কবিতা

কবিতা :: অভিসাৰিকা --- ছানকুমাৰ কলিতা

জীৱনৰ সৰ্বস্ব হেৰুওৱা স্বত্তেও
তাইৰ ভাগৰি নপৰে..
ক্ষোভৰ জুই সেমেকি জ্বলে
তাই জানে
সতীত্বৰ মূখাগ্নিধাৰী ফাইভ হানড্ৰেডটতেই হয়তো জড়িত
পেট পো'ৰ সপোন..

পিঠিত চিগাৰেটে পোৰা দাগবোৰৰ যন্ত্ৰনাই
হয়তো হ'ব পাৰে
পেট পো' সফলতাৰ আঁৰৰ কাহিনী..

এমাডিমা ৰজনীৰ নিৰ্জনতা
কাৰ বাবে এই উপবাস !

ষ্ট্ৰীট লাইটৰ গাভৰু বসন ফালি
শীতৰ অমানিশা দূৰ অৰ্গেনৰ পৰা ভাহিঁ আহে..
মানুস্ মানুসেৰ্ জন্যে জীৱন জীৱনেৰ্ জন্যে..
অৰ্বাচীন এপলক তৃপ্তিৰ কামনাত নিত্যনতুন গহীন কন্ঠই তাইৰ ককাঁলৰ ভাজঁত মূৰ্ছা যায়..

কবিতা :: ভোগালী --- হেমেন দাস

আকৌ এবাৰ শুকুলা আকাশত

ডাৱৰৰ নিভাঁজ চেঁচা কুঁৱলীৰ বা:

দুচকুত শৈশৱ জিলিকি উঠিছে

কৰবাত চাগে কঁহুৱা উৰিছে,

খেদি ফুৰা ঘৰচিৰিকা কিশোৰ মনত

যেন নিৰৱবধি গঙ্গা স্ৰোত,

শুকান কলপাতৰ আঁৰে আঁৰে

জীৱন আকৌ চঞ্চলা,

নৰা সাৱটি থিয় হৈ

পথাৰ শুৱনি ভেলাঘৰ,

সীমাহীন হৃদয়ত জাগি উঠে

সীমাহীন হাবিয়াস,

এপাচি চাউলত আইৰ কৌশলী হাতৰ

বুলনিত ফুলি উঠে মাঘ …

কবিতা :: মোৰ এটা সপোন আছিল --- মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান

মোৰ এটা সপোন আছিল
এদিন মই বৰক্ষেত্ৰী মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িম ।
অসমীয়া বিষয়টো প্ৰধান বিষয় হিচাপে লৈ ।

যিদিনাখন মই মহাবিদ্যালয়খন দেখিছিলো সেইদিনাখনে হয়টো
মোৰ সপোনত খোপনি পুতিছিল বৰক্ষেত্ৰী মহাবিদ্যালয়ে ।
মোৰ ভাল লাগে শিক্ষা বিষয়টো
কিন্তু দেৱান নজৰুল ইছলাম চাৰৰ ৰসগ্ৰাহী পাঠদানৰ প্ৰতি দুৰ্বলতা আছে ।

মোৰ ভাল লাগে দৰ্শন বিষয়টো কিন্তু আব্দুল মতলিব চাৰৰ খুহুতিয়া পাঠদানৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে ।

মোৰ ভাল লাগে হিন্দী বিষয়টো কিন্তু জাকিৰ হুছেইন চাৰৰ তত্ত্ব গধুৰ কথাৰ পাঠদানৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে ।

কবিতা :: মোৰ শুকান মৰুভূমিত তুমিয়েই এটোপাল বৃষ্টি --- সুজিত কুমাৰ নাথ

মোৰ শুকান মৰুভূমিত তুমিয়েই এটোপাল বৃষ্টি

আছিলা

হয়,আছিলা,

আজি দেখোন সেই বৃষ্টি আকৌ শুকাই গ’ল

আৰু পৰি ৰ’ল মোৰ শুষ্ক হৃদয় ।

আজি এই দুখীয়া কবিৰ হেৰুৱাবলৈ একো নাই,

মাথো বাকী ৰৈছে এই দেহসঁজাটি ।

তুমি ভাবিছিলা ছাগে মই

মোবাইলৰ এটা ৰিচাৰ্জ কাৰ্ড,

ব্যৱহাৰ হোৱাৰ পিছত দলিয়াই দিলা ।

কিন্তু এই কবিৰো এখন হৃদয় আছে,

কাৰোবাক হিয়া উজাৰি ভাল পোৱাৰ ক্ষমতা আছে ।

দুৰ্গাপূজাৰ যে আমাৰ সেই লগ কৰাবোৰ

তোমাৰ লগত কৰা ধেমালিবোৰ,

তুমি কৰা খং অভিমানবোৰ,

আৰু তোমাৰ সেই হাঁহিটো,

এই সকলোবোৰ স্মৃতি হিচাপে লৈয়ে

কবিতা :: মমতা --- শ্বাহিদুল ইছলাম

আই! সাৰ পাইয়েই দেখিছিলো

হাঁহি-মমতা ভৰা

তোমাৰ সুশ্ৰী মুখনি

দিগন্ত ভেদি উদিত ৰবি ।

সৌ সিদিনাৰে কথা

আছেনে মনত তোমাৰ ?

তোমাৰ হাতে হাতে

হাত ধৰি ফুৰিছিলো

বকুলৰ তল,

শৈশৱৰ প্ৰতিটো প’ল ।

তোমাৰ অবিৰত শ্ৰম,

অক্লান্ত মৰমত

ধন্য মোৰ এই জীৱন

আজি অলপ সাহসকনো নাই

অ' আই

তোমাৰ সন্মুখত আহিবলে,

কি দৰে নো পূৰাও

তোমাৰ অনাবিল মৰমৰ মান ।

আই, মোৰ জীৱনৰ আভৰণ

তুমিয়ে মোৰ স্বৰ্গ, মোৰ সত্য

তুমিয়ে কালজয়ী সৃষ্টি, জগতৰ শান্তি••••••।

কবিতা :: কবিতাৰ সমুদ্রত --- মেহেনাজ সৰকাৰ

কবিতাৰ নীল সমুদ্রৰ ঢৌৱে ঢৌৱে

এখনি দীপ্ত চিনাকি মুখ

ৰঙীন ওঁঠৰ সেউজ কোমল হাঁহি

নিৰিবিলিৰ নিস্তব্ধতাত প্ৰাণ পাই উঠা

মৰমৰ মইজনীৰ বসন্তৰ উত্তাপ ।

কবিতা :: তুমি --- মেহেনাজ সৰকাৰ

এটি দুটি এঘাৰটি তৰাৰ দেশ

নিতৌ বগাওঁ ভালপোৱাৰ জখলাৰে

দুহাত ভৰি বুটলি লওঁ

তোমাৰ নেঘেৰি খোপাত গুজিবলে

জানোচা

ঘূৰণীয়া জোনজনী হৈ তুমি উজলা ।

কবিতা :: উৰন্ত চুমা --- মেহেনাজ সৰকাৰ

এটি উৰন্ত চুমা পঠিয়াই দিলো তোমালৈ
আলফুলে সাৱটি
ধন্য কৰা প্ৰেমৰ ঠুনুকিয়া কলিজাক

জাক জাক তৰাৰ মাজত
তুমি যে সহস্ৰজনৰ নয়নৰ মণি
হিয়াৰ আমঠু....

কবিতা :: বিফল জীৱন --- সুজিত কুমাৰ নাথ

সপোনবোৰ যেতিয়া ধ্বংসস্তূপত পৰিণত হয়,

আশাবোৰ যেতিয়া নিৰাশা হৈ ৰয়,

তেতিয়া মাথোঁ বাকী ৰয় জীৱনৰ অমানিশাবোৰ ।

নৈপৰীয়া মথাউৰিটোত বহি সুধিলো

সৌ বিশাল আকাশ খনক,

মই জানো জীৱনত সফল হ’ব পাৰিম ?

