কবিতা :: সপোন সুমধুৰ --- জানকী ৰায়

তোমাৰ গাঁৱত

ব’হাগ নমাৰ বতৰত;

মই শিপাইছিলো

তোমাৰ সেউজীয়া বুকুত ।

দুচকুৰ পতাত তোমাৰ

ফুলিছিলো এপাহি গোলাপহৈ;

এখুজি দুখুজিকৈ পিচলিছিলো

বাৰে বাৰে তোমাৰ কলিজাত ।

বাঢ়ি অহা হেঁপাহত

পখিলাহৈ উৰিছিলো

চুপতি কৰিছিলো

তোমাৰ তেজত গজি উঠা

সেউজীয়া সুবাসৰ সতে ।

তুমি অহা আবেলিবোৰত দেখিছিলো

এটি মধুৰ সপোন

য’ত আছিল ;

ব'হাগৰ দৰে সেউজীয়া

আৰু বহুতো ৰং ।।

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,503
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:127
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:970
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,589
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,764
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,688