চুটি গল্প

চুটি গল্প

দীপাংক শৰ্ম্মা's picture

চুটি গল্প :: তোমাৰ সন্ধানত --- দীপাংক শৰ্ম্মা

পুৱা ৯ মান বজাত, বাইক খন পাৰ্ক কৰি, অজয়, ল’ৰাল’ৰিকৈ সোমাই আহিল, হস্পিতেললৈ । “PrimeCare Hospital”. চহৰৰ এখন ব্যস্ত প্ৰাইভেট হস্পিতেল । অজয়, হস্পিতেলৰ পেথ’ল’জি বিভাগৰ লেৱ টেকনিচিয়ান । আজি তাৰ পুৱাৰ ডিউটি আছিল । পিছে ঘৰৰ পৰা ওলাই কিছু দুৰ আহোতে, বাইক খনৰ টায়াৰ পাম্পছাৰ হ’ল । ইফালে ডিউটিটো পুৱা ৮ বজাতেই আৰম্ভ হয় । খৰধৰকৈ বাইকৰ, টায়াৰ Repair কৰি আহোতে আজি পলমেই হ’লহি তাৰ ।

বিষ্ণু বড়া's picture

অনুগল্প :: তুমিহীনতাৰে শূণ্য এই জীৱন --- বিষ্ণু বড়া

আজিও মোৰ প্ৰশ্ন হয় তাই মিছাতে ইমান ভাল পোৱা অভিনয় কৰিছিল নেকি
যদি তাই মোক ভাল পাইছিল কিয় মোক সঁচা কথা কৈ নগ’ল
কিয় মোক অকলে এৰি থৈ গ’ল
মোক কিয় লগতে লৈ নগ’ল

মই জানো তাই মোক বহুত ভাল পাইছিল
যেনেকৈ মই ভাল পাইছিলোঁ

কিন্তু ক'ত কি ভুল হ’ল
হঠাৎ এদিন ৰাতি এটা মেছেজ আহিল

*By hun*

পিছ দিনা মই ফোন কৰি কৰি ভাগৰি গ’লো
শেষত লগৰ এটাই ফোন কৰি কয়

*তাই আৰু চিৰদিনৰ বাবে নাই*

যদি তাই মোক এৰি আনৰ হ’ল হয় মই অলপো দুখ নকৰিলো হয়

যাৰ বাবে মই অকলশৰীয়া হৈ পৰিলো
নিজৰ মাজতে নিজক বন্দী কৰি.........

নিৰজ ভাৰদ্বাজ's picture

গল্প :: দেহ --- নিৰজ ভাৰদ্বাজ

"নাই ন’কও আগৰ বাৰৰ দৰে আধাতে আমনি পাই নুশুনিবা তুমি " কৃত্ৰিম খং দেখুৱাই নিজৰ বাগদত্তা অৰ্পনাক ক’লে প্লাৱনে, "ধেৎ কি যে কোৱা সেইদিনা ফোনত কথা পাতি থাকোতে মা আহিছিল অ’, আজি একেলগে আছো কোৱানা প্লিজ" হাতত হাত ধৰি অৰ্পনাই ক’লে ।

"শুনিবাতো ? "

" অ’ কোৱা আকৌ"

"আইতাই কৈছিল মোক কাহিনীটো বহু বছৰ আগৰ কাহিনী, মানুহ দুনুহ কম, পাহাৰৰ দাতিত থকা এক সুন্দৰ গাওঁত তেতিয়া আমাৰ ঘৰ । গাওঁখনতে আছিল ভোলা আৰু.. ..................."

নিৰজ ভাৰদ্বাজ's picture

গল্প :: মানুহে মানুহৰ বাবে --- নিৰজ ভাৰদ্বাজ

দিনটোৰ ব্যস্ততাৰ অন্তত ঘৰলৈ বুলি বাছত উঠিল আকাশে । চিটি বাছৰ ভিৰৰ মাজতে নিজকে কেনেবাকৈ চিট এটা প্ৰদান কৰিব পাৰি আৰামত গা এৰা দিলে । "দাদা সহায় কৰক" সৰু ল’ৰা এটাৰ মাত, ল’ৰাটোলৈ এবাৰ চাই পকেটত হাত দিলে আকাশে, "এ খুচুৰা পইচা নাই দেখোন ২০ টকা এখন দিব নোৱাৰি" মনতে ভাবিলে । আশাবাদী হৈ থকা ল’ৰাটো খালী হাতে আগবাঢ়িল ।

গুৱাহাটীৰ সন্ধিয়া ট্ৰেফিক জাম, যেন বাছখনে আকাশক ঘৰত যাব দিব খোজা নাই । অলপ সময় ৰৈ বাছখনৰ পৰা নামি সৰু গলিয়েদি ঘৰলৈ খোজ দিলে আকাশে । ঠাণ্ডাৰ দিনত অহা চেঁচা বতাহজাকে জেকেটৰ চেইনডাল টানিবলৈ বাধ্য কৰালে তাক ।