পাৰিম জানো অমানিশাৰ আন্ধাৰ নাশিবলৈ ?

আকাশে উত্তৰ দিলে

বিফলতাৰ পৰাইতো সফলতা লাভ কৰে

বিফল ন’হলে সফল হোৱাৰ জানো অৰ্থ আছে ?

এতিয়া ময়ো সেই আশাকে লৈ জীয়াই আছো,

জীৱন নদীত এজন ব’ঠাহীন নাৱিক মই ।

কবিতা :: আকৌ এবাৰ চাবলৈ মন গৈছে --- মেহেনাজ সৰকাৰ

আকৌ এবাৰ তোমাক চাবলৈ মন গৈছে

হালধীয়া আবেলিটোত নহয়

নহয় নিৰিবিলিৰ মোহনাতো

প্ৰেমৰ উৱলি যোৱা সোঁতত

দুয়োৰে চিনাকি

মুখামুখি দুটি দুৱাৰৰ

দুটি প্ৰান্তত ৰৈ

লাজুক লাজুক চাৱনিৰে ...

কবিতা :: স্মৃতিৰ জোলোঙা --- মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান

পুৰণি স্মৃতিবোৰ সুঁৱৰিলে ভাল

মনটো সেইখিনি সময়লৈ ঢাপলি মেলি হয়টো মধুকৰৰ দৰে বিচাৰি ফুৰে স্মৃতিৰূপে ৰৈ যোৱা ক্ষণবোৰ ।

স্মৃতিয়ে ৰিঙিয়াই...

এৰি অহা কোনোবা এটি মুহুৰ্তই

এৰি কেইটামান দিনে

এৰি অহা কিছুমান সময়ে ।

মোৰ হৃদয়ৰ মণিকোঠাত মই সজাই ৰাখিম বন্ধুত্বৰ আপোনত্বৰ আলিংগনবোৰ

মই জীয়াই ৰাখিম স্মৃতিপটত ।

মই সঞ্চিত কৰি ৰাখিম এৰি অহা দিনৰ সুবাসিত সান্নিধ্যবোৰ

স্মৃতিৰ দিনলিপিত ।

চিৰস্মৰণীয় কৰি ৰাখিম বন্ধুত্বৰ

এনাজৰীডাল ।

স্মৃতিৰ জোলোঙা বুকুত বান্ধি মনত

কবিতা :: অস্থিত্বহীন তোমাৰ স্মৃতি --- বিপুল কাকতি

ৰিমিজিমি
মোৰ সপোন উৰে
দুচকুৰ সপোনে পথ হেৰুৱাই
তোমাৰ কাষলে উৰি যায়
মোৰ সপোনৰ ঠিকনা পাই

নিৰিৱিলি পদুলিৰ ৰজনীগন্ধাই
কাহিলি পুৱাত সুবাস হেৰুৱাই
মোৰ সপোনত তোমাৰ
সেমেকা সেমেকা পৰশ পাই

কুৱঁলীৰ কানে কানে
স্মৃতিৰ উচুপনি জানো
শুনা তুমি Rose ???
নিশাৰ আন্ধাৰে
যেতিয়া মোক ৰিনিকিয়াই!!!

জিৰি জিৰি জোনাকী পৰুৱা
তিৰ বিৰ কৰে
তোমাৰ অপেহ্মাত
মোৰ হৃদয়ত ঋতু আহে

হেপাঁহৰ বাগিছাত
সৰা শেৱাঁলী পাহিৰ চিকিমিকি
সেমেকা সেমেকা দুৱৰিৰ দলিচা
কুঁৱলীৰ আচলে ঢাকি

কবিতা :: প্ৰেমৰ অনুভৱ --- মেহেনাজ সৰকাৰ

প্ৰেম নিশ্চয় এনেকুৱাই

উজাগৰী নিশাত সপোনে ডেউকা মেলে

একে একে তিনি হোৱাৰ খেল খেলে

তুমি হীনতাৰ বেদনাত

বৰষা নিগৰে...

