অনুভৱ

মন্জুষা দেৱী's picture

অনুভৱ :: আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিবসৰ চিন্তাৰ দোমোজাত মই --- মন্জুষা দেৱী

নাৰী কিমান সুৰক্ষিত তথা সংৰক্ষিত এচাম মানসিক বিকাৰ গ্ৰস্ত পুৰুষৰ হাতৰ পৰা ? নাৰী লাঞ্ছিতা অবহেলিত নিজৰ পৰিয়ালৰ সদস্যৰ পৰা, নিজৰ আপোন মানুহৰ পৰাই । ৮ মাৰ্চ (International Womans Day ) নাৰী দিবসৰ দিনা নাৰীক সন্মান কৰিলে নাইবা নাৰী সুৰক্ষাৰ বাবে শ্লো গান গালে জানো নাৰী সুৰক্ষিত হ’ব ? ৮ মাৰ্চ বিশ্ব নাৰী দিৱস । আমি বেলেগ দিৱস ৰ দৰে নাৰী দিৱসও পালন কৰি আহিছো আৰু পালন কৰি থাকিম , নহ’লে আমি অত্যাধুনিক অলংকাৰেৰে নিজকে কেনেকৈ অলং‌কৃত কৰিম ?? নাৰী দিৱসৰ গুৰুত্ব , প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ

জানকী ৰায়'s picture

অনুভৱ :: অনুভৱী হৃদয়ত… সেইদিনা লগ পোৱা ল'ৰাটো --- জানকী ৰায়

কিছুদিন আগৰ কথা অফিচৰ কামত মোৰ বেংকত যাব লগা হৈছিল । অফিচৰ পৰা মাত্ৰ পাঁচ মিনিটৰ ৰাস্তা সেয়ে এইখিনি ৰাস্তা মই খোজকাঢ়িয়ে যাব ওলালো । অৱশ্যে মই আগে পিছেও নোজোৱা নহয় । ৰাস্তা কাষৰ ফুটপাথেৰে মই খোজ দিলো বেংক পোৱাৰ অলপ আগতে ফুটপাথটোৰ গাতে লগাকে এটা ডাঙৰ ডাষ্টবিন আৰু চাৰিওফালে খুব লেতেৰা আৰু দূৰগন্ধ সিচৰিত হৈ থাকে বাবে সেইখিনি ৰাস্তা নাকত খোপা দিয়ে পাৰ হ’ব লগা হয় । প্ৰায়ে সেই ডাষ্টবিনটোত ল'ৰা ছোৱালী, মতা মাইকী পিঠিত একোখন বস্তা ওলোমাই কিবাকিবি বিচাৰি থকা দেখা পোৱা যায় । মই যেতিয়া সেই ডাষ্টবিনটোৰ ওচৰ পাইছিলো তাত এজনি মাইকী মানুহে পিঠিত এটা বস্তা ওলোমাই কিবা কিবি বুট

মন্জুষা দেৱী's picture

অনুভৱ :: অনুভৱৰ দলিচা --- মন্জুষা দেৱী

২০০৬ চনৰ ঘটনা ।

দিল্লীৰ কৰোলবাগত মই মোৰ বাইদেউৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ । তাৰেই ওচৰত সংগীত অনুষ্ঠানৰ শব্দ মোৰ কাণত বাজি উঠিল । মই অলপ ওলাই গ’লো । এঘৰ মানুহৰ ঘৰত সন্তান জন্মিছে আৰু সেই উৎসৱ মুৱা পৰিবেশক আৰু ৰহণ সানিছিল হিজড়া (কিন্নৰ) ৰ নৃত্য বোৰে । পৰিবশটো মোৰ বাবে বহুতো আচহুৱা কিয়নো টিভিতেই অকল এইবোৰ দৃশ্য দেখা পোৱা আছিলো । মই আৰু আগবাঢ়ি গ’লো কিন্তু পৰিবেশৰ গোটেই ৰঙ সলনি হৈ গ’ল হঠাতে যেতিয়া আদহীয়া মাইকী এজনীৰ প্ৰচণ্ড চৰ এজনী হিজৰাৰ গালত পৰিল । সেই দৃশ্যই মোক বহুত কষ্ট দিছিল হয় কিন্তু তাতোকৈ বেছি কষ্ট দিছিল যেতিয়া সেই প্ৰচণ্ড চৰৰ আৰৰ কাহিনী গম পাইছিলো ।

মন্জুষা দেৱী's picture

অনুভৱ :: অনুভৱী হৃদয় (১) : মানৱ সভ্যতা,অন্ধবিশ্বাস,ডাইনী হত্যা ইত্যাদি --- মন্জুষা দেৱী

বিশ্বৰ প্ৰাচীনতম গ্ৰন্থ ঋগবেদক পণ্ডিত সকলে প্ৰাচীন ভাৰতীয় সংস্কৃতি অধ্যয়নৰ সমল পুথি ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰে । ভাৰততেই মানৱ সভ্যতাৰ আৰম্ভণি বুলি ক'লেও ভুল কোৱা নহ’ব ।

মানুহে প্ৰথম বাৰ জন্ম লাভ কৰে মাকৰ গৰ্ভৰ পৰা আৰু দ্বিতীয় বাৰ জন্ম লাভ কৰে সংস্কাৰৰ জৰিয়তে । "জন্মনা জয়তে শুদ্ৰং সংস্কাৰাৎ দ্বিজ উচ্যতে।"

মন্জুষা দেৱী's picture

অনুভৱ :: পৰিৱৰ্তনশীল সমাজ --- মন্জুষা দেৱী

সমাজ পৰিৱৰ্তনশীল .. সমাজৰ লগত খাপ খাই আমাৰ মন ধ্যান ধাৰণাৰ পৰিৱৰ্তন হোৱাটো স্বাভাৱিক যি হেতু পৰিৱৰ্তনৰ নিজস্ব সুকীয়া সৌন্দৰ্য্য আছে ... আগতে প্রেমৰ আৰম্ভণি হৈছিল দুই চকুৰ মিলনত...চিঠিৰ মিঠা মিঠা আবেগতত !!!! সময়ৰ লগে লগে প্ৰেমৰ ৰূপ ও সলনি হ’ল ...এতিয়া দুই চকুৰ মিলনত প্ৰেম নহয় প্ৰেম হয় ইন্টাৰনেটত .... য’ত চকুৰ মিলন দূৰৰ কথা ইজনে সিজনৰ মুখ খনেই ভালকৈ দেখা নাপায় .. আগতে প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল চিঠিৰ যোগেদি ‘ মই তোমাক খুউব ভাল পাওঁ তুমি মোক ভাল পোৱা নে ? ' লাহে লাহে প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱত ও পৰিৱৰ্তনে ভুমুকি মাৰিলে.... বৰ্তমানৰ প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ এনেকোৱা ' তই মোৰ ল’ৰা ছোৱালীৰ মাক হ’বি নেকি ?

মন্জুষা দেৱী's picture

অনুভৱ :: মুক্ত চিন্তা --- মন্জুষা দেৱী

ভাৰতবৰ্ষ এখন ধৰ্ম নিৰপেক্ষ ৰাষ্ট্ৰ । আমি নানান জাতি ধৰ্ম বৰ্ণ লোক সকলে বসবাস কৰি আহিছোঁ । ধৰ্ম, জাতিৰ ভিন্নতাৰ বাবেই প্ৰতিটো জাতিৰ কলা সংস্কৃতি সাজ পাৰ মাত কথা খাদ্য সম্ভাৰ ভিন ভিন হোৱাটো ও স্বাভাৱিক কথা ।

মানৱতা আমাৰ মূল ধৰ্ম । আমি সেই ধৰ্ম সেই গুণ পাহৰিব লৈছোঁ ।

বৰ্তমানৰ আমাৰ দেশৰ প্ৰধান সমস্যা হৈছে বাংলাদেশী সমস্যা । এইয়া বৰ্তমানৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় হিচাপে সমালোচনা তথা পৰ্যালোচনা হৈ আছে ।

প্ৰকৃত বাংলাদেশী আচলতে কোন ? সিহঁতৰ উদ্দেশ্য কি ?

মন্জুষা দেৱী's picture

অনুভৱ :: মৃত্যু --- মন্জুষা দেৱী

লিখিবলৈ বহি ভাৱিলো আজি কি লিখো কৰ পৰা আৰম্ভ কৰোঁ । কিনো লিখো । মানৱ জীৱনৰ চৰম সত্য হ’ল মৃত্যু । এই মৃত্যুৰ যন্ত্ৰণা কেনে হ’ব পাৰে কোনোবা প্ৰেমিক তথা প্ৰেমিকাক ।

মৰমৰ পাহি

কুশলে আছাতো ?

