প্ৰেমৰ বেদনা

প্ৰেমৰ বেদনা

কবিতা :: নালাগে --- জাহাঙ্গীৰ আলম

নালাগে তোমাৰ মৰম
নালাগে তোমাৰ প্ৰেৰণা
তুমি বিহীন এই জীৱন
অকলশৰেই মই পাৰ কৰিম ৷

নালাগে তোমাৰ মিচিকিয়া হাঁহি
নালাগে তোমাৰ উষ্ম বুকুৰ পৰশ
নালাগে তোমাৰ সঁহাৰি
জীৱনৰ যাত্ৰাটো মই অকলেই পাৰ কৰিম ৷

নালাগে তোমাৰ মিছা প্ৰতিশ্ৰুতি
নালাগে তোমাৰ উকা বুকুৰ আলিংগন
নিজেই নিজকে সাৱটি ধৰি
নীৰৱে জীৱনটো পাৰ কৰিম ৷

তোমাৰ ছলনাত বিতৃষ্ণা হৈ
অকলশৰেই জীয়াই থকাৰ
এক কঠোৰ সিদ্ধান্ত ললোঁ
কাৰণ তুমিযে ছলনাময়ী ৷

কবিতা :: যন্ত্ৰণা --- ধীৰাজ কলিতা

যন্ত্ৰণাই হেচামাৰি ধৰা বুকুখনত
তোৰ অকণমান সহাঁৰিয়ে
সাহস দিছিল বাস্তবৰ লগত
একেলগে খোজ দিবলৈ ।
কিন্তু.....

সেই হাঁহি মুখৰ উৎফুল্লিত বাসনাক
আজুৰি কাঢ়ি নিলে নিষ্ঠুৰ নিয়তিয়ে

সঁচাই সময় বৰ নিষ্ঠুৰ....

বিশেষ একোকে দেখোন বিচৰা নাছিলো তোৰ পৰা
মাত্ৰ বিচাৰিছিলো এবুকু সঁচা মৰম
আৰু মোৰ বাবে তোৰ কিছু সময়......
কিন্তু মোৰ উকা কপালত সেইয়া যেন এক
কাল্পনিক সপোন হৈ ৰ’ল

কবিতা :: নিষ্ঠুৰ প্ৰিয়তমা --- জাহাঙ্গীৰ আলম

ভবা নাছিলো কাহানিও মই
তুমি যে পেলাই থৈ যাবা
অকলে মোক অথাই সাগৰত ৷

এতিয়া আছো মই অকলে
এটি নিজান দ্বীপৰ মাজত
লগত আছে মাথোঁ মোৰ
তোমাৰ স্মৃতিৰ চাদৰখন ৷

ইমান নিষ্ঠুৰ হ'লা তুমি কেনেকৈ
ভবা নাছিলো কাহানিও মই
ভাবিচানে এবাৰ তুমি
তোমাৰ অবিহনে থাকিম কেনেকৈ ?

তুমি দিয়া গীতৰ কলিবোৰ
বুকুৰ মাজত বুলাই লৈ
অনুভৱ কৰি আছো মই
শত শত মুকুতাৰ স্পশ’ ৷

কবিতা :: নাৰীৰ মন --- জাহাঙ্গীৰ আলম

বুকুখন যেন দুৰু দুৰু কঁপে
কিবা কওঁ - নকওঁ কৈ থাকে
যেন হৃদয়ৰ অনুভূতিবোৰে
প্ৰতিটো পলে তাইক আমনি কৰে ।

কিবা কওঁ কওঁ কৈ থাকে
লাজুকীয়া মনেৰে মোৰ কাষলৈ আহে
কিবা এষাৰ কওঁ বুলি ওঁঠ দুটি লৰচৰ কৰে
একোয়ে নোকোৱাকৈ মোৰ ওচৰৰ পৰা ল’ৰ মাৰে ।

এইদৰে বহুদিন পাৰ হৈ গ’ল
তাইৰ মনৰ কথা মই বুজিবই নোৱাৰিলো
এতিয়া মই বিপাঙত পৰিছো
কিন্তু নাৰীৰ মন স্কেনিংতো কৰিব নোৱাৰো ।

মোইয়ো ভাৱো অতি নীৰৱে
তাইৰ হৃদয়ৰ আঁৰে আঁৰে
একোছা গোপন কথা লুকাই আছে
যি কথাবোৰ মোক খুলি ব্যাক্ত কৰিব বিছাৰে।

কবিতা :: ভালপোৱাৰ প্ৰত্যাহ্বান --- সমুজ্জ্বল ডেকা

পৰিস্কাৰকৈ ধুই দিবা বুলিয়েই
হিয়াখন মই তোমাক দিব বিচাৰিলোঁ
তুমি দুহাত মেলি নিজৰ বুলি ল'লা ঠিকেই
কিন্তু জানিব পাৰিলোঁ তোমাৰ হিয়াখনেই
আন কাৰোবাৰ ওচৰত বন্ধকত থোৱা আছে
হয়তো তোমাৰ প্ৰেমৰ দোকানখনত ভালপোৱাৰ ব্যৱসায়
মুদ্ৰাৰ বিনিময়ত খুব ভালেই চলে ৷
হ'ব তুমি আৰু স্পষ্টীকৰণ দিব নালাগে
তোমাৰ মিছা ভাবনাবোৰে পুৰণি যান-বাহনৰ ধোঁৱাৰ দৰে
বিষাক্ত গেছবোৰ নিগৰাই মাথো ক'লাৰে বুকু পোৰে ৷

কবিতা :: দুখ আৰু দোষ --- নয়নজ্যোতি দাস

মোৰ দোষ:::
তুমি বিচৰাৰ দৰে মই হ'ব নোৱাৰিলোঁ,
তুমি বেয়া পোৱাবোৰক মই ভালপাবলৈ শিকিলো ।

মোৰ দুখ:::
মই বিচৰাৰ দৰে তুমি হ'ব নোৱাৰিলা,
মই ভালপোৱা বোৰক তুমি ভালপাবলৈ নিশিকিলা ।

এতিয়া....
নিজৰ দুখ আৰু দোষক লৈ সুখী হ’বলৈ শিকিছোঁ ।

কবিতা :: অৱশেষ --- নয়নজ্যোতি দাস

আপোন বতাহ জাক
আহে আৰু উভতি যায়

ভাৱনাৰ সূতাডাল কঁপি কঁপি থৰ লাগে ।

আৰম্ভণি বোৰ শেষ হয়,
আৰু শেষ বোৰ স্বাভিমানী হৈ উভতি আহে

সন্দেহ বোৰ সলনি হয়,
শেষ নহয় ।

তথাপি তোক ভালপাওঁ (সন্দেহ নাই)
তইটো মোৰ জীৱন,
মোৰ স্বাভিমান ।

কবিতা :: ছবি --- পংকজ ৰাজ কলিতা

মোৰ হৃদয়ৰ মাজত

এখন ছবি আছে

কলিজাৰ তেজৰে আঁকিছো

ছবি খন

চাবলৈ মন গ'লেই

বুকুত হাত থৈ উলিয়াই আনো

সপোন আশা সুখ বিষাদ আঁকিছো ছবিখনত

আৰু এটা সমাধি য’ত

মোৰ প্ৰেমক সমাধিস্থ কৰা হৈছে ।

কবিতা :: প্ৰেমৰ অনুভৱ --- মেহেনাজ সৰকাৰ

প্ৰেম নিশ্চয় এনেকুৱাই

উজাগৰী নিশাত সপোনে ডেউকা মেলে

একে একে তিনি হোৱাৰ খেল খেলে

তুমি হীনতাৰ বেদনাত

বৰষা নিগৰে...

কবিতা :: নষ্ট প্ৰেমিকৰ পদ্য - ৩ --- মেহেনাজ সৰকাৰ

বুকুৱেদি বৈ গৈছে প্ৰেমৰ যমুনা

হালধীয়া বেলিৰ

আলো-ছায়াৰ দোমোজাত বহি চোৱা

তাজমহলৰ হৃদ স্পন্দন

নষ্ট প্ৰেমিকৰ নিৰলা পঁজাত

মুঠি মুঠি শাৰী শাৰী জোনাক ...

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,665
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,756
শিতান: গল্প
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:3,205
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:104
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,288
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,409