কবিতা :: নৱ বৰ্ষ ২০১৮ --- বিকাশ কলিতা

আকৌ আহিল নতুন বছৰ

নতুনত্বক আকোঁৱালি ল’বলৈ আমি সদায়েই প্ৰস্তুত

ন ন সপোন ৰচি

ন ন প্ৰতিশ্ৰুতিৰে

ন ন আশা ৰচোঁ বহুত হেপাহেৰে

সলনি হয় বেৰত আৰিথোৱা কেলেণ্ডাৰ খন

বহু ঘাত-প্ৰতিঘাত

আশা-প্ৰত্যাশা

সুখ-দুখ ৰ মাজেৰে পাৰ হয় বছৰ বোৰ

কিন্তু সলনি হয় জানোঁ সমাজৰ কু চৰিত্ৰ বোৰ

শেষ হয় জানো আমাৰ মনৰ ম্লানিনতা বোৰ

দিন বাগৰি বছৰ যায় বাগৰি

আমিও আগবাঢ়িব লাগে মনৰ

সমাজৰ কু চৰিত্ৰ বোৰ আতঁৰাই সু স‍ংস্কাৰ বোৰ আকোঁৱালীলৈ

নৱবৰ্ষক আদৰি লোৱা অনাগত দিনবোৰ সকলোৰে বাবে সুখৰ হওক বুলি...

কবিতা :: ভালপোৱাৰ ঠিকনা --- মেহেনাজ সৰকাৰ

মই সুধিছিলো

ভালপোৱাৰ স্হায়ী ঠিকনা ক’ত

চকুৰ চাৱনিৰ সূৰ্যমুখীত

নে কাৰোবাৰ বুকুৰ বাতৰি লৈ

ওপঙি ফুৰা শূন্যতাত

তাই আগবঢ়াই দিলে

বুকু ফালি কেঁচা কলিজা এখন …

কবিতা :: ভালপোৱা --- প্ৰদীপ দাস

ভালপোৱাটো

শীতৰ নিয়ৰৰ দৰেই দুষ্ট...

দূৰৰ পৰা কি যে অপূৰ্ব জিলিকনি

ওচৰ পালে যেন দুটুপাল অশ্ৰুকণা

অথবা

পিতাইৰ ঘামে বিৰিঙা

পৰিশ্ৰান্ত দেহা ...!

কবিতা :: আমি বেকাৰ ল'ৰাবোৰ --- শেখৰ ভট্ৰাচাৰ্য

আমি বেকাৰ ল'ৰাবোৰ

একো একোজন গুণ্ডা

এই ভদ্ৰ সমাজৰ চকুত ।

পেট্ৰল-ডিজেলৰ দাম বৃদ্ধি

বিদ্যুতৰ মাচুল বৃদ্ধি

সাধাৰণ মানুহক হাৰাশাস্তিৰ

ফলত আহ্বান কৰা অসম বন্ধৰ বাবে

আমি বেকাৰ ল'ৰাবোৰ গুণ্ডা

চৰকাৰ আৰু প্ৰশাসনৰ চকুত ।

ধুনীয়া ছোৱালীক প্ৰপোচ কৰাই আমাৰ নিচিনা বেকাৰ ল'ৰাবোৰৰ কাম

সেইবাবে আমি গুণ্ডা

ছোৱালীহঁতৰ দেউতাৰ চকুত ,

পকেট খালি হ’লে

দামী উপহাৰ দিব নোৱাৰিলে

DSLR আৰু বুলেট নথকা হ'লে

আমিবোৰ হৈ পৰো অসভ্য ল'ৰা ছোৱালীহঁতৰ চকুত ।

আন্দোলন কৰিলে কমিউনিষ্ট

সমালোচনা কৰিলে বিৰোধী ,

কবিতা :: বৰষুণৰ বতৰত --- মেহেনাজ সৰকাৰ

আকাশ ছিদ্ৰ হোৱাদি বৰষুণ পৰিছে

এজাক ৰুনুক জুকুন বৰষুণ

শান্ত সমাহিত নিৰিবিলি কোঠালি

বাহিৰত বৰষুণৰ মধুৰ ধেমালি

আস ! বৰষুণৰ এই নান্দনিক দৃশ্যত

তোমাৰ সৈতে অলপ তিতাৰ আমেজ ল’ব পৰা হ’লে

মন মগজু শিহঁৰিত হ’লহেতেন

জিৰ জিৰ এজাক হিম চেঁচা শব্দৰ বতাহত

নাইবা কৰ্ণ কুহৰ গুঞ্জৰিত হৈ উঠিলেহেঁতেন

হেজাৰ সুৰৰ অযুত কল্লোল

হেই ! বৰষুণৰ বতৰত

মনত পৰেনে

তোমাৰ কবিৰ কবিতাৰ পক্তি

বৰষুণৰ নান্দনিক দৃশ্যত হেৰাই যোৱা

তোমাৰ কবিক কাষতে পাবা ।

কবিতা :: গল্প --- মেহেনাজ সৰকাৰ

নিৰ্জন নিশাৰ
শাৰদীয় জোনাকৰ মোহনাত
তোমাক এটি গল্প শুনাম

হৃদয়ৰ ভাষাৰে লিখা গল্পটো
বেছি ডাঙৰ নহয়
ৰামধেনুৰ সমস্ত ৰঙেৰে বোলোৱা
অনুগল্প

থাওঁক দিয়া
কেইটামান নিমজ শব্দৰ গল্পটো
দুচকুত পঢ়ি চোৱা ...

কবিতা :: বিয়লী আকাশৰ স্তব্ধ সময় --- মেহেনাজ সৰকাৰ

বিয়লী আকাশৰ স্তব্ধ সময়
নহয় মাথো এটি কবিতাত
জীৱন জুৰি বৈ যোৱা
স্মৃতিৰ বোকোচাত

বিয়লী আকাশ
মুখামুখি ঘৰৰ দুটি দুৱাৰত
এটিত মই
আনটোত তুমি
কি চাইছিলো তেনেকৈ দুজনে
একান্ত গোপনে

মনালিছাৰ হাঁহিৰ দৰে
তোমাৰ হাঁহি নহ’লেও
হৃদ সাগৰত ঢৌ তোলাত
কোনো গুণে কম নাছিল

মনৰ চোতালত
ৰিমজিম ৰিমজিম সপোনৰ চুমাচুমি
ফাগুনে কঢ়িয়াই
নতুন আশাৰ মৌচুমী

বছৰ বাগৰি গ’ল
সময় সলনি হ’ল
সলনি নহ’ল
বিয়লী আকাশৰ স্তব্ধ সময় ।

কবিতা :: প্ৰেম , কবিতা আৰু মই --- মেহেনাজ সৰকাৰ

প্ৰেম আৰু কবিতাৰ সৈতে
মোৰ অভিন্ন সংসাৰ
নাজানো কেতিয়া সোমাই পৰিলো এই বন্ধনত
বোধহয় তোমাক দেখাৰ পিছৰ পৰাই

প্ৰেমৰ সোৱাদ সনা
শব্দৰ বুটা বছা
মোৰ কবিতাৰ পখিলাবোৰ
ৰ'দ হৈ উমলি থাকক
তোমাৰ প্ৰত্যেকটা সুন্দৰ ৰাতিপুৱাত

প্ৰেম
কাৰো অনুমতি নোলোৱাকৈ
নিজানত ফুল হৈ ফুলি থকা
ঈশ্বৰীক অনুভূতি

কবিতা
অনুভূতিবোৰ ছন্দৱদ্ধ ৰূপে গঢ়ি তোলা
কবি মনৰ
উৎকৃষ্ট শিল্প

মই
প্ৰেম আৰু কবিতাক
জনতাৰ পদুলিত তুলি ধৰা
যাযাবৰী প্ৰেমিক ॥

কবিতা :: নষ্ট প্ৰেমিকৰ পদ্য - ৩ --- মেহেনাজ সৰকাৰ

বুকুৱেদি বৈ গৈছে প্ৰেমৰ যমুনা

হালধীয়া বেলিৰ

আলো-ছায়াৰ দোমোজাত বহি চোৱা

তাজমহলৰ হৃদ স্পন্দন

নষ্ট প্ৰেমিকৰ নিৰলা পঁজাত

মুঠি মুঠি শাৰী শাৰী জোনাক ...