তুমি হীনতাৰ জীৱন মই সহিব নোৱাৰা হৈছো । কান্দি কান্দি চকুৰ পানী ও নোহোৱা হ’ল । চকুলো বিহীন কান্দোন আৰু বেছি কষ্টকৰ পাহি ।

পাহি তোমাক কোনোদিনে নাপাহৰিম মই । চকুৰে দেখা এই সুন্দৰ পৃথিৱীৰ সিপিনে কি আছে নাজানোঁ যদি আছে অইন এখন পৃথিৱী তেতিয়া হ’লে তুমি তাত শান্তিৰে থাকিবা । শশৰীৰ তুমি কাষত নাই যদিও মনৰ চকুৰে সদায় তোমাক দেখা পাওঁ , সদায় কথা পাতো তোমাৰ লগত ।

মন্জুষা দেৱী's picture

অনুভৱ :: সময় --- মন্জুষা দেৱী

এতিয়া যে সময় মোৰ হৈ থকা নাই

সময়ক প্ৰত্যাহ্বান জনাব পৰা মোৰ সেই মন ক’ত লুকাই গ’ল নাজানোঁ ।

সৰুৰে পৰাই মোৰ দৰে সকলোৱে এই প্ৰশ্নৰ মুখামুখি হয়" ডাঙৰ হ’লে তুমি কি হ’বা ?"

আজি অনুভৱ কৰোঁ সেই কথাষাৰৰ কিমান মূল্য আছিল । সময় নামৰ দ্ৰুত বেগি সম্পদ হাতৰ মুঠিৰ পৰা বালিৰ দৰে সৰকি নাইকিয়া হৈ ৰল ও ।

আজি মই কি হৈ ৰলো ? মাথোঁ এয়াই জানো মোৰ সপোন আছিল । সপোনবোৰক মই আপোন কৰিব নোৱাৰি আজি মই হতাশগ্ৰস্হ । সময় তুমি ঘুৰি আহাঁ ও । এইয়া চোৱা দুহাতেৰে তোমাক সাৱটি ল’বলৈ মই হাত মেলি ৰৈ আছোঁ । এইবাৰ তোমাক মই হাতৰ মুঠিৰ পৰা আতৰাই নিদিওঁ......সময় তুমি উভতি আহাঁ ।.....

মন্জুষা দেৱী's picture

অনুভৱ :: নীলা খামৰ চিঠি --- মন্জুষা দেৱী

বৰ্তমানৰ এই ব্যস্ততাৰ দিনত নীলা খামৰ চিঠিৰ মূল্যই বা কিমান !!!

প্ৰেম আৰু প্ৰেম পত্ৰৰ মাজত আজীৱন লুকুৱাই থাকিব এক নিবিড় সম্পৰ্ক ৷ যান্ত্ৰিকতাৰে ভৰা দিনত কাৰো আহৰি নাই চিঠি লিখাৰ সময় নাই চিঠি পঢ়ি চোৱাৰ ৷ কিন্তু নীলা খামৰ চিঠিৰ মাদকতা বুজা জনেহে বুজি পাব...॥

যৌৱনৰ বেলিকা প্ৰেম পত্ৰৰ যোগেদি প্ৰিয় জনলৈ দি পঠোৱা প্ৰেমৰ প্ৰথম উস্ম চুম্বন ....হৃদয়ত জাগিছিল তেতিয়া যৌৱনৰ শিহৰণ !

সেই উতনুৱা দিনবোৰলৈ মন কৰিলে মন প্ৰাণ ৰোমাঞ্ছিত হৈ পৰি যায় ...

প্ৰিয়তম মোৰ

কুশলে আছা নিশ্চয়

মৰমৰ বুলি কোৱাৰ অধিকাৰ নাই তথাপিও মৰম লবা..

মন্জুষা দেৱী's picture

অনুভৱ :: উপহাৰ --- মন্জুষা দেৱী

এই সময় বৰ মধুৰ

সময়ে আমাক দি ও যায় আমাৰ পৰা কাঢ়ি ও লৈ যায় !

নাৰীৰ পূৰ্ণতা ক'ত ?

পুস্পিতাত ? বিবাহত নে মাতৃত্বত ? মোৰ পূৰ্ণতা তোমাৰ আগমনীত । মনত অযুত সপোন , হৃদয়ত অলেখ কল্পনা কিছু ক্ষণ পিছতেই দিছিল প্ৰকৃতিয়ে তোমাৰ আগমনীৰ সূচনা

এক বুজাব নোৱাৰা আনন্দৰ লহৰ !! বুকুত বাজি উঠিছিল সাতসৰী সংগীত ।

তোমাক নিচেই কাষত পোৱাৰ হেঁপাহ ,তোমাৰ কোমল ওঠৰ প্ৰথম স্পৰ্শ মোৰ বুকুত, তোমাৰ সেই অসহায় দৃষ্টিৰে চোৱা চাৱনি " মা মোক তুমি কিয় ন মাহ দহ দিন নিজৰ গৰ্ভত লুকুৱাই ৰাখিছিলা মই বৰ কষ্ট পাইছিলো " |

ডিম্বেশ্বৰ কোচ's picture

যাত্ৰাটোত সেইদিনা সুখি হৈছিলো --- ডিম্বেশ্বৰ কোচ

এদিন হৰ্ঠাত জৰুৰী কামত Gandhidham ৰ পৰা Ahmedabad লৈ আহিব লগা হ'ল ৷ চৰকাৰি বাছেৰে ৷ ( চৰকাৰি বাছ সেৱা(GSRTC) বৰ সুপৰিকল্পিত আৰু সুন্দৰ ৷ ৰাস্তা পদুলি যথেষ্ট উন্নত৷ সেয়েহে এদিন বাছেৰে গুজৰাতৰ পৰা পুনে লৈও যাত্ৰা কৰিছিলো ) সেই দিনাখন সহযাত্ৰী হিচাপে এজন ডেকালৰা পিছৰ চিটত বহিলহি ৷ লগত দুটা বেগ ৷ সম্ভব অগুজৰাতি আছিল নেকি ...?

শ্ৰী কিৰণ খনিকৰ's picture

আত্মশ্লাঘা --- শ্ৰী কিৰণ খনিকৰ

শব্দ ব্ৰহ্ম । শব্দত সৃষ্টিৰ সম্ভাৱনা । শব্দেৰে নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি চিন্তাৰ ভাস্কৰ্য । আমি কথাবোৰ জানো । অথচ প্ৰতিদিনে ক্ষয় কৰি নি আছো বহু শব্দৰ ধাৰালউচ্চাৰণ । আমি পঢ়োঁ, পৰীক্ষা দিওঁ, পৰীক্ষা পাছ কৰোঁ বা ফেইল কৰোঁ । পুথিগত শিক্ষাৰে আমি গৰ্বিত, উচ্চাকাংক্ষিত ; কিন্তু নিজৰ মানসিক প্ৰয়োজনবোধৰ প্ৰতি আমি উদাসীন । আমি কি কৰিব পাৰোঁ ? আমি একো কৰিব নুখোজোঁ । পৰিৱেশ পৰিস্থিতিত কিবা এক তাৎক্ষণিক প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিলেও কোনোপধ্যেই আমাৰ সংযৌক্তিক চিন্তাৰ নিৰ্মিত কৰিব নোৱাৰোঁ বা নুখোজোঁ । কাক দাবী কৰিব পাৰে আপুনি কিবা এটা কৰক বুলি, যদিহে নিজেই একো কৰিব পৰা নাই !

সত্যজিত কাকতি's picture

প্ৰতিশ্ৰুতি ---- সত্যজিত কাকতি

প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰ থুনুকা বুইছে , ইয়াক কটকটীয়া কৰিব পাৰি বিশ্বাসৰ মজবুত শিকলিডালেৰে । সকলো সমন্ধৰ মাজতে প্ৰেম বিৰাজমান ,কিন্তু সমন্ধবোৰ খন্তেকীয়া ,প্ৰেম যুগমীয়া যদিও ইয়াক আমিহে যুগমীয়া কৰিব লাগিব সেয়াও প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰ পালন কৰি । জীৱনটোও এজোপা ডাঙৰ গছ বুলি ধৰি ল'ব পাৰে তাত বিশ্বাস হৈছে শিপা,প্ৰেম হৈছে ডাল আৰু প্ৰতিশ্ৰুতি হৈছে চিৰসেউজ পাতবোৰ । প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰ পালন কৰাৰ পাছতেই সৰি যায় তললৈ আকৌ ন -কুঁহি ওলায় প্ৰেমৰ ৰোমন্থনত ।

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: গল্প
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা