কবিতা :: আধালিখা কলংকিত ডায়েৰী --- সমুজ্জ্বল ডেকা

কলেজীয়া জীৱনৰ
তুমি মোৰ দুৰ্দান্ত প্ৰেমিকা
তোমাক ভালপোৱাৰ প্ৰতিদান মোৰ দৰে প্ৰেমিকৰ পৰা
তুমি ভুলতো নিবিচাৰিবা
মই হাত কাটি বুলাই দিব পাৰো
তোমাৰ উঁকা কপালত ৰক্তৰ ফোঁট
শিৰত আঁকি দিব পাৰো একেদৰেই সৰলৰৈখিক স্ৰোত ৷

তুমি দুওঁঠত লিপষ্টিক বুলালে ধুনীয়া লাগে
কাহানিবা ৰক্ত বুলোৱা বুলিহে ভয় লাগে
ভয় লাগে এইকাৰণেই
তুমি যেন ৰক্তবোৰ বুলাই বুলাই
মোক শেষ কৰি গৈ আছা !
মোৰ কলিজা ৰক্তিম
ৰক্তবোৰ যদি তোমাৰ দুওঁঠতহে থিতাপি ল'ব খোজে
তুমি কি কৰিবা ?
দিবানে নিদিবা ?
মোৰ ৰক্তবোৰ তোমাৰ ওঁঠত জিলিকিলে ভালো লাগে
ভাল লাগে এইকাৰণেই
মই যে আজিপৰ্যন্ত তোমাৰ জীৱনান্দৰ উপাদান হ'ব পাৰিছোঁ
তুমি কিন্তু মোৰ পৰা ইয়াতকৈ অধিক আশা নকৰাও
কিয় নাজানো ?
তুমি মোক আজিকালিতো অপদাৰ্থ-আৱৰ্জনা বুলি ভাবিব ল'লা ৷

এবাৰ তুমি জোনৰ দৰে শীতল হৈ দেখুৱাই দিয়া
যাতে তোমাৰ সান্নিধ্যত মন মোৰ শীতল হয়
তোমাৰ নিচিনাকৈ মোৰো দেহত
ৰক্তবোৰ নদী হৈ সাৱলীল গতিত বয় ;
হঠাৎ আঁতৰি নাযাবা
তুমি আতৰি গ'লেই
সময়ৰ গভীৰ কোলাত জীৱন ডায়েৰীখন আধালিখা হ'ব
মইতো সাজু দিবলৈ তোমাৰ বাবে জীৱন দান ৷
কিন্তু মনত ৰাখিবা মইও বাধ্য
মই বৰ নষ্ট
জীয়াই থাকোতেই কিনো পালো কিনো হেৰুৱালো
তাৰ হিচাপ দি যাম
তাৰ বাবেইতো জেপতে ৰাখিছো উপযুক্ত খতিয়ান ৷
নাই আৰু তোমাক একোৱেই নকওঁ
ইয়াতেই লিখনিবোৰ সীমাবদ্ধ কৰি থওঁ
শেষবাৰলৈ মোৰ বোৱতী ৰক্ত নৈখনিত
আমাৰ অতীতৰ স্মৃতিবোৰ সোঁৱৰি
তোমাৰ পৰা একেবাৰেই হেৰাই যাওঁ ৷

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,328
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,082
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,038
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,930
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,635