বসন্ত নিৰ’লা's picture

গল্প :: ফ্রেইণ্ড ৰিকুয়েষ্ট ( Friend Request ) --- বসন্ত নিৰ’লা

আজি দেওবাৰ । শুই উঠিয়েই অনুৰাগ ব্যস্ত মোৱাইল টিপাত । এয়া নিত্য- নৈমেন্তিক নহয়, সচৰাচৰ ৰাতিৰ ওৱাটছ মেজেছবোৰক চাই লৈ ফেচবুকত যিসকলৰ জন্মদিন থাকে আটাইবোৰকে ওলগ জনাই সামৰে ; নহ’লেনো অফিচলৈ দেৰি হৈয়েই যাৱ আৰু বেংকৰ চাকৰিত দেৰি কৰা মানে দিনটোলৈ সর্বনাশী বিপদ মাতি অনা । কিন্তু আজি দেওবাৰ, ফ্রী ডে’ । “বাবা ঐ” , বাহিৰৰ পৰা মায়ে মাত লগাইছে । সম্ভৱ বৰুৱানী বৰমায়ে ভাৱিছে তেওঁৰ “ৰাজা ল’ৰা”-য়ে সাৰ পোৱা নাই । সেয়েহে অনুৰাগৰ কোঠালীৰ বন্ধ দুৱাৰৰ সন্মুখত থিয় হৈ তেওঁ আকৌ মাত লগালে, “সময় হৈছে উঠ, বেছি দেৰিলৈকে শুই থকাও ভাল নহয়” । “নাই মা, মই সাৰে আছো । ওলাইছো বাহিৰলৈ ৰ’ৱ, প্রথমতে কিছু ইম্প’র্টটেন্ট

শ্ৰী ৰাজেন দাস's picture

গল্প :: আৰ্তি --- শ্ৰী ৰাজেন দাস

ঘৰখন উদুলি-মুদুলি | ইয়াৰ কাৰণো আছিল | বৰবাপু দূৰৈত পঢ়িবলৈ যাব | ইটো-সিটো মানুহে ঠাহ খাইছে বাৰান্দা | এনেতে বাবুৱে মাত দিলে---- : আমাৰ দাদা দূৰৈত পঢ়িব যাব ; সপোন এটা বুকুচাত লৈ ; সেই সপোনটো আমি আইৰ ৰিহাৰ আঁচলত চাম | আইতাৰ জধলা চুমাৰ জিলিকনি খেপিয়াম . নিলীম দা ___ আপুনি দেৰগাঁও যাব নহয় , দাদাৰ লগতে যাব পাৰিব |

বসন্ত নিৰ’লা's picture

চুটি গল্প :: লাভ আফটাৰ দি ব্ৰেক’আপ - LOVE AFTER THE BREAK – UP---বসন্ত নিৰ’লা

“Thank you” আৰু কিছুমান বিশেষ ‘ইমোজী’ৰে মেছেজবোৰৰ ৰিপ্লাই দিয়াত ব্যস্ত থাকিলেও অতি আগ্রহৰে অপ্রত্যাশিত মেছেজৰ বাবে অপেক্ষাৰত ইসিতা । কিন্তু নাই, সেই বিশেষ ব্যক্তিগৰাকীয়ে এতিয়ালৈ “হেপ্পী বার্থডে’” বুলি ইসিতালৈ মেছেজ কৰা নাই । ধৈর্য্যৰ সীমা চেৰাই যোৱাত মোবাইলটোক বিচনাতে পেলাই থৈ ইসিতা কিছু কথা নিজৰ মন-মগজুৰ লগতে পাতিব ল’লে ।

মগজুৱে ক’লে, “অপেক্ষা কাৰ মেছেজৰ কৰিছা ? যাৰ সৈতে তুমি কিছুদিন আগতে ‘ব্রেক-আপ’ হোৱা বুলি জনাইছা” ।

মনে কৈছে, “ যিয়েই নহওঁক তাৰ জন্মদিনত মই শুভেচ্ছা জনাইছিলো, গতিকে তাৰো দায়িত্ব হয় মোক শুভেচ্ছা জনোৱা” ।

ছানকুমাৰ কলিতা's picture

গল্প :: আত্মীয়তা বনাম টকা --- ছানকুমাৰ কলিতা

"মেঘালী ! আজি মোৰ ঘৰলৈ যোৱাত দেৰি হ'ব তোমালোক শুই যাবা" ! চিটি কলনিৰ পৰা ভাহিঁ অহা এটি কন্ঠৰ স্পষ্টিকৰণত নিশাৰ ভাত সাজ খাই শুই পৰে অধ্যৱন্ত প্ৰদীপ চলিহাৰ পত্নী মেঘালী চলিহা আৰু আঠ বছৰীয়া পুত্ৰ প্ৰান্তৰ । প্ৰদীপ চলিহা কথা আৰু কৈ শেষ কৰিব পাৰিনে, "ছেনকেচ" বেংকৰ প্ৰতিটো কামৰ গুৰু দ্বায়িত্ব তেওঁৰ ওপৰতেই।একোৰে অভাৱ নাই । অভাৱ মাথোঁ সময়ৰ ।

ড্ৰয়িং ৰুমৰ চাৰ্জ ক্ল'ক টোৱে বাৰ বজাত কোঁবালে, ঠিক তেনেটে বাজি উঠিল কলিং বেলটো । মেঘালীয়ে ভয়ে ভয়ে গৈ দুৱাৰখন খুলিলে-"ও আপুনি আহিল ! ভাত বঢ়া আছে খাই ল’ব,মই শুৱগৈ ।"

"অ’ ঠিক আছে যোৱা । "- চলিহাৰ প্ৰতুত্তৰ ।

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: গল্প
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: গল্প
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা