যোগ্যতা --- ধনঞ্জয় কুৰ্মী

ধনঞ্জয় কুৰ্মী's picture

তোমাৰ প্ৰেমত
মই দৈনিক খৰচ কৰো
৩০ৰ পৰা ৪৫ টকা...

মই প্ৰেমিকৰ দৰে ধুনীয়া নহওঁ
ৰ'দৰ চেকা লগাৰ ভয়
যাতায়ত ২০ টকা । ।

তোমাৰ পানীপুৰি খোৱা চাই
শুৱনি লাগে—
বন্ধুৰ সতে,
সৎ সাহসেৰে থিয় হওঁ
তোমাৰ কাষত
আৰু ১০/২০ টকাৰ জৰিমনা...

লাজ লাগিলেও তোমাৰ ফালে চাওঁ
মূহুৰ্তে মূহুৰ্তে
চাৰি চকুৰ মিলনত তুমি হাঁহা
কেতিয়াবা কেতিয়াবা । । ।

তোমাৰ গাঁৱৰ বন্ধু এজনীক সুধিবা---
খুৰাদেওঁ ৩০ টকাৰে কি কৰে
লাজত তলমূৰ কৰি ক'ব
"সন্ধিয়া চাউল আনে"

আৰু মই বেকাৰ খৰচ কৰিছো
দৈনিক —
হয় এইটো সঁচা
তোমাৰ বাবে লাভাম্বিত হৈছে
ফুচকা বেপাৰীটো
অটোৱালাজন

২ টকা এটা নিজ উপাৰ্জন নাই
অথচ মই প্ৰেমিকগিৰি দেখুৱাওঁ
তুমি যদি কেতিয়াবা কোৱা
ব'লা অগ্নিগড়ৰ পৰা আহোগৈ
আহি
তুমি চাগে গোটেই ৰাতি ভাৱিবা
আগলৈ সম্পৰ্ক ৰখাটো সঠিক
হ'বনে—

শেহতীয়া কবিতা

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 237

ওন্দোলা মুখনি দেখি
মোৰ মুখত হেৰাল হেঁপাহৰ হাঁহি
তুমি নক'লা নাই
জানিব বিচাৰো যদিও
চৰ্ত ৰাখি তোমাক বাধ্য কৰাৰ ভুলো মই নকৰোঁ
উপায়হীনভাৱে নিজকে বাৰে বাৰে প্ৰশ্ন কৰোঁ
কিয় কৰিছা তুমি আজি ইমানকৈ অভিমান?
কাৰ ভুলৰ বাবে তোমাৰ এই কঠোৰ জীৱন সংগ্ৰাম?
ফৰকাল বতৰত আকাশ ঢাকি
কজলা মেঘে নমাই যিদৰে ক'লা ক'লা অন্ধকাৰ
মই নুবুজিলোঁ কিয় মিছাতে আনক দেখুৱাই ফুৰিছা
তোমাৰ হৃদয়খনি জুইয়ে পোৰা এটুকুৰা এঙাৰ
য'ত অনুভৱ থাকিও মুঠেই ৰস নাই
উশাহ-নিশাহ থাকিও জীৱনৰ নিজস্ব কোনো দাম নাই ৷
মই হাঁহিব খুজো
কিন্তু তোমাৰ এই স্হিতিত আদিতে ভাগৰো
হাঁহিটি পাহৰো
এয়া কাৰ ভুল— তোমাৰ নে মোৰ?
ভালপোৱাত অভিমানী হোৱা
অভিমানে বঢ়াই তোলে ভালপোৱাৰ গভীৰতা
কিছু পৰিমানে হ'লেও লাগে পাৰস্পৰিক সমভাগিতা...!

সেইটি শীৰ্ষবিন্দু স্পৰ্শ কৰি তুমি দোষী নহ'বা
যি বিন্দুত অৰ্থ সদায় জীৱন ও প্ৰেম মানে মাথো ৰিক্ততা...!

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 207

কিমান বিশাল হ'ব পাৰে মৌনতাৰ পৰিধি!

মন আৰু শৰীৰ..

এই নিয়ন্ত্ৰিত দূৰত্বৰ মাজত

মনত সূৰ্যটি উদয় হয়

আৰু শৰীৰত অস্ত;

আকৌ মনত উদয়..

এই বৃত্তৰ মাজত মানি চলা হয়

সহাৱস্থান নীতি,

মাত্ৰ তাত‍ সংগীবিহীন মৌনতা।

মৌনতাৰ পৰিধি বিশাল..

