কবিতা

 

কথাৰ মাজতে সুধিছিলা হঠাৎ 'জীৱনটো কিয় ইমান বিষময় ?' যি আছিল অপ্ৰত্যাশিত প্ৰেমালাপৰ মাজত ! মই কৈছিলো, ' আমিয়েইতো বিষ ৷ জীৱনক দোষীছা কিয় ?' এজাক নীৰৱতাই পৰশি গ'ল এই মাত্ৰ........... তুমি কৈছিলা, ' তোমাৰ পৰা মই সদুত্তৰ নাপাওঁ, কিয় ইমান বেকাঁ তোমাৰ কথাবোৰ ?' 'আমিয়েই বেকাঁ....... মোক দোষী লাভ কি ?' ----মোৰ স্বভাৱ সুলভ উত্তৰ, যি তোমাৰ প্ৰত্যাশিত ৷ 'তথাপিও তুমি পোন হৈ থকাৰ অভিনয় কৰা ৷ কিন্তু..... কিয়......?' 'এইয়া মুদ্ৰা দোষ'---মই ক'লো ৷ 'মুদ্ৰা দোষ...? কেৱল তোমাৰেই কিয় ? আন কাৰোবাৰো তো থাকিব পাৰে ?' 'মই কোৱা নাই যে মোৰেই কেৱল......' তুমি সুধিছিলা... 'তেন্তে কেনেকৈ ধৰি ল'লা সেইয়া যে মুদ্ৰা দোষ ? অন্য কিবাও তো হ'ব পাৰে.....' মই কৈছিলো.... 'ইয়াৰ অভিনয় ইমান নিখুত যে ধৰিব নোৱাৰি; প্ৰকৃতত সেইয়া কি ? অভিনয় কৰোঁতে কৰোঁতে ই স্বভাৱৰ ৰূপ পালে !' 'এনেকুৱা হ'বই নোৱাৰে',.. তুমি চিঞঁৰি উঠিছিলা ৷ .........

   December 22, 2017
 
 
 
 

তেতিয়া নৱেম্বৰ মাহ শাৰদীয় বতৰ ৰুণজুন ৰুণজুন সপোনৰ মহা আয়োজন শিমলু হৈ উৰিছিল ছোৱালীজনী ফাগুনৰ ৰঙ তাইৰ দুচকুত মুখত হাঁহিৰ নিজৰা নিৰৱধি অনামী পছোৱাৰ ঢৌত চিৎ পখিলী হৈ বাৰে বাৰে পৰিছিল মোৰ সপ্নৰ নিলিম উদ্যানত তাই মোক ভালপাইছিল নেকি ? উহ! অসহ্য যন্ত্ৰণা অংকৰ স্নাতক হোৱাৰ পিছতো জীৱনৰ ক্ষুদ্ৰ অংকত ব্যৰ্থ কি হ’ল কলেজত নোযোৱা সময় হ’লেই দেখোন উচপ খাই উঠো ভাৱনা জগতৰ পৰা তাই বাৰু কিয় ভাৱে ইমানেই মোৰ কথা আ-চ-ল-তে তাই মোক ভালপায় ওহোঁ ! নহয় তাই বাৰু কিয় ভালপাব মোক মোৰ দেখোন একোৱেই নাই জুই জ্বলিছে যৌৱনৰ জুই ফাগুনৰূপী তাইৰ দুচকুৱে তাকেই কৈছে কি ? হ’বও পাৰে হ’বও পাৰে তাই মোক ভালপাইছিল নেকি অংকৰ স্নাতক হৃদয় মোৰ এতিয়াও কিন্তু নিমাত । .........

   December 21, 2017
 
 
 
 

লালকুৰা গাঁৱৰ সেউজ বননিত পখিলা হৈ নাচি ফুৰা হালধীয়া ছোৱালীজনী কুশলে আছানে তুমি একেই আছেনে তোমাৰ হ্ৰদীয় চকুৰ চাৱনি দুওঁঠৰ জোনাক জোনাক হাঁহিৰ মোহনা কাজলসনা চেলাউৰি সেন্দুৰীয়া ওফন্দা গাল পছোৱাৰ সৈতে চুপতি মৰা দীঘলীয়া ক'লা চুলিটাৰি তুমি হালধীয়া পোছাক পিন্ধানে এতিয়াও তোমাৰ সৌন্দৰ্য্যত ঈৰ্ষানীয় হৈ মুখ ভেকাহি ডুবেনে বেলি পছিমত আকাশত নাইবা তৰাবোৰে ধৰেনে আগচি পূৰ্ণ শশীক লালকুৰাৰ সুবাসিত উদ্যানত তোমাৰ প্ৰেমৰ মোহনাত শব্দৰ খেতি কৰিছো লহপহকৈ বাঢ়িছে সি সাক্ষাৎ তোমাৰ দৰেই লালকুৰাৰ হালধীয়া ছোৱালীজনী চাবানে তুমি ইতি তোমাৰ উৱলি যোৱা স্মৃতিৰ ধুসৰিত পৃষ্ঠা আওৰাই চোৱা হয়তো তাতেই সংগোপনে জিলিকি আছে তোমাৰ একালৰ প্ৰেমিক চৰাই ... .........

