কবিতা

কবিতা :: সংগ্ৰামী মন --- অমিয় কুমাৰ

মই যে কিয় ইমান দুৰ্ভগীয়া

কেতিয়াবা ভাৱো নিজৰ

জীৱনটোৰ কথা......

মই যে সচাঁই নিথৰুৱা

কাৰোবাক চিৰদিনৰ বাবে

হেৰুৱাৰ বেদনা......

আকৌ কাৰোবাক

নিচেই কাষত পাইও

পুনৰ হেৰুৱাৰ যন্ত্ৰনা !

তথাপি জীয়াই আছো

সকলো দুখ-বেদনা পাহৰি

বুকুত হেজাৰ আশা বান্ধি !

নাজানো কেতিয়া পৰিব....

এই সংগ্ৰামৰ অন্ত......

মোৰ মনে কেতিয়াবা

মোক কয়,মোৰ এই

সংগ্ৰাম এদিন নহয় এদিন

পৰিব হেনো বোলে অন্ত;

তথাপি যিদিনালৈ এই

সংগ্ৰামৰ নপৰে অন্ত,

সেইদিনালৈ চলি যাব

মোৰ এই সংগ্ৰামী মনৰ

কবিতা :: মায়া --- পুস্পাঞ্জলী শিৱম

পাৰ হৈ যোৱা

সময় বোৰ আকুহি

ধুসৰিত সোঁৱৰনিৰ সৈতে,

নিতৌ সহবাস এতিয়া,

চপৰা চপৰিকৈ খহে।

অবুজ আকাংক্ষা ।

বাৰে বাৰে আহে , আৰু

যাবলৈ নিদিয়াৰ

ৰনাংগনত যেন ব্যস্ত।

আত্মপ্ৰজয়েৰে ব্যক্তিগত অনুভব এটি ।

কবিতা :: প্ৰেম-প্ৰগলভ-প্ৰতাৰণা আৰু অন্যান্য --- মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান

মই নাজানো প্ৰেমৰ
কিমান গভীৰতাত
মৌনতাই কথা কয়..।
মই নাজানো প্ৰতাৰণা
আৰু বিচ্ছেদৰ যন্ত্ৰণাৰ
অনুভৱ কেনেকুৱা হয়।
মই নাজানো,মই দেখা নাই।

শুনিছো প্ৰেমে হেনো
জীৱনক সুন্দৰ কৰে..।
বাস্তৱত মই তাৰ প্ৰতিফলন
দেখা নাই মই নাজানো।
মই কোনো দেহজ প্ৰেমৰ
কথা কোৱা নাই...
কিম্বা...
আধুনিকতাৰ বাঢ়নী পানীৰ
সোঁতৰ দৰে বাঢ়ি অহা প্ৰেম

কবিতা :: নিসংগ মোৰ জীৱনটো মৰিশালি --- বিষ্ণু বড়া

স্মৃতিৰ চিতাত জ্বলাই দিয়া নহ’ল
তুমি আৰু মই অঁকা ছবিখন
কাৰণ মই ভাল নাপাওঁ মৰিশালি
ভাল নাপাওঁ ধোঁৱাই আৱৰা আকাশ
বিচাৰিছোঁ মাথোঁ প্ৰাণমুক্তিৰ বিচনা

জ্বলাই দিয়া নহ’ল
মোৰ অতীতৰ সেউজীয়া ৰং
এতিয়া সেউজীয়াবিহীন জয়াল হৃদয়ৰ একোণত
প্ৰেতাত্মাৰ উদ্মাদ নৃত্যৰ জুণুক জুণুক নুপুৰৰ ধ্বনি ,
মই এতিয়া প্ৰেমিক চিৰ নিদ্ৰাৰ
নিসংগ মোৰ জীৱনটো মৰিশালি .....।

