কবিতা

কবিতা :: বিষাদৰ হুমুনিয়াহ --- বিপুল কাকতি

বুকুৰ ভিতৰ আকাশ খনত
বিষাদৰ ডাঁৱৰ বোৰ ভঙা শব্দ
বৰষুণৰ শব্দ বোৰত বিলিন হৈ যায়
সেয়ে মোৰ বৰষুণ প্ৰিয়

মই কবিতাৰ প্ৰেমিক
শব্দ মোৰ প্ৰেম
কবিতাত বিচাৰি পাওঁ মোৰ
হেৰুৱা শোকৰ সুবাস

শব্দ বোৰে মোক নিচুকাই
যেতিয়া সেমেকা ৰাতি
তোমাৰ স্মৃতিয়ে
মোৰ কানত গুন গুনাই ;
বুকুৰ ভিতৰত খলকনি লগাই
বন্ধ দুচকুৰে বৈ আহে
নিলজ্জ্য চকুলো
উচুপনিৰ শব্দ হৈ
সেয়ে মোৰ শব্দ প্ৰিয় |

কবিতা :: পগলা প্ৰেমিক --- সমুজ্জ্বল ডেকা

পানীত নামাৰিবি অকাৰণত শিল

দেখা পাবি মুখনিৰ বহুখিনি অমিল

তৰংগই খহাইছে হৃদয়ৰ দুই পাৰ

ঘা হৈ উৱলিব পাতিলে তই বিষাক্ত মায়াজাল ৷

দূৰণিত শুনিছো হাহাকাৰ

সৌৱা পগলা প্ৰেমিকৰ জবৰ্দস্ত হৰতাল !

আঙুলি কাটি তোৰ শিৰত

কৰিব সি ৰক্তদান

মুখমণ্ডল নে ডিঙিত মুকুতাৰ মালা উজলাই

তোৰ উঠাম বুকুতেই বিচাৰিব

সি জীয়াই থকাৰ উৎকৃষ্ট উপাদান;

প্ৰতিদানত প্ৰেম,

দিবিনে তই ?

ধাৰলৈ হ'লেও তাক অকণমান !

কবিতা :: লালকুৰা গাঁৱৰ হালধীয়া ছোৱালীজনী --- মেহেনাজ সৰকাৰ

লালকুৰা গাঁৱৰ সেউজ বননিত
পখিলা হৈ নাচি ফুৰা হালধীয়া ছোৱালীজনী
কুশলে আছানে তুমি
একেই আছেনে তোমাৰ হ্ৰদীয় চকুৰ চাৱনি
দুওঁঠৰ জোনাক জোনাক হাঁহিৰ মোহনা
কাজলসনা চেলাউৰি
সেন্দুৰীয়া ওফন্দা গাল
পছোৱাৰ সৈতে চুপতি মৰা
দীঘলীয়া ক'লা চুলিটাৰি

তুমি হালধীয়া পোছাক পিন্ধানে এতিয়াও
তোমাৰ সৌন্দৰ্য্যত ঈৰ্ষানীয় হৈ
মুখ ভেকাহি ডুবেনে বেলি
পছিমত আকাশত
নাইবা তৰাবোৰে ধৰেনে আগচি
পূৰ্ণ শশীক লালকুৰাৰ সুবাসিত উদ্যানত

কবিতা :: বৰষা --- গোপাল নাথ

এদিন নামিবৈ বৰষা

সপোনৰ লগৰী হ'বলৈ !

তাতে পাতিম মনৰে কথা

নিদিওঁ পৰিচয় মই

সপোনৰ ৰাজ ৰাণীক

প্ৰেমৰ স্মিতি ভাগিবলৈ

বৰষা হৈ সপোন পৰে

এন্ধাৰে এন্ধাৰে !

পাগল পাগল কৰি যায়

মোক পাগল পাগল

এতিয়া যাওঁ ক'লৈ!

এন্ধাৰে এন্ধাৰে !

এতিয়া যাওঁ ক'লৈ !!

