অসমীয়া প্ৰেমৰ কবিতা

বিষ্ণু বড়া's picture

কবিতা :: আঘোণ আহিলেই মনত পৰে তোমালৈ --- বিষ্ণু বড়া

আঘোণ আহিলেই মনত পৰে তোমালৈ
এই আঘোণতে যে তোমাৰ মোৰ ক'ত যে স্মৃতি
নৰাৰ পেঁপা বজাই লৰি ধাপৰি ফুৰাৰ পৰাই
তোমাৰ মোৰ চিনাকী
তোমাৰ জানো মনত নপৰেনে

নৰানি ফালি ফালি আমি দুয়ো দৌৰিছিলো
লুকাচুৰি, চুৱাচুই ক'ত যে খেল খেলিছিলো
আইয়ে লৈ যোৱা সুমথিৰা চকলা টেঙাৰ
ৰ'দত বহি স্বাদ লৈছিলো
এই স্মৃতিয়ে তোমাক আমনি নকৰেনে

যেতিয়াৰ পৰা তুমি লেছেৰি বুটলিবলে এৰি,
তোমাৰ আইৰ সমানে সমানে ধান দাবলৈ শিকিলা
সেই তেতিয়াৰে পৰা হেৰাই গ'লা তুমি, সময়ৰ সোঁতত
আকৌ জানো আহিবনে ঘূৰি শৈশৱতে কৰা ধেমালিবোৰ

সমুজ্জ্বল ডেকা's picture

কবিতা :: ৰে'ল ষ্টেচনৰ সেই ধুনীয়া ছোৱালীজনী --- সমুজ্জ্বল ডেকা

ৰে'ল ষ্টেচনৰ সেই ধুনীয়া ছোৱালীজনী
ৰৈ আছে উকি মাৰি মাৰি ৰে'লখন অহালৈ
তাইৰ হাঁহিটি মোৰ ইমানখিনি ভাল লাগে
দুখক চেপেটা কৰি সুখৰ সমাহাৰ যিদৰে কবিৰ জীৱনলৈ আনে
তাইৰ হাঁহিত ইমানখিনি তীক্ষ্মতা আছে
এন্ধাৰেও লাজতে সঘনাই ওৰণি টানে
মোৰ অনুভৱ এনে হয় তাইৰ বাবেই এই পৃথিৱীত এন্ধাৰ আঁতৰি জোনাকী সমদল নামে ৷

সমুজ্জ্বল ডেকা's picture

কবিতা :: অসহায় কবিৰ স্বীকাৰোক্তি --- সমুজ্জ্বল ডেকা

মই অসহায় কবি
তই হ'বি মোৰ প্ৰেয়সী
মোৰ জেপ উদং
নকৰিবি তই খং
নাপালে ধন
লগাবলৈ প্ৰসাধনৰ ৰং ৷

মই দুখীয়া
তথাপিও কিয় তই মিচিকিয়াই হাঁহা ?
তই লখিমী
ফুটা মোৰ ঘৰৰ চালি
বৰষুণ আহিলে নিতিতি ক'ত যাবি ?
লঘোণ মোৰটো সদায়ৰে চিনাকি
উজাগৰে নোখোৱাকৈ কটাব লাগিব
তইও দীঘলীয়া বহু ৰাতি
দুখ লাগিব হ'লে তই বেমাৰীজনী ৷

মই প্ৰেমিক
সমগ্ৰ জগতখনেই
মোৰ কাৰণে প্ৰেমৰ প্ৰতীক
তথাপিও পুষ্প বৃষ্টি
তই যে ঈশ্বৰৰ সুকীয়া সৃষ্টি;
তই বিচাৰিলে মৰমেৰে উপচাবলৈ
নালাগে মোক বসন্ত কিম্বা শীত.....!!

মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান's picture

কবিতা :: তুমি আহিবা --- মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান

সন্ধিয়াৰ আগমনৰ এই
হেঙুলীয়া আভা কিযে
মনোমোহা
অকলশৰে বহি নিজান
মনৰ কোঠাৰীত ৰচিব
মন যায় প্ৰেমৰ কবিতা।

তুমিহীন দিন ৰাতিত
শব্দবোৰেও যেন
লুকাভাকু খেলিবলৈ
ধৰিলে কেনেকৈ লিখিম
নিজান মনৰ কোঠাৰীত
প্ৰেমৰ কবিতা।

মোৰ বিশ্বাস তুমি আহিবা...
তুমি আহিবা মোৰ
স্বপ্নমধুৰ শব্দৰ সৈতে খেলিবলৈ
তুমি আহিবা মৰমৰ বৈতৰণীত
স্নান কৰিবলৈ।

জানকী ৰায়'s picture

কবিতা :: আধৰুৱা সপোন --- জানকী ৰায়

নুবুজিলো কেতিয়াও
হয়তো নোৱাৰিলো বুজাব
অথচ দিনে নিশাই প্ৰতিপল
অহৰহ বৈ থাকে
তোমাৰেই ভাবনা হৃদয়ত ।

নিষ্ঠুৰ তুমি নে মোৰ সময় ?
তোমাৰ নিচিনাকৈ মোৰো দেহত
শিৰে শিৰে ৰক্তকণা বৈ
দেহৰ ভাজে ভাজে
দূখ ভাগৰ, শোক চিন্তাই
অহৰ্নিশে তোমাৰো বাগৰ সলায়
কিন্তু কিয় আজি ইমান দুৰ্বল মোৰ অনুভৱ
চিগো বুলিয়েই জানো চিগিব পাৰি
হৃদয়ৰ বান্ধোন !

দেখিছিলো জানা মইওঁ
তোমাৰ দুচকুতে এটি সজল সপোন
সাজিছিলো মৰমৰ ঘৰ
তুমি .... মই .... আৰু আমি .... !

সমুজ্জ্বল ডেকা's picture

কবিতা :: ভালপোৱাৰ প্ৰত্যাহ্বান --- সমুজ্জ্বল ডেকা

পৰিস্কাৰকৈ ধুই দিবা বুলিয়েই
হিয়াখন মই তোমাক দিব বিচাৰিলোঁ
তুমি দুহাত মেলি নিজৰ বুলি ল'লা ঠিকেই
কিন্তু জানিব পাৰিলোঁ তোমাৰ হিয়াখনেই
আন কাৰোবাৰ ওচৰত বন্ধকত থোৱা আছে
হয়তো তোমাৰ প্ৰেমৰ দোকানখনত ভালপোৱাৰ ব্যৱসায়
মুদ্ৰাৰ বিনিময়ত খুব ভালেই চলে ৷
হ'ব তুমি আৰু স্পষ্টীকৰণ দিব নালাগে
তোমাৰ মিছা ভাবনাবোৰে পুৰণি যান-বাহনৰ ধোঁৱাৰ দৰে
বিষাক্ত গেছবোৰ নিগৰাই মাথো ক'লাৰে বুকু পোৰে ৷

পংকজ ৰাজ কলিতা's picture

কবিতা :: তোমাক মই ভাল পাব নোৱাৰোঁ --- পংকজ ৰাজ কলিতা

নৈ পাৰৰ শিমলু জোপাৰ আঁৰত

থিয় হৈ তোমাক মই চাব পাৰোঁ

ঘৰমুৱা বেলিৰ হেঙুলীয়া কিৰণে

হেঙুলীয়া কৰি তোলা তোমাৰ

চুলিতাৰিৰ প্ৰেমত মই পৰিব পাৰোঁ

তোমাক সপোনত দেখি নিজক

সুখী কৰিব পাৰোঁ

কিন্তু তোমাক মই ভাল পাব নোৱাৰোঁ

কাৰণ তোমাক দিবলৈ মোৰ

আন একো নাই আছে মাথোঁ

এখন কঙাল হৃদয় যি তোমাৰ

প্ৰেমক ধৰি ৰাখিবলৈ অসমৰ্থ ।

সীমান্ত বৰদলৈ's picture

কবিতা :: ৰুমালখন --- সীমান্ত বৰদলৈ

কোনোবা এটা উৰুঙা বসন্তত
ৰুমালখন এৰি আহিছিলা
শূন্য চকীখনত।
ৰুমালখন উৱলি গ’ল
ৰুমালখন হেৰাই গ’ল ।

ৰুমালত লাগি থকা পাৰফিউমৰ গোন্ধটোৱে
মোক প্ৰায়েই লৈ গৈছিল সেই বাগিচাখনলৈ
যাৰ ফুলবোৰে মোক কোনোদিনে উপলুঙা কৰা নাছিল।
বাগিচাখনলৈ গ’লেই ফুলবোৰ জীপাল হৈ উঠে
ফুলবোৰ যেন একো একোখন ৰঙীন ৰুমাল ।

ৰুমালখনৰ অবিহনে পাৰ হৈ গ’ল কেইবাটাও বসন্ত
ৰুমালখন উৱলি গ’ল
ৰুমালখন হেৰাই গ’ল
ৰুমালখনৰ গোন্ধটো নাকত লগা যেন পাঁও
উভতি যাঁও বাগিচাখনলৈ হেৰুৱা বসন্তবোৰক বিচাৰি ।

ভাৰ্গব বৰমুদৈ's picture

কবিতা :: কোন নো তুমি ? --- ভাৰ্গব বৰমুদৈ

জোনৰ পোহৰত ৰিম-জিম কৈ

আহিলা মোৰ বুকুলৈ

চিক-মিক কৈ দূপৰ ৰাতি

আহিলা মোৰ বুকুলৈ

আকাশত জিলিকি থকা তৰাবোৰৰ দৰে

তোমাৰ যে মূখখনি জোনৰ দৰে

নিয়ৰত তিতি বুৰি কম নেকি

কোন নো তুমি ?

পুস্পাঞ্জলী শিৱম's picture

কবিতা :: বেলিৰ কোঁৱৰ --- পুস্পাঞ্জলী শিৱম

সন্ধিয়াৰ মুনিচুনি পৰত

বেলিৰ কোঁৱৰ

ভাগৰত ধলি ...

বুকুত সাৱতি সন্ধ্যাৰানীক

পছিমত দুবিল ।

হেপাহৰ সপোনক সামৰি ।

আজীৱন ;

খুলিব নোৱৰাকৈ

প্ৰেমৰ গাথি'

আৰু, দুয়ো দুয়োৰে

নৱনৰস হিয়াত, উমলিব নিতৌ

প্ৰতিশ্ৰুতিৰে,

দুয়ো দুয়োকে ।

Pages

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: আমাৰ গাঁও
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: গল্প
শিতান: কবিতা