কবিতা :: প্ৰত্যাশা --- অনুপ হাজৰিকা

প্ৰতীক্ষাৰ প্ৰতিটো সন্ধিয়াই
মোৰ বাবে কঢ়িয়াই আনে
আমোলমোল শেৱালিৰ সুবাস
মোৰ দুখৰ চকুত উন্মোচিত হয়
সেউজ সোনোৱালী দুখৰীয়া ছবি
স্পৰ্শ কৰিছাহি, সপোনৰ চুবুৰি
তোমাক ভাল পাম বুলি ক’লে
সপোনবোৰ উটি যায় ক’ৰবালে ৷
মুখৰ মোহনাত মেলি দি আহো কথাৰ নৈ
আৰু মই নিৰ্বাক বালিচৰত
তোমাৰ দুভৰিত পিন্ধাই থৈ আহো উৎসাহৰ পায়েল ৷
এজাক টোপনিৰ বৰষুণ সিঁচি থৈ আহো
আৰু নিদ্ৰাহীনতাৰ জুয়ে মোক পুৰি মাৰে
তুমি বিচৰাহলে গঢ়িব পাৰিলোহেঁতেন
জীৱন ইতিহাস
স্পৰ্শ কৰিব পাৰিলোহেঁতেন প্ৰাণময় কবিতাৰ ভাষা
অনূৰ্বৰ পথাৰত পুৰ্নতাৰ সাজ পিন্ধি
এতিয়াও পৰি আছে
মোৰ সেউজীয়া আশাৰ গজালি ৷

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:194
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,884
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,734
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,731
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:349