কবিতা :: বৃক্ষ --- সমুজ্জ্বল ডেকা

জন্মিয়েই বাঢ়িছা

মাটিৰ তললৈ বিন্ধিছা

পদূলি মুখখনি তোৰ বাবেই মনোমোহা ৷

ইমান সৰুতে পাইছিলো তোক

মাত্ৰ আছিলে দুটি পাত

এতিয়াতো যৌৱনা গাভৰু হ'লি

ডাল ভৰা পাতবোৰ সৰি সৰি

নেদেখা হয় ৰাতিপুৱা-গধূলিৰ অহা-যোৱা বাট ৷

মোৰ খং নাই

আইজনীও তোক বহুত ভালপায়

চিনাকি পক্ষীৰ গীত শুনি শুনি

তোৰ ফল পাবলৈ আশাৰে বাট চাই;

তোক ল'ৰালিৰ দিনৰে পৰাই বৰ ভালপাওঁ

দুহাত সাবটি কৰো হেঁপাহৰ আলিংগন

মনত আছেনে ?

কেতিয়াৰ পৰা লৈছিলো দায়িত্ব ভৰণ-পোষণৰ

ক'তনো লৈছিলি প্ৰশিক্ষণ তই ?

কবিতা :: প্ৰেমৰ ৰহণ --- হৃষিকেশ দাস

এমুঠি প্ৰেমৰ ৰহণ সানিব দিয়া

তোমাৰ উকা প্ৰাণত

এছাটি শীতল ছাঁ হৈ ৰৱলে দিয়া

চিৰদিন তোমাৰেই কাষত

এপাহ হেপাহঁৰ গোলাপ হৈ ফুলিব দিয়া

চিৰকাল তোমাৰেই ওঠত

এজাক প্ৰেৰণাৰ বৃষ্টি হৈ বোৱাব দিয়া

তোমাৰ শুকান খৰাং মনত ...

কবিতা :: অনুভৱৰ দলিচা --- মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান

ৰিনিকি ৰিনিকি মনত পৰে
শীতৰ সেমেকা ৰ'দ কাঁচলিত বহি
বহু কথায়ে পাতিছিলো মনৰ
অনুভৱৰ দলিচাত যেন আজিও সেইবোৰে উচুপি উঠে।

পুৱতি প্ৰভাতৰ নতুনৰ ৰ'দালিত
বিচাৰি পাওঁ
মোৰ স্বপ্নময় অনুভৱৰ শিৰে শিৰে
বৈ থকা বৈতৰণীৰ কুলু কুলু
শব্দৰ নিনাদ ।

মোৰ অনুভৱৰ অগোচৰে নিৰুপম সময়বোৰে গতিশীলতাৰ ক্ষিপ্ৰ গতিৰে আগুৱাই গৈ থাকিল
তেজৰঙা বেলিৰ ভটীয়নি সোঁতৰ দৰে ।

অনুভৱৰ দলিচাত স্নিগ্ধ জোনাকৰ কিৰণত শীতৰ সেমেকা ৰাতিৰ বুকুত অনুভৱৰ দলিচাত মৃগনাভী সুগন্ধিৰ দৰে অনুভৱে যেন ঢৌ খেলি থাকে।
ৰিনিকি ৰিনিকি মনত পৰে....।

কবিতা :: মায়া --- হেমেন দাস

আৰু নুসুধিবা ভালপোৱা কি বুলি

জুমিটো চাইছাই বুকুত স্খলিত

কোমল আকাশ,

নাজানো কিয় পলাশ সৰাৰ পৰত

মুদি দিছিলা নয়ন যুগল

হেঁপাহ যাক বিচুৰ্ণ তোমাৰ

চকুৰ পতাত ৷

কবিতা :: ছবি --- পংকজ ৰাজ কলিতা

মোৰ হৃদয়ৰ মাজত

এখন ছবি আছে

কলিজাৰ তেজৰে আঁকিছো

ছবি খন

চাবলৈ মন গ'লেই

বুকুত হাত থৈ উলিয়াই আনো

সপোন আশা সুখ বিষাদ আঁকিছো ছবিখনত

আৰু এটা সমাধি য’ত

মোৰ প্ৰেমক সমাধিস্থ কৰা হৈছে ।

কবিতা :: এলান্ধু --- সমুজ্জ্বল ডেকা

ভগা মাটিৰ ঘৰ
তাতেই সংলগ্ন পাকঘৰ

চৌকাত সুমুৱাইছে আধা কেঁচা খৰি
হে হৰি,
দেখিছানে বাৰু তুমি?
নাকে মুখে ডিঙিত হেঁচা মাৰি
ধোঁৱাই কৰিছে কিদৰে তাইক ধৰ্ষনৰ বলী ৷

কলিজাত জোৰ আছে
সেয়েহে তাই ফুৱাই আছে
যিমান পাৰে ফুৱাই আছে.......
বুকুৰ উশাহবোৰ বাহিৰ ওলাই আছে
বুকুৰ উচ্চতাত
আৰু কিমান উশাহ লুকাই আছে!
তেজস্বী জুই একুৰা জ্বলোৱাৰ
আপ্ৰাণ হেঁপাহ
তাইৰ প্ৰতিটো কম্পনত আছে.....!!

কবিতা :: জুৰিমনিৰ চিঠি --- মৃত্যুঞ্জয় মন্ডল

মোৰ মনত পৰে সেই দিনবোৰ

সেয়া আছিল অন্য এক সময়ৰ

হাইস্কুলত পঢ়ি থকা দিনৰ

তুমি আছিলা যেতিয়া কাষত

যদি ওলোটাই পাৰিলো হয় দিব

সেই সময় প্ৰবাহ, ধৰি সাবটি, চুমিব

ওঠজুৰি তোমাৰ চিকমিকাই থকা,

জীৱন মোৰ নিৰব যেন এতিয়া,

এক আধৰুৱা কাহিনী,

মই হেৰুৱাইছো মোৰ পৃথিৱী খন

খোলা চকুৰ আগত,

প্ৰেম আছিলা প্ৰথম চাৱনিৰ তুমি,

মই ভালপাওঁ তোমাক ছোৱালী ,

ভালপাওঁ তোমাৰ হাঁহি,

ৰাস্তাত দেখা পালো তোমাক আজি

তুমি আহি আছিলা খোজকাঢ়ি,

মূৰত ৰঙা গোলাপ সেন্দুৰ সানি

মোক চাই হাঁহিছিলা আৰু সেই

কবিতা :: জোনাক ফুলিছে --- হৃষিকেশ দাস

গোলাপৰ পাহি যেন তোমাৰ ওঠৰ হাহিঁত

আজি মৰমে খেলিছে

একণ দুকণ ঠুনুক ঠানাক মোৰ হিয়াত

আজি হেপাহো জাগিছে

মনৰে দলিছাতে আজি প্ৰেমৰে নাচোন

জোনাক ফুলিছে আজি হৈ তোমাৰে আপোন ...

কবিতা :: ফাগুনৰ অনুভৱ --- বিষ্ণু বড়া

ফাগুন যেন এটি সুমধুৰ গীতৰ গুণগুণনি
ফাগুন মানেই এজাক কুমল বতাহে
চুমি যোৱা হৃদয়ৰ কঁপনি।
যি ফাগুণে শীতৰ লঠঙা হোৱা
গছ বিৰিষৰ ডালে ডালে
সেউজীয়া ৰং বুলাই দিয়েহি.….

ফাগুন যেন এখনি ধূলিয়ৰী ভাৱনাৰ আকাশ
ফাগুন মানেই শিমলু মদাৰ পলাশৰ
তলসৰা বিষাদৰ বিননি
যি ফাগুনে প্ৰতি জন প্ৰেমিক প্ৰেমিকাৰ
নিসংগতাৰ দৰদী হৃদয়লৈ
মাতি আনে এজাক বিষাদৰ বৰষুণ...

কবিতা :: আহিবানে তুমি --- শ্বাহিদুল ইছলাম

আহিবানে তুমি

নৱ বৰ্ষৰ দৰে

মনৰ মৰুদ্যান উৰ্বৰ কৰিবলে,

হৃদয়ক হৃদয় দিবলে ।

বিচাৰি ফুৰো আকাশ বতাহত

সিচিঁবলৈ সুপ্ত মৰম

তেজ ৰঙা তোমাৰ দুটি ওঁঠত,

পাতিম যে কথা হিয়া উজাৰি

গাম মই গীত নদীৰ পাৰত;

ফুৰিম মই অৰঙ-দৰঙ

হিয়াৰ গভীৰ উপত্যকাত

আকিম তোমাক মই

হৃদয় বাকৰিৰ মহা শূণ্যতাত ।

যাঁচিম মৰম ভাষাহীন ভাষাত

উপভোগ কৰিম দুয়ো

ব'হাগৰ কিনকিনীয়া বৰষুণ জাক

দুটি দেহৰ অমিয়া সুবাস ।

আশাৰ বন্তি, সৰগৰ শান্তি

মৰম নিজৰা হৈ

আহিবানে তুমি ?

কবিতা :: বন্দীত্ব --- প্ৰশান্ত ধোন সোণোৱাল

পলুৱে বন্দী কৰে নিজক
লেটা সাজি লৈ
উত্তৰণৰ সুবাবদ

আমি নিজক বন্দী কৰিছো
কিহৰ তানত

জীৱনৰ ভৰত
নে
আৱেগৰ মোহত

বন্দীত্ব যদিও কাম্য নহয়
মোৰ, আপোনাৰ, তেওঁৰ
তথাপিও স্বীকাৰ কৰো
সেই বন্দীত্ব !!

কবিতা :: ঘড়ী --- সমুজ্জ্বল ডেকা

সময় গৈ আছে সুষম দ্ৰুতিৰে

খোজকাঢ়ি খোজকাঢ়ি........

দেৱালৰ ওপৰভাগত

পিতাইয়ে আৰি থোৱা সেই ঘড়ীটোৱে

আজিও গীত গাই থাকে টিক্ টিক্ টিক্.....

পিতাই কিন্তু আজি জীয়াই নাই

কোনোবাদিনাই হাড়ত বন গজিল.....!!

দোভাগ নিশাৰ গভীৰ নিৰ্জনতাত

ইয়াৰ গানে যিমান স্পষ্ট আৰু ডাঙৰ হৈ

মোৰ কাণৰ পৰ্দাত কম্পন তোলে

সিমানেই পিতাইৰ স্মৃতিপ্ৰৱণ স্বচ্ছ সোঁতেৰে

চকুলোঁবোৰ নিগৰি

কোমল গাৰুটি মোৰ ভিজে....!!

তথাপিও গাৰুটিয়ে খং নকৰে

কিয় জানানে ?

দেউতাৰ মৃত্যুৰ পিছত

ই সদায় মোৰ লগতেই থাকে ৷

কবিতা :: ভেলেণ্টাইন ডে --- সমুজ্জ্বল ডেকা

সপোনৰ এটি বাটত

তুমি খোজকাঢ়ি আছা মৌনতাৰে

লগতে মই.....

তুমি দেখোন একো নোকোৱা

কিমান অপেক্ষাৰে বাট চাইছো মই

মোৰ দুওঁঠৰ শব্দবোৰ হেৰাল

তোমাৰো হয়তো একেই অৱস্থা

মোৰ দুচকুলৈ চাইছা

কি বাৰু দেখিবলৈ পাইছা ?

মই হ'লে দেখিছো তোমাৰ দুচকু

এসাগৰ প্ৰেম-ভালপোৱাৰে ভৰি থকা ৷

আহিছে অশান্ত পছোৱা

তথাপিও অশান্তিৰ অনুভৱ নাই

তোমাৰ দুচকুৱে মোৰ দুচকুক চাই

পূৰাই আছে ক্ৰমশঃ হৃদয়ৰ শূণ্য ঠাই ৷

ভাগৰ নাই

যদি লাগিছে ভাগৰ

জিৰাই লোৱা

মোৰ কোলাতে এবাগৰ

গুজি দিওঁ তোমাৰ দুওঁঠতে

কবিতা :: নিশাৰ চিঞৰ --- পংকজ ৰাজ কলিতা

কুৱঁলী পৰা আন্ধাৰ নিশা
আকাশৰ জোনাকক এটুকুৰা
ক'লা মেঘে ঢাকি ধৰিছে ।

এটা চৰাইৰ কৰুণ চিঞৰ
মই শুনিছিলো
কিজানিবা কিবা এটা
হেৰাই যোৱাৰ বেদনাত
চিঞৰি চিঞৰি কান্দিছে ।

ক'লা মেঘ টুকুৰা আঁতৰাব পৰা
বতাহ এজাক অহা হ’লে
এজাক জোনাকৰ বৰষুণ হোৱা হ’লে
কিজানিবা হেৰাই যোৱা বোৰ
বিচাৰি পালে হেঁতেন !

কবিতা :: ক্ষোভৰ উদ্গীৰন --- মুনমী ভট্টাচাৰ্য

শীতৰ বিষন্নতাক নেওচা দি

সূৰ্যৰ সন্ধানত ঢাপলি মেলা

পক্ষীজাক যেতিয়া বাৰুদৰ মালাৰে

শ্বহীদ হৈ উলটি আহে,

তেতিয়া বাৰু কেনে লাগে

তেজস্বী সময়ৰ ??

শ্রমিক বন্ধুৰ দুঃচিন্তা আৰু

ৰাজপথৰ জঠৰতাত পিষ্ট হৈ পৰে

প্রতিবাদৰ তেজাল হুংকাৰ |

শিলবোৰৰ জীয়া আস্ফালনত

কঁপি উঠা অৰণ্যই প্রশ্ন কৰে

এয়াই নেকি সময়ৰ আহ্বান !!

কবিতা :: ফাগুন --- সমুজ্জ্বল ডেকা

মতলীয়া ফাগুনে আনিছে পছোৱা

আকাশত উৰিছে ধূলিৰ ফাঁকুৱা ৷

ডাল ভৰি ফুলিছে পলাশ শিমলু মদাৰ ফুল

হৃদয়ত প্ৰেমাকুল ৰঙা ৰঙৰ বোল ৷

দিঠকত ৰিব্-ৰিব্ সুৰৰ ফাঁকে ফাঁকে

সৰা ডাল-পাতবোৰে উচুপিছে বাটে-ঘাটে ৷

কবিতা :: প্ৰিয়তমা --- হেমেন দাস

মোৰ উষ্মা সনা দুগালত

আঁকি দিছিল দুটি ওঁঠৰ গুল গুল

অৱশ শৰীৰত তেওঁৰ

দুখনী হাতৰ পৃষ্ঠপোষকতা

থাৰ্মমিটাৰত প্ৰতিফলিত

তেওঁৰ প্ৰেম ১০৩ ১০৪

অমানিশাটো কেতিয়াবা পোৱা যায়

জীৱনৰ অপূৰ্ব মাদকতা

সিক্ত দুচকুৰ আঁৰে সেইদিনা

চাইছিলোঁ তেওঁৰ দৃষ্টি হৰা মৰম বৃষ্টি …

কবিতা :: ৰিক্সাচালক --- সমুজ্জ্বল ডেকা

ইমান ৰাতিপুৱাই ওলালি তই ৰিক্সাখন লৈ
অ' পিতাই
তোৰ দেহত অকণো দুখ-ভাগৰ নাই
ৰাতি দোভাগতহে ঘৰ সোমাইছিলি তই
ইমান সোনকালেই সাৰ পালিনে তই ?
নে তোৰ দুচকুত টোপনি নমাই নাই ৷
মই জানো
পেটৰ ক্ষুধা নিবাৰণৰ বাবেই ইমানখিনি কষ্ট
তই যে কাহানিও আমাক লঘোণে থোৱা নাই ৷
আমি বুজো অনুভৱ কৰো
সেয়েহে তোৰ সপোনবোৰ ফলিয়াবলৈ বেছি সময় নাই
এমুঠি চাউলৰ বাবে
তোৰ ৰিক্সাৰ চকা কিমান পাক ঘূৰে
কাহানিবা হিচাপ ৰাখিছানে তই ?
নাই!
মাথো হিচাপ মগজুত ঘূৰে
এমুঠি চাউলেৰে আমিবোৰৰ পেট কিমান জুৰে
সেয়েহে থাক তই ৰিক্সা চলাই ৰাতি দোভাগলে ৷

কবিতা :: বন্ধু --- হেমেন দাস

ফটা জেপেৰে মাৰ্বল সৰি
পৰা দিনৰ কথা সেয়া,
মোৰ কিশোৰ জোনালী মেঘত
ঠুপি ঠুপি তৰাৰ সমাহাৰ আঁকি
পৰিপূৰ্ণ সুখৰ লালিমা সানিলা,
তোমাৰ পৰাই জানিছিলোঁ
সাগৰ ইমান বিশাল বুলি,
য’ত হাতী যেন তিমি মাছ
অনায়াসে সাঁতোৰে,
তোমাৰ পৰাই জানিছিলোঁ পাহাৰ খনৰ
সিপাৰেও যে বাস কৰে মানুহ,
মনত আছেনে ৰজা মন্ত্ৰীৰ খেল বোৰ
লুকা ভাকু খেলা দিনবোৰ,
সাঁচি ৰখা স্মৃতিবোৰ যেন
খোপাট গুজি থোৱা নাচনী
জনীৰ কঁপৌফুল পাহি,
তাৰেই ভেটিয়ে এদিন গঢ়িছিল
মোৰ অফুৰন্ত উদ্যম কলিজা,
ফেনে ফুটুকাৰে বাঢ়ি অহা মোৰ যৌৱন

কবিতা :: আৱেগৰ চকুলোৱে --- চিত্ৰৰঞ্জন নাথ

আৱেগৰ চকুলোৱে ধুৱাই পেলাইছে
এলাগী হৈ পৰি থকা সমাজখনক !

হিংসুক জন্তুবোৰে
খেদি ফুৰিছে
সিহঁতবোৰক
একামোৰত নিশেষ কৰিবলৈ ৷

সিহঁতবোৰে জানে
দুৰ্বলী হ'লেও (??)
ভোক নিৰাময়ৰ বাবে
এয়াই এতিয়া
একমাত্ৰ খাদ্য ৷

হাতে ভৰিয়ে মূৰে
য'তে পাৰে
মাথো কামুৰিছে !

পিছে,
শৰীৰৰ মাংসবোৰ চোন চিঙিব পৰা নাই !
মাংসবোৰ কৰবাত শিলৰ দৰে টান,
কৰবাত ৰবৰৰ দৰে ঢিলা হৈ পৰিছে ৷

আক্ৰমন আৰু আক্ৰমন ৷
পত্যাক্ৰমন কৰাৰ মানসিকতা
তাহানিৰ পৰাই নাছিল
সেই জাতটোৰ ৷

কবিতা :: সেন্দূৰ --- সমুজ্জ্বল ডেকা

উদিত সূৰুযটি

অস্ত নাযায় দুখত

তোৰ হাঁহিটি ভিজা ভিজা দুওঁঠত

বিৰিঙিছে কিমান আশাৰে সুখত !

কবিতা :: সূৰ্য্য নামিছে --- মেহেনাজ সৰকাৰ

কল্পনাৰ জাল গুঠি

ব’হাগৰ সাজেৰে সূৰ্য্য নামিছে

হৃদয়ৰ পদুলি মুখত

গাভৰু ৰ’দালিৰ পৰশত

ন কৈ গজালি মেলিছে

এটি দুটি সপ্নৰ কলৰল

তাইৰ নিষ্পাপ অৱয়বটো

স্পষ্ট ৰূপত জিলিকি আছে

শয়নে সপোনে

নিৰ্জনে ...