কবিতা :: শীতৰ অনুভৱ --- সমুজ্জ্বল ডেকা

পুহমহীয়া ৰাতিপুৱা

কুঁৱলী পৰিছে ইমানকৈ ঘন

শুভ্ৰ চাদৰৰ আঁৰত

নেদেখো ভাল লগা আকাশৰ ৰং

নেদেখো ফুলি ৰোৱা সূৰুযটিৰ বৰণ ৷

অতিপাত শীত নামিছে

ৰক্ত কণিকাবোৰক আক্ৰমণ কৰিবলৈ

বেমাৰৰ বীজাণুবোৰে

টিঘিল-ঘিলাই ফুৰিছে বাটে-পথে

উঠি পৰি লাগিছে

মই ইমানদিনে সাঁচি থোৱা

স্বপ্নাতুৰ হেঁপাহৰ ভঁৰাল নষ্ট কৰিব বিচাৰিছে

আশাবোৰ চেচাঁ পানী হৈ সৰিব ধৰিছে!

এতিয়া জীয়াই থাকিবলৈ মাথো

দেহক ৰ'দৰ উত্তাপ লাগে

ৰ'দৰ উত্তাপতহে দেহটি সুগন্ধিত হৈ পাহ মেলে

মনে বিনন্দীয়া হাঁহি এটি মাৰি

জীৱন নদীত সুখৰ ব'ঠা ব'ব খোজে!

কবিতা :: তোমালৈ বৰকৈ মনত পৰিছে --- মেহেনাজ সৰকাৰ

কলিজাৰ জীয়া জুইকুৰা নুমাবলে
তোমালৈ একলম লিখাৰ প্ৰয়াস কৰিলোঁ
নাজানো কি বুলি ভাবিবা তুমি

আবেলিৰ সূৰ্য ডুবা দৃশ্যৰ
নিৰিবিলিৰ মহা সন্মিলনত
তোমালৈ বৰকৈ মনত পৰিছে
তোমাৰ হাঁহি , চকুৰ চাৱনি
কথা , ষ্টাইল সকলো
যেন নিজৰাৰ স্বচ্ছতাত জিলিকা
সজীৱ দৃশ্য
এটাৰ পিছত আনটো দুলি আছে

কবিতা কি মই নাজানো
কিন্তু
যদি তোমাৰ ভাৱনাবোৰ কবিতা হয়
অথবা কবিতাৰ কোনো শব্দ হয়
তাক মই বুকুৰ স্বচ্ছতাত
অক্ষয় ভাৱে ধৰি ৰাখিম
চিৰদিনৰ বাবে

কবিতা :: অভিশপ্ত বৰ্ষ-২০১৭ --- মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান

দাওঁ দাওঁ কৈ জ্বলিল মোৰ মন প্ৰাণৰ এটি এটি পল অনুপল ।

যান্ত্ৰিকতাই কাঢ়ি নিলে মুখৰ সৌন্দৰ্য ।
নৰপিশাছে কাঢ়ি নিলে মনৰ আনন্দ।

ক'ত হেৰাল মোৰ সোণালী পৃষ্টাবোৰ..?
যিবোৰ বিচাৰি বিচাৰি আজি মই
ভাৰাক্ৰান্ত।

অভিশপ্ত বৰ্ষ - ২০১৭
কাহানিও ক্ষমণীয় নোহোৱা এক দুৰ্ঘোৰ অন্তৰাত্মা কঁপাই তোলা বৰ্ষ

মোৰ জীৱন ইতিহাসত ধূসৰিত স্মৃতি হৈ থাকিব
অভিশপ্ত বৰ্ষ-২০১৭...।

কবিতা :: বেশ্যা --- সমুজ্জ্বল ডেকা

তোৰ উঁকা কপালত

ৰঙা সেন্দুৰৰ ফোঁটটি কিমান জ্বলে ?

নে মুঠেই নজ্বলে

যদি জ্বলে

ই কিয় ঢিমিক-ঢামাক্ জ্বলে ?

তোৰো এখন বহল হৃদয় আছে

তোৰ মনেও পবিত্ৰতাৰে আকাশ চুব খুজে

কিয় নুবুজে ?

তই অসহায় হ'লে সহায় কৰে

প্ৰতিদান বিচাৰি কিমানেই তোক হাৰাশাস্তি কৰে !

ধৰ্ষণ নতুবা অবৈধ আলিংগন

নাথাকে য'ত ভালপোৱাৰ থ'ল

সুগন্ধিত দেহটি কিমানেই কৰে দাম-দৰ

ইমানকৈ শোষণ কৰাৰ পিছতো

সিহঁতৰ মুঠেই নকমে যৌনতাৰ ভোক-জ্বৰ ৷

কিয় ?

তোকহে নষ্ট কলংকিনী বুলি

সমাজখনে কেৱল উপহাস কৰে

কিন্তু তোক নষ্ট কৰাসকলে

কবিতা :: আধৰুৱা প্ৰেম --- বিষ্ণু বড়া

যৌৱনৰ প্ৰহেলিকা
আঁকি ল’লো ধূসৰ ছবি
বোৱাই লোতকৰ নদী
প্ৰেমৰ সাগৰত সাতুৰী
নিজকে হেৰুৱালো তোমাক বিচাৰি

এচমকা ক'লামেঘে
মনৰ আকাশ আৱৰিল
বুকুৱেদি বাগৰিছে প্ৰতিদিন
তোমাৰ স্মৃতিৰে বিষাদ নামৰ নিজৰা এটি

জুৰুলা হোৱা মৰম
থৌকাসৰকা আশা আৰু
চেদেলি ভেদেলি হোৱা সপোন বোৰ
হৃদয়ৰ একোণত গোপনে সাঁচি
লিখিছোঁ ৰাতি দিন এক কৰি
তোমালৈ থকা ভালপোৱাবোৰে
পংক্তিয়ে পংক্তিয়ে কবিতাৰ ভাষা.....

কবিতা :: আঘোণৰ কবিতা --- মেহেনাজ সৰকাৰ

টোপ টোপ কুঁৱলীৰ ফুলনিত

আঘোণৰ কবিতা সৰে

নিকা হোৱাৰ আগমনী বতৰা দিয়ে

শাৰদীয় জোনে

আঘোণ কবিৰ কবিতাত

আঘোণ লখিমী পথাৰত

আঘোণ কৃষকৰ ঘোলা চকুযুৰিত

আঘোণ ভৱিষ্যতৰ সোণালী টামিঘোঁৰাত ।

কবিতা :: মৰম --- হৃষিকেশ দাস

তুমি হাঁহি থাকিবা পূৰ্ণিমাৰ জোনৰ দৰেই

দুখতো হাঁহি থাকিবা সকলো বিষাদ মোহাৰি

তোমাৰ হাঁহিত বিচাৰি পাওঁ অনাবিল প্ৰেমৰ সুবাস ।

হৰিণী নয়নী যেন তোমাৰ কাজল সনা চকুযোৰিত

মই দেখা পাওঁ প্ৰেমৰ এখন ধুনীয়া সৰগ

চুলি কেইডাল তোমাৰ হেপাঁহত নাচি উঠে

আৰু সেই তোমাৰ গোলাপৰ পাহি যেন গুলপীয়া সৰু ওঁঠ

তাৰ মাজতে বিচাৰি পাওঁ পৃথিৱীৰ সমস্ত মৰম ভালপোৱা ।

কবিতা :: আলহী --- মেহেনাজ সৰকাৰ

শাৰদীয় বতৰৰ দুৱাৰেদি

একো নোসোধাকৈয়ে

তেওঁ আহি সোমালহি

বুকুৰ আচুতীয়া কোঠাত

প্ৰেম নামৰ বিশ্বাসৰ

ফুলদানী সজাবলে

ফাগুণৰ দূৰন্ত পচোৱাত

সুঁহুৰিৰ সুৰ হৈ তেওঁ গ'লগৈ

শিমলু ৰঙৰ দৰেই

কলিজাটো ৰাঙলী কৰি

ডেউকা ভঙা মইটো নিৰৱে পৰি আছে

তেওঁৰেই এবোজা সপোনৰ ফচল হৈ ...

