কবিতা :: সংঘাত --- সঞ্জীৱন তামূলী

হঠাৎ কি হ’ল… কোনেও গমেই নেপালে |

সেয়া কাৰ বাবে… মোৰ নিছা, উচ্চাকাংশাৰ নে তোমাৰ…!

শেষ নিশ্বাস পেলাইছিল এটা জাতিয়ে, ৰাজ্যই, এটা কুলে…

কাৰ বাবে হৈছিল… এইয়া ?

দুজন ক্ষমতাশালীৰ বাবে নে… তোমাৰ

আনৰ পৰশ পালেই সি জাগি উঠা…

নোচোৱা তাৰ পৰিণিতি….

তোমাৰ বাবেও আৰু… মোৰ বাবেও সি সজীৱ ক্ষপনাস্ত দৰে হ’ব পাৰে… কোনে জানে

পোহৰ মাজতো সি আনিব পাৰে এন্ধাৰ…

সেই এন্ধাৰ কোনো অমানিশাৰ দৰে নহয়… কালৰ দৰে…. যুগান্তিক

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,485
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,687
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,581
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,571
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,603
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,062