কবিতা :: অগম্য --- প্ৰদীপ দাস

অনেকৰ মাজত
তেওঁৱেই একমাত্ৰ আছিল নেকি ?
যাৰ বাউসীত হাত থৈ
কবিয়ে মেঘৰ আঁৰৰ তৰাফুল গণিছিল !
---
সপোন তেওঁ ভাল নাপাইছিল
তথাপি তেওঁক লৈ
কবিৰ সপোনৰ শেষ নহৈছিল...
---
মৌন ওঁঠৰ শেৱালি হাঁহি
কবিৰ শিতানত বিৰহৰ বাঁহী...
---
বনফৰিং হৈ তেওঁ উৰি গৈছিল
দুচকুত পিন্ধাই মেঘফুলৰ থোপা ...
সেয়েহে কবি আকাশ আকলোৱা !
---
সপোন এটা দেখাৰ লোভতে
আজিও কবিয়ে ৰাতিতোক আজুৰি ধৰে...
তেওঁ জানো নাজানিছিল
কবিৰ এই সাহ যে ব্যৰ্থ নাছিল ?

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:231
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:936
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,459
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,960
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:217
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:208