কবিতা :: হিয়া --- হৃষিকেশ দাস

তুমিয়েই মোৰ উশাহ হোৱা

তুমিয়েই মোৰ নিশাহত বোৱা

সিঁৰাই সিঁৰাই বৈ, চেঁচা শোণিত হৈ

তুমি মোৰ হেঁপাহৰ বৰষা হোৱা

জীৱন জীৱনলৈ মৰম সাগৰ হোৱা

বুকুৰ উশাহত গৈ প’লে প’লে জনম লৈ

জোনাকতে উমলাম প্ৰিয়া তোমাক

মৰমৰে নিচুকাম হিয়া তোমাক ...

কবিতা :: কেনে আছা তুমি --- মেহেনাজ সৰকাৰ

অধিকাৰ জানো সোধাৰ ?
তথাপি
সুধিয়েই পেলালো - কেনে আছা তুমি ?

ৰ'বা , অলপ অতীতৰ বঠা মাৰি চাওঁ
মোৰ বাবে আজি কবিতা এটা লিখিবা
কি যে মিঠা আবদাৰ তোমাৰ
কবিতাই নুবুজো ,লিখিম কেনেকৈ ?
প্ৰেম পিয়াসী মন মোৰ
জোৰা - তাপলি মাৰিলে
কেইটামান শব্দৰ শাৰী
হয়তো তাতেই বৈ গৈছিল
প্ৰেম সমুদ্রৰ ধাৰা
মই আবৃতি কৰিলো
মন্ত্ৰ মুগ্ধ ছাত্ৰীৰ দৰে তুমি শুনিলা

কবিতা :: কিয় আহিছিলা --- গোপাল নাথ

কিয় আহিছিলা মোৰ

আন্ধাৰ জীৱনলৈ

এটা জোনাকি পৰুৱা হৈ ।

তুমি হয়তো নাজানা

তোমাৰ পোহৰৰ উত্তাপ কিমান ?

আন্ধাৰ ৰাতি তোমাৰ সেই জিক-মিক

পোহৰত মোৰ জীৱনৰ বাটতো খ’লা-ব’মা

দেখো অ’ নাহিবা মোৰ পিছে পিছে ।

কবিতা :: বজাৰ --- বিপুল কাকতি

এখন কোলাহ’ল মানৱ অৰণ্য
কি যে নিষ্ঠুৰ
কি যে হৃদয়হীন
এই মানৱৰূপী দানৱ বিলাক

প্ৰলোভনকাৰী মানৱৰ মিছা প্ৰলোভন
প্ৰভাতি কিৰণৰ পৰশত
সেক লোৱা দুৱৰি পাতৰ
জিকমিক নিয়ঁৰ বোৰৰ দৰে
এই মানৱ জীৱন

অথবা কচু পাতৰ বুকুত
বিশ্ৰাম কৰা
পানী টোপাল বোৰৰ দৰে
এই মানৱ জীৱন
কোনো ভৰসা নাই
কেতিয়া যাত্ৰা কৰে
তাৰ প্ৰকৃত স্থানলৈ

এই নিষ্ঠুৰ মানৱৰ অস্থায়ী জীৱন
সুলভ মূল্য দোকানৰ দৰে
মানৱতাৰ বেচা কিনা কৰিছে
মানুহৰ মূখা পিন্ধা দানৱ বোৰে

কোলাহ’ল মানৱ অৰণ্য
কোলাহ’ল মানৱ অৰণ্য

কবিতা :: সেউজীয়া নিচা --- মেহেনাজ সৰকাৰ

এপিয়লা মদৰ ৰাগিত
কেইটামান টুকুৰা শব্দৰে
তোমাক আঁকিলো

খৰস্ৰোতা নৈ হৈ
বৈ গ'ল
অনামী সেউজীয়া নিচা ॥

কবিতা :: তুমি হাঁহি থাকিবা --- গোপাল নাথ

তুমি হাঁহি থাকিবা
দুখতো হাঁহি থাকিবা কিয় জানা
তোমাৰ হাঁহিত বিচাৰি পাওঁ
নিভাজ প্ৰেমৰ সুবাস ।
সৰু সৰু তোমাৰ দুটি চকু
কপালৰ আগৰ অলকা কেইডাল
আৰু সেই তোমাৰ গুলপীয়া সৰু ওঁঠ
তাৰ মাজতে বিচাৰি পাওঁ
মৰম ভালপোৱা ।

কবিতা :: প্ৰথম প্ৰেম --- ৰফিকুল ইছলাম

প্ৰথম দেখাৰে পৰা
ভাল পাওঁ তোমাক মই
চিৰদিনৰ কামনাৰে
প্ৰথম প্ৰেমৰ প্ৰথম প্ৰস্তাৱ
দিছো মাত্ৰ তোমাকে মই
আই লাভ ইউ ডাৰলিং
প্ৰিয়া প্ৰেয়সী জানমনি
কৈছো জীৱনত
তোমাকে প্ৰথম....
প্ৰেমৰ গভীৰতকৈ গভীৰ আলাপ
কৰিছো জীৱনত প্ৰথম
তোমাৰে লগত........
কামনা কৰিছো
আশা কৰিছো
তুমিয়ে যেনেকৈ প্ৰথম প্ৰেমিকা
তুমিয়ে মোৰ শেষ.....

কবিতা :: বেশ্যাৰ উচুপনি --- বিষ্ণু বড়া

এতিয়া
দীঘলীয়াকৈ সেওঁতাত আঁকি ল’বলৈ
আৰু আশা নাই
আবেলিৰ সূৰ্য্যৰ
সেন্দুৰীয়া ৰেখা....
.
..
য’তনেৰে সাঁচি ৰাখিছিলো
মোৰ যৌৱন
মোৰ আশা......
হেঁপাহেৰে আঁকিছিলো
গোপন কোঠাৰ চাৰি বেৰত
স্বপ্নময় ছবি ......
.
..
আয়ে কৈছিল
দীঘলকৈ ওৰণি ল’বি
সেওঁতাৰ সেন্দুৰীয়া আলিটো ঢাকি
আইৰ কোৱা মতেই ভাৱিছিলো
আন এগৰাকী নাৰীৰ দৰেই
প্ৰাণভৰি হাঁহিছিলো
প্ৰেম - ভালপোৱা , বন্ধু আৰু বহু সমন্ধৰ
নিমিলা জীৱনৰ অংক বোৰ
মইও বহু যোগ বিয়োগ কৰিছিলো.......
.
..

কবিতা :: ভালপোৱা জিন্দাবাদ --- মেহেনাজ সৰকাৰ

জাকি মাৰি গুচি গ'ল
প্ৰেম সন্ধানী মন
বাটে -উপবাটে সৰি পৰিল
ফাগুনৰ ৰঙ
শুকান কলিজাও তিয়াই পেলালে
মাঁথো শাওনৰ প্ৰথম জাক বৰষুণৰ শ্লোগান
ভালপোৱা জিন্দবাদ , ভালপোৱা জিন্দবাদ ...

কবিতা :: কেতিয়া আহিবা --- গোপাল নাথ

আহিবা কেতিয়াবা সেই

ৰাধাচূড়া গছজোপাৰ তললৈ

মোক তোমাৰ গুনগুননি কথা

আৰু বিষাক্ত কথাবোৰ শুনাবলৈ

মোৰ আঁউসী ৰাতিৰ

এটি জোনাকী পৰুৱা হৈ ।

কবিতা :: পুৱতি নিশাৰ সপোন --- বিপুল কাকতি

নিশা এজাক বৰষুণৰ
চিনাকি সুৰ
নিজানতা ভংগ কৰি
প্ৰতি টোপালত বাজে
বিষাদৰ সুহুঁৰি

আধা খোলা আধা মোদা
সপোন সপোন দুচকুত মোৰ
মাথোঁ তোমাৰে ছবি

এজাক অচিনাকি পচোৱাই
উৰি আহি মোৰ
সমস্ত শৰীৰ শীতল কৰি
স্মৃতিৰ বা গালে মূখে সানি
উৰুৱাই নিয়ে অতীতৰ
তুমি আধা ৰচা
জীৱন জোনাকীৰ
গীতৰ নগৰীলে

তোমাক বিচাৰি হৃদয় হাহাকাৰ
আপোন আপোন মোৰ
সপোন সপোন দুচকুত
মাথোঁ তোমাৰ ছবি ।

কবিতা :: তোমাৰ আকুল চাৱনিত --- মেহেনাজ সৰকাৰ

কি আছে তোমাৰ আকুল চাৱনিত
শাৰদীয় নিশাৰ
নিয়ৰ সিক্ত দুবুৰিৰ
মিঠা আলিংগন
নে পালতৰা জাহাজ উজনি দেশৰ
মৃদু গতিত বৈ যোৱা সঞ্জীৱনী নৈখন

তোমাৰ দগমগ মুখনি
কবিতাৰ প্ৰাণ কেন্দ্র
জীৱনৰ বাটত আঁউসী আঁতৰোৱা
উজ্জ্বল নক্ষত্ৰ

ভাৱনাৰ ৰথত উঠি
তোমাৰ সৈতে কথা কওঁ
শব্দৰ সৈতে ধেমালি কৰি
অন্যান্য অমিতাভ
তোমাৰ মায়াৱী চাৱনিত আকন্ঠ ডুব যাওঁ

কবিতা :: প্ৰথম প্ৰেমৰ আলাপ --- ৰফিকুল ইছলাম

বৰষুণৰ মাজত
ৰাস্তাৰ কাষত
একে ছাতিৰ তলত
থিয় হৈ দুইজনে
প্ৰেমৰ আলাপ কৰোঁ,
এয়া মোৰ জীৱনৰ
প্ৰথম অভিজ্ঞতা....
আগতে কেতিয়াওঁ
কোনো ছোৱালীৰ আগত
থিয় হৈ কৰা নাই সাহস
এটা কথাও ক’বলৈ....
কিন্তু আজি তোমাৰ সৈতে
একে ছাতিৰ তলত থিয় হৈ
একে থিৰে চকুলৈ চাই
প্ৰেমৰ আলাপ কৰোঁ.....

কবিতা :: নাঙঠ সভ্যতা --- জিতুল কলিতা

ধূলিময় আকাশৰ তলিৰ কেন্দূজোপা
আজি নিমাত..
নিস্পাপ হৈ বিক্ৰী হৃদয়ৰ আকুৰ্নতা
হায়... নিৰ্লজ্জ হৈ আজি
নিৰূপন দেশ মাতৃৰ সভ্যতা
''নাঙঠ সভ্যতা''....
.
.
.
অবাস্তৱ হৈয়ো আজি প্ৰেমৰ দৰদাম
পাবত গজা শিক্ষিতৰ
লহপহীয়া নাঙঠ প্ৰেম
স্তব্ধ হৈ ৰয়
৮০০ টকীয়া কোঠাৰ এটি কোনত
অথবা...
ৰোমিঅ' জুলিয়েটৰ শেষ চুম্বনৰ
অনাবিল তিৰস্কাৰৰ বলি...
তথাপিও ৰৈ যায়
প্ৰেমৰ অকথ্যতা
হায় এই সভ্যতা ।।
.
.
.
দুদিনীয়া প্ৰেম নচ্চৰ হৈ ৰয়
মাথোঁ ৰৈ যায়,
সম্পূৰ্ণ প্ৰেমৰ দস্তাবেজ