কবিতা :: নতুন গ্ৰহলৈ --- মেহেনাজ সৰকাৰ

ব’লানা আমি যাওঁগৈ

— ক’লৈ

য’ত প্ৰেমৰ নামত

অপ্ৰেমৰ বিভিষিকা নাথাকিব

য’ত ধনৰ পৰিবৰ্তে

হৃদয়ৰ দামেৰে প্ৰেমৰ দৰ দাম নচলিব

— কিন্তু ক’লৈ

নতুন গ্ৰহলৈ

য’ত মানুহ নামৰ অমানুহবোৰ পৰ্দাপন কৰা নাই

এতিয়াও...

কবিতা :: অভিসাৰিকা --- ছানকুমাৰ কলিতা

জীৱনৰ সৰ্বস্ব হেৰুওৱা স্বত্তেও
তাইৰ ভাগৰি নপৰে..
ক্ষোভৰ জুই সেমেকি জ্বলে
তাই জানে
সতীত্বৰ মূখাগ্নিধাৰী ফাইভ হানড্ৰেডটতেই হয়তো জড়িত
পেট পো'ৰ সপোন..

পিঠিত চিগাৰেটে পোৰা দাগবোৰৰ যন্ত্ৰনাই
হয়তো হ'ব পাৰে
পেট পো' সফলতাৰ আঁৰৰ কাহিনী..

এমাডিমা ৰজনীৰ নিৰ্জনতা
কাৰ বাবে এই উপবাস !

ষ্ট্ৰীট লাইটৰ গাভৰু বসন ফালি
শীতৰ অমানিশা দূৰ অৰ্গেনৰ পৰা ভাহিঁ আহে..
মানুস্ মানুসেৰ্ জন্যে জীৱন জীৱনেৰ্ জন্যে..
অৰ্বাচীন এপলক তৃপ্তিৰ কামনাত নিত্যনতুন গহীন কন্ঠই তাইৰ ককাঁলৰ ভাজঁত মূৰ্ছা যায়..

কবিতা :: ভোগালী --- হেমেন দাস

আকৌ এবাৰ শুকুলা আকাশত

ডাৱৰৰ নিভাঁজ চেঁচা কুঁৱলীৰ বা:

দুচকুত শৈশৱ জিলিকি উঠিছে

কৰবাত চাগে কঁহুৱা উৰিছে,

খেদি ফুৰা ঘৰচিৰিকা কিশোৰ মনত

যেন নিৰৱবধি গঙ্গা স্ৰোত,

শুকান কলপাতৰ আঁৰে আঁৰে

জীৱন আকৌ চঞ্চলা,

নৰা সাৱটি থিয় হৈ

পথাৰ শুৱনি ভেলাঘৰ,

সীমাহীন হৃদয়ত জাগি উঠে

সীমাহীন হাবিয়াস,

এপাচি চাউলত আইৰ কৌশলী হাতৰ

বুলনিত ফুলি উঠে মাঘ …

কবিতা :: মোৰ এটা সপোন আছিল --- মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান

মোৰ এটা সপোন আছিল
এদিন মই বৰক্ষেত্ৰী মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িম ।
অসমীয়া বিষয়টো প্ৰধান বিষয় হিচাপে লৈ ।

যিদিনাখন মই মহাবিদ্যালয়খন দেখিছিলো সেইদিনাখনে হয়টো
মোৰ সপোনত খোপনি পুতিছিল বৰক্ষেত্ৰী মহাবিদ্যালয়ে ।
মোৰ ভাল লাগে শিক্ষা বিষয়টো
কিন্তু দেৱান নজৰুল ইছলাম চাৰৰ ৰসগ্ৰাহী পাঠদানৰ প্ৰতি দুৰ্বলতা আছে ।

মোৰ ভাল লাগে দৰ্শন বিষয়টো কিন্তু আব্দুল মতলিব চাৰৰ খুহুতিয়া পাঠদানৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে ।

মোৰ ভাল লাগে হিন্দী বিষয়টো কিন্তু জাকিৰ হুছেইন চাৰৰ তত্ত্ব গধুৰ কথাৰ পাঠদানৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে ।

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,503
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:127
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,936
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,603
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,608
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,893