কবিতা :: প্ৰাণটো জীয়াই ৰখাৰ আশাৰে --- জানকী ৰায়

বিচাৰি ফুৰিছো এখনি হিয়া
য'ত আছে দয়াৰে ভৰা
এক বহল গভীৰ সাগৰ
যি গভীৰতাত বিনাদ্বিধাই
হেৰুৱাই পেলাব পাৰি
সকলোবোৰ বিষাদ ।

বিচাৰি ফুৰিছো
এযোৰ নীলাভ চকু,
নাই য'ত হিংসাৰ উন্মাদনা
নাই কোনো স্বাৰ্থ বিৰাজিত
আছে মাথো
অসীম মমতা ভৰা
এক মধুৰ কিৰণ
যি কিৰণে পথ দেখুৱাই
আদিৰ পৰা অনন্তলৈ
পৃথিৱীৰ পৰা আকাশলৈ
সেয়ে আজি তাৰ লগত
কথা পাতিব বিচাৰিছো
আৰু বুটলি ল'ব বিচাৰিছো
অলপ মৰম অলপ দয়া আৰু
অকণ সহানুভূতি
প্ৰাণটো জীয়াই ৰখাৰ আশাৰে ।।

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,003
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,013
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,596
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:4,846
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,065