কবিতা :: মোৰ শুকান মৰুভূমিত তুমিয়েই এটোপাল বৃষ্টি --- সুজিত কুমাৰ নাথ

মোৰ শুকান মৰুভূমিত তুমিয়েই এটোপাল বৃষ্টি

আছিলা

হয়,আছিলা,

আজি দেখোন সেই বৃষ্টি আকৌ শুকাই গ’ল

আৰু পৰি ৰ’ল মোৰ শুষ্ক হৃদয় ।

আজি এই দুখীয়া কবিৰ হেৰুৱাবলৈ একো নাই,

মাথো বাকী ৰৈছে এই দেহসঁজাটি ।

তুমি ভাবিছিলা ছাগে মই

মোবাইলৰ এটা ৰিচাৰ্জ কাৰ্ড,

ব্যৱহাৰ হোৱাৰ পিছত দলিয়াই দিলা ।

কিন্তু এই কবিৰো এখন হৃদয় আছে,

কাৰোবাক হিয়া উজাৰি ভাল পোৱাৰ ক্ষমতা আছে ।

দুৰ্গাপূজাৰ যে আমাৰ সেই লগ কৰাবোৰ

তোমাৰ লগত কৰা ধেমালিবোৰ,

তুমি কৰা খং অভিমানবোৰ,

আৰু তোমাৰ সেই হাঁহিটো,

এই সকলোবোৰ স্মৃতি হিচাপে লৈয়ে

পাৰ কৰিম জীৱনৰ বাকীবোৰ মুহূৰ্ত ।

ইতি – তোমাৰ শুভাকাংক্ষী ।

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,492
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,668
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,764
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,927
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,591
শিতান: প্ৰবন্ধ
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,202