কবিতা :: আত্মকথা - (ক) --- নেকিবুৰ ৰহমান

বিচাৰি জীৱনৰ অৰ্থ
আজি মই ব্যৰ্থ ৷
কি আছে ফাগুনত .....
ৰং
ৰস
নে

.......
......
......

ৰঙা ?

কঙা !

সকলোবোৰ যেন মিছা জীৱনত !
সকলোবোৰ যেন নিচা যৌৱনত !
শূন্য বাবেই অভ্যস্ত ,
শূন্যতাক লৈয়ে ব্যস্ত ৷
ফাগুনৰ সৰাপাত
জীৱনৰ কুঁহিপাত
আজি অৰ্থহীন
যেন শেষ হৈ যাব
ভৰিৰ গছকত মোহাৰি সকলোবোৰ ৷

কবিতা :: প্ৰেমিক হ’ব নোৱাৰিলো --- মেহেনাজ সৰকাৰ

প্ৰেমিক হ’ব নোৱাৰিলো তাতে কি হ’ল
জোন আৰু তৰাবোৰক সাক্ষী থৈ
তোমাৰ নামত কবিতাতো লিখিব পাৰিছোঁ
উজাগৰী ৰাতি
ভাৱনাৰ নাওঁ সাজি
আকাশৰ নীলা চাদৰৰ তলত
শুৱতো পাৰিছো

প্ৰেমিক হ’ব নোৱাৰিলো তাতে কি হ’ল
দেহৰ প্ৰতি ৰক্ত সিৰা উপসিৰাত
তোমাৰ স্মৃতি লৈ
সপোনৰ ভাস্কৰ্যতো গঢ়িব পাৰিছোঁ
দুখৰ মাজতো প্ৰাণ খুলি হাঁহিবতো পাৰিছোঁ

প্ৰেমিক হ’ব নোৱাৰিলো তাতে কি হ’ল
তোমাৰ সৰিয়হফুলীয়া মুখনি চাই
জোনবাইৰ লগত গুণ গুণাবতো পাৰিছোঁ
শয়নে সপোনে নিৰ্জনে
কল্পনাৰ ৰংঘৰে

কবিতা :: মন যায় (২) --- গোপাল নাথ

মন যায় মোৰ ফুল হৈ ফুলিবলৈ,

কিন্তু মানুহৰ মাজত সুগন্ধি বিলাবলৈ নহয়,

পদূলি মূৰৰ বকুল ফুল জোপাক

বাটৰ বাটৰোৱাই ৰ লাগি চায় ।

কিন্তু গচকি থৈ যায় দুবৰিক ।

আকৌ মন যায় মোৰ চৰাই হৈ,

আকাশত উৰিবলৈ ।

আকাশত তিৰ বিৰায় থকা সেই

তৰাৰ লগত মোৰ মনৰ আৰু,

দূখৰ কথা পাতিবলৈ……

মন যায় মোৰ চৰাই মাতেৰে,

চিঞৰি চিঞৰি সকলোকে সুপ্ৰভাত জনাবলৈ

আৰু কিমান যে আশা আছে

কিন্তু মনৰ আশা মনতে ৰৈ থাকেতেই

পুৱা হৈ যায় গধূলি ।।

কবিতা :: শব্দ --- গোপাল নাথ

সেইটো কিহৰ শব্দ আছিল অ' আইতা

সেই শব্দতে মোৰ সকলো হেৰাইছিল বুলি

তুমি যে কৈছা ! ঢোল ,পেপা নাইবা গগনা

বজালে তেনে শব্দ হয় নেকি ? আইতা !

মই ভাবি ভাবি ভাগৰুৱা হৈ পৰো অ' আইতা

সেই শব্দতোনো কি ?

আজি অন্ততঃ মোক কৈ সান্তনা দিয়া আইতা

কোৱা মোক আইতা কোৱা

সেইটো কিহৰ শব্দ আছিল নো ?

কবিতা :: জোনজনী --- হৃষিকেশ দাস

সপোনতো তুমি দিঠকতো তুমি

মন গ্ৰহণৰে জানা জোনজনী তুমি

জনমে জনমে আমি হ’ম যুগমীয়া

নিছিঙে নিছিঙে বান্ধোন প্ৰীতিৰে মতলীয়া

শুভলগন আনিম দুয়ো দুয়োটে মগন

আশাৰ ফুলনিক কৰিম আমি বিতুপন ৷

কবিতা :: এটি অলিখিত কবিতা --- মেহেনাজ সৰকাৰ

নুপুৰৰ ছন্দে ছন্দে বিকশিত
সপোন
অনুভৱ
উজাগৰী নিশা

চকুৰ সমুদ্র গভীৰত
মাজে মাজে প্ৰেম
অভিমান
ঘৃণা

বৰষুণত উন্মাদ , ফাগুনত ৰাঙলী
কৃষ্ণচুড়াত বিভোৰ হয় সপোন ৰচিবলে
তুমিয়েইনে , তুমিয়েইনে ?
মোৰ সৃষ্টিৰ আদিতম নাৰী
নাক্ষত্ৰিক স্বৰ্ণৰ প্ৰতিমা
এটি অলিখিত কবিতা

কবিতা :: স্মৃতি ৰোমন্থন --- মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান

(ৰূপালী জয়ন্তী উপলক্ষে)

স্মৃতিৰ জিলিঙনিৰে মুখৰিত হ'ব গলদীঘলা হাইস্কুল...।
আৱেগিকতাৰে আৱেগিক হৈ পৰিব গলদীঘলা হাইস্কুল...।
স্মৃতিৰেখাৰে স্মৃতিকাতৰ হৈ পৰিব গলদীঘলা হাইস্কুল...।
উচাহপূৰ্ণ সমাগমত সুবাসিত হৈ পৰিব আকাশ বতাহ।
মুখৰ হৈ পৰিব বিদ্যালয় প্ৰাঙ্গন ।
ৰোমন্থিত হ'ব মনৰ মাজত বহু প্ৰেমাতুৰৰ প্ৰেমালাপ..।
তাৰে মাজতে বিচাৰি পাব হেৰাই যোৱা প্ৰেমাৱেশৰ সুবাস ।
ন-পুৰনিৰ আগমনত উদুলি-মুদুলি হৈ পৰিব সমাৰোহথলী ।
নতুন দিনৰ নতুন সূৰুযৰ আভাৰে আলোকিত হৈ পৰিব হাইস্কুলৰ বাকৰি ।

কবিতা :: নৱবৰ্ষৰ দোকমোকালিত --- মেহেনাজ সৰকাৰ

নৱবৰ্ষৰ দোকমোকালিত

মাইকলৈ মই চিঞৰি চিঞৰি কম

মই তোমাক ভালপাইছিলো

এতিয়াও পাওঁ

আৰু ভৱিষ্যতেও ....

তুমি কি কৰিবা

তোমাৰ ৰূপ সৌন্দৰ্য্যৰ তুলিকাৰে

কবিতা অকবিতাৰে বিশ্ব কপাঁম

মোক দেখিলে সকলোৱে ক’ব

চোৱা সৌৱা পাগল প্ৰেমিক

প্ৰেমৰ অবিহনে সি যে একোৱেই নুবুজে

তাৰ ধ্যান ধাৰণা সকলোতে

কেৱল অনামিকা অনামিকা ....

সঁচাই তোমাৰ ভালপোৱাৰে

ইতিহাসক দিব বিচাৰো

আৰু এটি প্ৰেমৰ পংকিল অধ্যায়

পাৰিলে দূৰৰ পৰাই

তুমি অলপ সঁহাৰি দিয়া ...

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,665
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,756
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,288
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,538
শিতান: প্ৰবন্ধ
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,309
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:104