কবিতা :: আকৌ এবাৰ প্ৰেমত পৰিব'লে মন গৈছে --- মেহেনাজ সৰকাৰ

আকৌ এবাৰ তোমাৰ প্ৰেমত পৰিব'লে মন গৈছে
অন্ততঃ বিগত দিনৰ ভুলবোৰ শুধৰাব’লে
কেনেকৈ ক’ম
কোন তুমি মোৰ বাবে
হয়তো বুজাব পৰা সাৰ্থকতা
মোৰ ওচৰত সীমাবদ্ধ
কিন্তু
মাঁথো এবাৰ কোৱা
কি কৰিব লাগিব
তোমাৰ ভালপোৱাৰ বাবে
প্ৰয়োজন হ’লে আঁজুৰি আনিম
পৃথিৱীৰ সমস্ত সৌন্দৰ্য্যতা
মাঁথো আত্ম হত্যা কৰিবলে ন’কবা
বিগত দিনৰ ভুলবোৰ শুধৰাই
আহা আমি আকৌ উপভোগ কৰো
বসন্তৰ সজীৱ দৃশ্য
কোনো এটি নিৰিবিলি সন্ধিয়াত
তোমাৰ পোহৰে সাৰপাই উঠা
এটি নতুন দিনৰ
অথবা
ফাগুণী পছোৱত আহা আমি আকৌ উৰুৱাই দিওঁ

কবিতা :: মোৰ প্ৰাণৰ কবিতা --- জানকী ৰায়

বহুদিন হ'ল তোৰ স’তে দেখা হোৱা নাই

তোৰ ভাৱত বিভূৰ হৈ

পৰা নাই পাহৰিব

জীৱনৰ দূখবোধ ,

খৰস্ৰুতা সময়ৰ সোঁতত বাগৰিছে

জীৱনৰ তিতা-মিঠা ক্ষণবোৰ ।

মোৰ প্ৰাণৰ কবিতা

ক'ত জানো তই হেৰাই গলি ?

প্ৰতিটো শব্দৰ মাজত

তোক বিচাৰি মই হাবাথুৰি খাওঁ ,

তই চাগে পাহৰিলি

তোৰ মাজত যে বিচাৰি পাওঁ

জীৱনৰ অস্তিত্ব

জীয়াই থকাৰ হেঁপাহ

সময়ে নিদিয়ে কেউকে ঠাই

দিনবোৰ এনেদৰেই পাৰ হৈ যায়

হৃদয়ত সাঁচ বহুৱাই

তথাপিতো থাকিবি তই

মোৰ জীৱন লগৰী হয়

চিৰদিন চিৰকাল ।।

কবিতা :: ব্যৰ্থতা --- মেহেনাজ সৰকাৰ

নিজম নিশা

ব্যৰ্থতাৰ এন্ধাৰে শিকালে

এমুঠি জোনাকত সত্যক আদৰিবলে

মনৰ ভিতৰ ভাগৰ ঘটনা

জুই জ্বলিছে

প্ৰেমৰ জুই

ৰৌদ্ৰজ্জ্বল সপোনে ভিৰ কৰিছেহি

পদুলি মুখত ।

কবিতা :: শৰতৰ জোনৰ সৈতে এখন্তেক --- মেহেনাজ সৰকাৰ

হেই ! কি লিখিম তোমালৈ
শৰতৰ বাটে বাটে
নিয়ৰৰ গান
কবিতা কবিতা
কিছু হৃদয়ৰ আকুলতা

এই দুষ্ট কাচোনমতী
তেনেকৈ মোৰ ফালে চাই নাথাকিবা
কিবা ক'বলগা আছে যদি
আকাশ আৰু তৰাবোৰক সাক্ষী থৈ
কাণে কাণে কোৱা

মোৰ পঢ়া মেজত আলহী হৈছে
তোমাৰ এমুঠি জোনাক
আথেবাথে সাদৰী
কলমেৰে বন্দী কৰিলোঁ
স্হায়িত্ব তোমাৰ

কি থাকিব পাৰে তোমাৰ মাজত
নাইবা কি জাগিব পাৰে
মোৰ হৃদয় পঁজাত
বাস্তৱৰ ফালৰি কাটি
সপোন ৰাজ্যৰ বাসিন্দা মই ?

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,264
শিতান: আমাৰ গাঁও
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,223
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,467
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,008
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,271
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,481