খিল্ খিল্ কৈ হাঁহি থাকা --- প্ৰদীপ দাস

খিল্ খিল্ কৈ তুমি হাঁহিলে
জিল মিল কৈ জিলিকে মৰম ।
পাহাৰীয়া পথৰ দৰেই
একাবেকাঁ তোমাৰ শৰীৰ !
ভৰিৰ পৰা নাভিলৈ
আৰু নাভিৰ মজিয়া গৰকী
ওঁঠ পাওঁহি মানে
কেওতা হেলনীয়া কিছু ওখহা তিলা !

মোৰ সুখৰ ,
মোৰ দুখৰ প্ৰতিটো ঋতুত
গোপনে ৰাখো তোমাক
হৃদয়ৰ নিভৃত কোনত ।
মই যে সপোনৰ এটা ঘৰেই
সাঁজি পেলালো তোমাক লৈ ।

অদম্য হেঁপাহেৰে
বুকুত জ্বলাওঁ এগছী অনল ।
তুমি তাত শলিতা হৈ জ্বলি থাকা ।

খিল খিল কৈ তুমি হাঁহি থাকা ...
কিছু দীঘল , কিছু পাতল
অথবা ডাঠ এখন আৱৰণ লৈ
ঢাকি নিদিবা তোমাৰ সমগ্ৰ ।

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,499
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,041
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,536
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,399