কবিতা :: তোমাৰ পদূলিত --- শেখৰ ভট্ৰাচাৰ্য

তোমাৰ পদূলিত

একাকাৰ কৰি বহাগ জে'ঠ

আহাৰ-শাওঁণ

দুচকৰ বৰষুণত তিতিছো মই

বুকুৰ পথাৰত নমাই দুখৰ ডাৱৰীয়া আকাশ,

মই তোমাৰ পদুলিলৈ উজাইছো ।

জিলমিল জোনাকৰ

ভালপোৱা গীতৰ বুকুত ঠিকনা হেৰুৱাই,

তুমি নিবিচাৰিবা ঠিকনা আনৰ

এতিয়াযে তোমাৰ হাড় ভঙা

শীতলদেহত

ফিৰিঙতিৰ উৎসৱ ।

এদিনাখন গছকিলো তোমাৰ ওঠৰ পদুলি

দুপৰীয়াটোৰ স’তে নিৰ্জণতা কুৰুকি –কুৰুকি

তোমাৰ হূদয়ৰ ।

বুকুৰ পদুলিত আদৰণি তোৰণ

অশ্ৰুভৰা দুচকুত প্ৰেমৰ সূৰ্য্যমুখী

মই চুব খোজা নাছিলো তোমাৰ

ভালপোৱাৰ আকাশ ।

আজি বহুদিনৰ পাছত

আকৌ তোমাৰ পদুলিলৈ উজাইছো

বুকুত বেথা আঁতৰাই

কওঁ বুলি প্ৰেমৰ জীয়াঢল ।

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,256
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,082
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,328
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,038
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,930