   December 19, 2017
 
 

পুহমহীয়া ৰাতিপুৱা কুঁৱলী পৰিছে ইমানকৈ ঘন শুভ্ৰ চাদৰৰ আঁৰত নেদেখো ভাল লগা আকাশৰ ৰং নেদেখো ফুলি ৰোৱা সূৰুযটিৰ বৰণ ৷ অতিপাত শীত নামিছে ৰক্ত কণিকাবোৰক আক্ৰমণ কৰিবলৈ বেমাৰৰ বীজাণুবোৰে টিঘিল-ঘিলাই ফুৰিছে বাটে-পথে উঠি পৰি লাগিছে মই ইমানদিনে সাঁচি থোৱা স্বপ্নাতুৰ হেঁপাহৰ ভঁৰাল নষ্ট কৰিব বিচাৰিছে আশাবোৰ চেচাঁ পানী হৈ সৰিব ধৰিছে! এতিয়া জীয়াই থাকিবলৈ মাথো দেহক ৰ'দৰ উত্তাপ লাগে ৰ'দৰ উত্তাপতহে দেহটি সুগন্ধিত হৈ পাহ মেলে মনে বিনন্দীয়া হাঁহি এটি মাৰি জীৱন নদীত সুখৰ ব'ঠা ব'ব খোজে! শীত আহিলে ক'ব নোৱাৰাকৈ মই অন্বেষক হওঁ অন্বেষণ কৰো মই এজাক তীক্ষ্ম উত্তাপিত পোহৰৰ অন্বেষণ কৰো মই কুঁৱলীৰ ফাঁকে ফাঁকে নীলিম আকাশৰ অন্বেষণ কৰো মই হাড় কঁপোৱা শীততো মোৰ মনৰ বতৰা আপোনসৱক দিব খোজা নোমাল চৰাইজাকৰ অন্বেষণ কৰো মই অতীতত হেৰাই যোৱা সপোন আৰু স্মৃতিব.........

   December 17, 2017
 

কলিজাৰ জীয়া জুইকুৰা নুমাবলে তোমালৈ একলম লিখাৰ প্ৰয়াস কৰিলোঁ নাজানো কি বুলি ভাবিবা তুমি আবেলিৰ সূৰ্য ডুবা দৃশ্যৰ নিৰিবিলিৰ মহা সন্মিলনত তোমালৈ বৰকৈ মনত পৰিছে তোমাৰ হাঁহি , চকুৰ চাৱনি কথা , ষ্টাইল সকলো যেন নিজৰাৰ স্বচ্ছতাত জিলিকা সজীৱ দৃশ্য এটাৰ পিছত আনটো দুলি আছে কবিতা কি মই নাজানো কিন্তু যদি তোমাৰ ভাৱনাবোৰ কবিতা হয় অথবা কবিতাৰ কোনো শব্দ হয় তাক মই বুকুৰ স্বচ্ছতাত অক্ষয় ভাৱে ধৰি ৰাখিম চিৰদিনৰ বাবে ব্যস্ততাৰ মাজতো যদি অকণমান সময় উলিয়াব পাৰা মোলৈ এটি মিছ ক’ল দিবা ভয় নাখাবা তুমি ক’ল বেক কৰি তোমাৰ মূল্যবান সময় নষ্ট নকৰো মই মাথো উপলব্ধি কৰিব বিচাৰিছোঁ কেনে আছা তুমি সুখীনে তুমি আৰু বহুত কিবাকিবি দীঘলীয়া নকৰো ইয়াতে ইতি ৰেখা টানিলো শেষত তোমাৰ ভালপোৱাৰে ... .........

   December 17, 2017
 
 
   December 16, 2017
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

এতিয়া দীঘলীয়াকৈ সেওঁতাত আঁকি ল’বলৈ আৰু আশা নাই আবেলিৰ সূৰ্য্যৰ সেন্দুৰীয়া ৰেখা.... . .. য’তনেৰে সাঁচি ৰাখিছিলো মোৰ যৌৱন মোৰ আশা...... হেঁপাহেৰে আঁকিছিলো গোপন কোঠাৰ চাৰি বেৰত স্বপ্নময় ছবি ...... . .. আয়ে কৈছিল দীঘলকৈ ওৰণি ল’বি সেওঁতাৰ সেন্দুৰীয়া আলিটো ঢাকি আইৰ কোৱা মতেই ভাৱিছিলো আন এগৰাকী নাৰীৰ দৰেই প্ৰাণভৰি হাঁহিছিলো প্ৰেম - ভালপোৱা , বন্ধু আৰু বহু সমন্ধৰ নিমিলা জীৱনৰ অংক বোৰ মইও বহু যোগ বিয়োগ কৰিছিলো....... . .. সিহঁতে সেইয়া হ’ব নিদিলে সিহঁতে বিচৰাৰ দৰেই এদিন মই এটি প্ৰকাণ্ড শূণ্যৰ মাজত আৱদ্ধ হৈ পৰিলো...... . .. ন কৈ জোনাকে খেলা চোতালত আকৌ মৰ আঁউসীয়ে আৱৰিল আইৰ কপাল উকা কৰা পিশাচ কেইটাই মোৰ জীৱনটো উকা কৰিল . .. পিশাচ কেইটাৰ হাতৰ পুতলা সাজি আই জনী গ'লগৈ পিতাই থকা সিপাৰৰ দেশলৈ........ . .. এতিয়া মই মই জনীওঁ হৈ থকা নাই মই মোৰ মাজতো নাই এতিয়া সিহঁতৰ এটি জীৱহীন কাঠৰ .........

   December 10, 2017
 
 
 
 

Pages

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: প্ৰবন্ধ
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: গল্প
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা