কবিতা :: বিষন্নতা --- প্ৰদীপ দাস

এতিয়াও শেষ হোৱা নাই বৰষুণজাক !
যেন অনন্তকাললৈ পৰি থাকিব
টোপ টোপ কৈ...
ৰাতি শেষ হৈছে
দিন পাৰ হৈছে
দিন গৈ গৈ ৰাতি শেষ হৈ
নতুন পোহৰে পোহাৰ পাতিছে
অথচ বৰষুণজাক শেষ হোৱা নাই !
বৰষুণপ্ৰিয় মানুহ এজাকে
প্ৰথমকেইদিন আকাশলৈ মুখ এৰি
চিঞৰিছিল ফুৰ্তিত ,
কৃষকে হাঁহিছিল
ইঞ্জিনীয়াৰবোৰ কঁপিছিল
শ্ৰমিকৰ চৰুলৈ জুই যোৱা নাছিল !
হাঁহি
কান্দোন
আঘাত...
এইবোৰ বৰষুণে নাজানিছিল
বৰষুণজাক টোপ টোপ কৈ পৰিয়ে আছিল....
কবিয়ে বিষন্নতাৰ কাপ তুলি
আকাশলৈ চাইছিল
নাই
বৰষুণজাক টোপ টোপ কৈ পৰিয়ে আছিল !

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,098
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:298
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,653
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,221
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,423
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,385