মন কিম্বা শৰীৰৰ উচ্চতাই

ঢুকি নাপায় মৌনতাৰ সীমনা।

যি সীমনাত ৰাগৰ অৱস্থান-

হিমনীলৰ আঙুলিৰ পৰশত

কঁপি কঁপি বাজি উঠে জীৱনৰ

সাতোটা আক্ষেপৰ ৰাগ..

তাত মৌনতাই কাণ পাতি শুনি থাকে

অব্যক্ত অনাখৰী স্পন্দন..।

সেই ৰাগ অস্ত যায় জীৱনৰ খেলপথাৰত..

মন আৰু শৰীৰৰ তিক্ততাত

মৌনতাবোৰ হেৰাই যায় ক'ৰবাত।

জীৱনৰ চকৰীটোত লাহে লাহে

আকৌ আৰম্ভ হয় উদয়-অস্ত

মন-শৰীৰৰ উদ্ধত নৃত্য॥

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 342

অলপ পৰিশ্ৰম কৰিবলৈ শিকি আছো
অ' জানো কষ্ট হ’ব বুলি
পিছে আমিবোৰতো ছোৱালী হয়
আমাৰ জানো যন্ত্ৰনা, আৱেগ, অনুভূতি আছে ?
আমাৰ জন্মই হৈছে
আনৰ পৰিতৃপ্তিৰ বাবে
এয়া বিধিৰ লিখন,
আমি মাথো নিয়তিৰ অধীন।
জন্মৰ পাছত পিতাইয়ে সুধিলে
বেটী! তই কি হ’বি,
মাতৃয়েও সুধিছিল বেবেৰিবাং কথাবোৰ
উত্তৰ আছিল মাথো সুখী আৰু
ভাল মানুহ হোৱাৰ।
নাছিল নহয় জ্ঞান
আজিৰ পৰিৱেশ উশৃংখলতাৰ,
সুখৰ সংজ্ঞা বিচাৰি বিচাৰি
ক'ৰবাত মানুহ হোৱাৰ মানসিকতাই হেৰুৱালো
আৰু যমৰ যাতনাত
মনুষ্যত্ব কেতিয়াবাই সিপুৰী পালেগৈ।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 202

যেতিয়া চাইবেৰিয়াৰ চৰাইজনীয়ে
হুকহুকাই কান্দে ,
যেতিয়া ইজৰাইলৰ
এজাক নিষ্পাপ শিশুয়ে কান্দে ,
যেতিয়া ব্ৰাজিলৰ অন্ধগলিৰ
প্ৰতিগৰাকী বেশ্যাই ,
কান্দো বুলি কান্দিব নোৱাৰে
তেতিয়া বাৰু তোমাৰ
চকুপানী ওলায়নে ??
নিশ্চয় নোলায় !
ওলাবই বা কিয় ,
কাৰণ
তুমি হ'লা এইখন যান্ত্ৰিক পৃথিৱীৰ
যন্ত্ৰবোৰৰ একো একোটা বুটাম ।‌
কেতিয়াবা এনে লাগে
তুমি যেন
বুটাম টিপিলেহে - কান্দিবা ।‌

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 267

জন্মদিন
এটি অতি সুখৰ দিন ৷

আহিলে মুখত হাঁহি বিৰিঙে
মায়ে জন্মৰ সেই অসহ্যকৰ যন্ত্ৰণাখিনি পাহৰে ৷

জন্মদিনৰ হিচাপ মোৰ নাথাকিবও পাৰে
মায়ে কাহানিও নাপাহৰে ৷
মোৰ প্ৰতিটো জন্মদিন
জীৱনক ভালপোৱাৰহে জন্মদিন
মা-দেউতাৰ সপোনবোৰত মই বিলীন
কাহানিবা পাৰিম জানো পূৰাব মোক ভালপোৱাৰ ঋণ ৷
জন্মদিন লাগে
হাঁহি আনন্দ আদিৰ মিঠা মিঠা ক্ষণবোৰ ধৰি ৰাখিবলে
সময়ৰ সোঁতত একালত যদি মা-দেউতাৰ দুখ-যন্ত্ৰণাবোৰ মনলৈ নাহে
ভালপোৱা যাঁচিলে যদি মনত তীক্ততাৰহে ভাব আহে
তেন্তে জন্মদিন কিয় পালন কৰিব লাগে?

প্ৰতিটো জন্মদিন
এনে এটি দিন হ'ব লাগে
ক্ৰমশঃ মা-দেউতাৰ দুখবোৰ মোচনৰ পৱিত্ৰতাৰ চিন ৷

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 234

আঘোণ আহিলেই মনত পৰে তোমালৈ
এই আঘোণতে যে তোমাৰ মোৰ ক'ত যে স্মৃতি
নৰাৰ পেঁপা বজাই লৰি ধাপৰি ফুৰাৰ পৰাই
তোমাৰ মোৰ চিনাকী
তোমাৰ জানো মনত নপৰেনে

নৰানি ফালি ফালি আমি দুয়ো দৌৰিছিলো
লুকাচুৰি, চুৱাচুই ক'ত যে খেল খেলিছিলো
আইয়ে লৈ যোৱা সুমথিৰা চকলা টেঙাৰ
ৰ'দত বহি স্বাদ লৈছিলো
এই স্মৃতিয়ে তোমাক আমনি নকৰেনে

যেতিয়াৰ পৰা তুমি লেছেৰি বুটলিবলে এৰি,
তোমাৰ আইৰ সমানে সমানে ধান দাবলৈ শিকিলা
সেই তেতিয়াৰে পৰা হেৰাই গ'লা তুমি, সময়ৰ সোঁতত
আকৌ জানো আহিবনে ঘূৰি শৈশৱতে কৰা ধেমালিবোৰ

মই আকৌ হেৰাই যাব খোজো তোমাৰ মাজত
শৈশৱতে কৰা ধেমালিবোৰ দৰে আকৌ ধেমালি কৰিব খোজো
তোমাৰ বুকুতে বিচাৰিব খোজো সৌ তাহানিৰ আনন্দবোৰ
এইবাৰ আঘোণত তুমি ঘূৰি আহিবানে

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 607

ৰে'ল ষ্টেচনৰ সেই ধুনীয়া ছোৱালীজনী
ৰৈ আছে উকি মাৰি মাৰি ৰে'লখন অহালৈ
তাইৰ হাঁহিটি মোৰ ইমানখিনি ভাল লাগে
দুখক চেপেটা কৰি সুখৰ সমাহাৰ যিদৰে কবিৰ জীৱনলৈ আনে
তাইৰ হাঁহিত ইমানখিনি তীক্ষ্মতা আছে
এন্ধাৰেও লাজতে সঘনাই ওৰণি টানে
মোৰ অনুভৱ এনে হয় তাইৰ বাবেই এই পৃথিৱীত এন্ধাৰ আঁতৰি জোনাকী সমদল নামে ৷

ৰে'লগাড়ীখন আহিল
এনে লাগিছে তাইৰ কাৰণেহে ষ্টেচনত ৰ'ব খুজিছে
তাই আৰু মই একেটি দবাত
উশাহ-নিশাহৰ চাপেও যেতিয়া জীৱনান্দৰ অনুভূতি আনে
সময়বোৰো যৌৱনা হৈ ৰাত্ৰিৰ কোলাত শুৱে ৷
মই বহা একেটি দবাত আৰু বহুতো বন্ধু আছে
সিহঁতৰো যাৰ যাৰ এখনি প্ৰেমিক হৃদয় আছে
এইটো খাটাং যে তাইৰ সেউজীয়া অনুভৱে হৃদয়ৰ ৰং তিলমান হ'লেও সলনি কৰিছে ৷
ঠিকেইতো ধুনীয়াবোৰ সকলোৰে চকুত লাগে সকলোৰে ভাল লাগে মোৰ দৰেই ৷

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 472

মই অসহায় কবি
তই হ'বি মোৰ প্ৰেয়সী
মোৰ জেপ উদং
নকৰিবি তই খং
নাপালে ধন
লগাবলৈ প্ৰসাধনৰ ৰং ৷

মই দুখীয়া
তথাপিও কিয় তই মিচিকিয়াই হাঁহা ?
তই লখিমী
ফুটা মোৰ ঘৰৰ চালি
বৰষুণ আহিলে নিতিতি ক'ত যাবি ?
লঘোণ মোৰটো সদায়ৰে চিনাকি
উজাগৰে নোখোৱাকৈ কটাব লাগিব
তইও দীঘলীয়া বহু ৰাতি
দুখ লাগিব হ'লে তই বেমাৰীজনী ৷

মই প্ৰেমিক
সমগ্ৰ জগতখনেই
মোৰ কাৰণে প্ৰেমৰ প্ৰতীক
তথাপিও পুষ্প বৃষ্টি
তই যে ঈশ্বৰৰ সুকীয়া সৃষ্টি;
তই বিচাৰিলে মৰমেৰে উপচাবলৈ
নালাগে মোক বসন্ত কিম্বা শীত.....!!

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,642

সন্ধিয়াৰ আগমনৰ এই
হেঙুলীয়া আভা কিযে
মনোমোহা
অকলশৰে বহি নিজান
মনৰ কোঠাৰীত ৰচিব
মন যায় প্ৰেমৰ কবিতা।

তুমিহীন দিন ৰাতিত
শব্দবোৰেও যেন
লুকাভাকু খেলিবলৈ
ধৰিলে কেনেকৈ লিখিম
নিজান মনৰ কোঠাৰীত
প্ৰেমৰ কবিতা।

মোৰ বিশ্বাস তুমি আহিবা...
তুমি আহিবা মোৰ
স্বপ্নমধুৰ শব্দৰ সৈতে খেলিবলৈ
তুমি আহিবা মৰমৰ বৈতৰণীত
স্নান কৰিবলৈ।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 898

সেমেকি সেমেকি টুপ্ টুপ্ সৰিল

চকুৰ বহল পতাত এজাঁক বনৰ হৰিণী চৰিল

বুকুখনিৰ ইপাৰ-সিপাৰ সোঁমাজেদি বোৱা নিজৰাৰ দুটি পাৰ;

মাৰাং অ' মাৰাং

তিয়াঁই তিয়াঁই জুৰোৱা মোৰ তীক্ষ্ণ উত্তাপিত পৰাণ ৷

গধূলিৰ শেৱালি ফুল গোন্ধতে আমোলমোল

টোপনি নাহে কি সাজে দুকাণত বাজি আছে

সুৰৰ ছন্দে-ছন্দে তোমাৰ হাঁহি কি যে গুণগুণ গুণগুণ ৷

(বি.দ্ৰ : মাৰাং শব্দৰ অৰ্থ হ'ল বৰষুণ ৷)

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,867

নুবুজিলো কেতিয়াও
হয়তো নোৱাৰিলো বুজাব
অথচ দিনে নিশাই প্ৰতিপল
অহৰহ বৈ থাকে
তোমাৰেই ভাবনা হৃদয়ত ।

নিষ্ঠুৰ তুমি নে মোৰ সময় ?
তোমাৰ নিচিনাকৈ মোৰো দেহত
শিৰে শিৰে ৰক্তকণা বৈ
দেহৰ ভাজে ভাজে
দূখ ভাগৰ, শোক চিন্তাই
অহৰ্নিশে তোমাৰো বাগৰ সলায়
কিন্তু কিয় আজি ইমান দুৰ্বল মোৰ অনুভৱ
চিগো বুলিয়েই জানো চিগিব পাৰি
হৃদয়ৰ বান্ধোন !

দেখিছিলো জানা মইওঁ
তোমাৰ দুচকুতে এটি সজল সপোন
সাজিছিলো মৰমৰ ঘৰ
তুমি .... মই .... আৰু আমি .... !

সময়ে সকলো সলায়
সময়ে সকলো পাহৰায়
জীৱনৰ দিশ আজি তোমাৰ সলনি হ'ল
প্ৰেমৰ নতুন শিহৰণেৰে মন আলোকিত হ'ল
সেয়ে চাগে তুমি পাহৰিলা
ভালপোৱাৰ বহু কথা …
এনে বহু আশা, বহু সপোন
যি মোৰ বুকুতে ৰৈ গ'ল আধৰুৱা হৈ ।।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,510

নীৰৱতা তাইৰ বিলাস !

নহয়..., নহয়...।

কথাৰ ছন্দেৰে মোৰ হৃদয়ৰ দলিচাত

তাই আল্পনা আঁকে ।

তাই আঁচুফুল হৈ ফুলে

জোনাকী মনৰ ঠিকনা তাই নাজানে ।

জীৱন বিলাসৰ সপোন দেখে ।

উদাস দুচকু কাজলেৰে ঢাকে।

তাইৰ বাবে মই আনমনা সপোন এটি হৈ ৰওঁ

তাই মোৰ নহয়

তথাপি তাইক ভালপাওঁ বুলি কওঁ ।।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 11,707

পৰিস্কাৰকৈ ধুই দিবা বুলিয়েই
হিয়াখন মই তোমাক দিব বিচাৰিলোঁ
তুমি দুহাত মেলি নিজৰ বুলি ল'লা ঠিকেই
কিন্তু জানিব পাৰিলোঁ তোমাৰ হিয়াখনেই
আন কাৰোবাৰ ওচৰত বন্ধকত থোৱা আছে
হয়তো তোমাৰ প্ৰেমৰ দোকানখনত ভালপোৱাৰ ব্যৱসায়
মুদ্ৰাৰ বিনিময়ত খুব ভালেই চলে ৷
হ'ব তুমি আৰু স্পষ্টীকৰণ দিব নালাগে
তোমাৰ মিছা ভাবনাবোৰে পুৰণি যান-বাহনৰ ধোঁৱাৰ দৰে
বিষাক্ত গেছবোৰ নিগৰাই মাথো ক'লাৰে বুকু পোৰে ৷

তোমাৰ হিয়াতেই দেখোন লেতেৰা দ'মবোৰ আছে
পোক হৈ লাহে লাহে গেলিছে
তেজৰ লগত পূজ ওলাইছে
ঘিণ কৰিব নিবিচাৰিলেও
এটা অচিনা দুৰ্গন্ধ নাকত লাগি লাগি
মোৰহে অসুখ সঘনাই বাঢ়িছে
হল-হলাই বমি ওলাই বুকুখনি বিন্ধিছে ৷
তোমাক মোক নালাগে
যদি ভালপোৱাবোৰ বিনা মুদ্ৰাৰে চৰ্তবিহীনভাৱে
এখন হিয়াৰ পৰা আন এখন হিয়ালৈ অহৰহ আহে
তেনে ভালপোৱা লাগে
তেনে ভালপোৱা পাবলৈ বুকুখনে কিছুদিন লঘোণ খাটিও
আনন্দৰ মিচিকীয়া হাঁহিটি মৰাৰ অনুশীলন গঢ়ে ৷

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,949

মোৰ দোষ:::
তুমি বিচৰাৰ দৰে মই হ'ব নোৱাৰিলোঁ,
তুমি বেয়া পোৱাবোৰক মই ভালপাবলৈ শিকিলো ।

মোৰ দুখ:::
মই বিচৰাৰ দৰে তুমি হ'ব নোৱাৰিলা,
মই ভালপোৱা বোৰক তুমি ভালপাবলৈ নিশিকিলা ।

এতিয়া....
নিজৰ দুখ আৰু দোষক লৈ সুখী হ’বলৈ শিকিছোঁ ।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,408

আকৌ এবাৰ আহা আমাৰ মাজলৈ
তুমি কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা,
তোমাৰ কলমে শক্তি নিগৰাই
জাগ্ৰত কৰাহি
চহা কৃষক-বনুৱাক

‘নাঙল যাৰ, মাটি তাৰ’ এই শ্লোগানেৰে
আকৌ এবাৰ প্ৰতিবাদ কৰিবৰ হ'ল
দৰিদ্ৰ কৃষকৰ ওপৰত হোৱা
জমিদাৰী শোষণৰ

গোলামি কৃষকৰ পথাৰত
ভূমিৰ অধিকাৰৰ বীজ এমুঠি
আকৌ এবাৰ সিঁচি দিয়া।
তোমাৰ কেঁচা মাটি গোন্ধৰ কবিতা,
অসমীয়া জাতিৰ জয়গানৰ সংগীতেৰে
আকৌ এবাৰ জোকাৰি দিবৰ হ'ল,
প্ৰগতিবাদী ভাৱনাৰ অনুধাৱনৰ জৰী ডাল

হে কলাগুৰু
তুমি আহাঁ আকৌ এবাৰ
আমাৰ মাজলৈ
তোমাৰ কলাৰে
জাতিষ্কাৰ হওঁ আমি একেলগে,
জিলিকাই তোলো আমি
অসমী আইক চিৰকাললৈ

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,207

মুখৰ হাঁহিটিৰে ক'জলা ৰাতিবোৰ পুৱাই

বুকুৰ উচ্চতাত কোনে মূৰ দোৱাই

ৰ'দ সনা বৰষুণৰ টোপালবোৰত চকুলোঁবোৰ লুকাই

নৈখনি নুশুকাই

প্ৰেমৰ বীজ সিঁচি সিঁচি জীৱনে মাথো সপোনৰ ৰঙবোৰ দেখুৱায় ৷

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,060

নৈ পাৰৰ শিমলু জোপাৰ আঁৰত

থিয় হৈ তোমাক মই চাব পাৰোঁ

ঘৰমুৱা বেলিৰ হেঙুলীয়া কিৰণে

হেঙুলীয়া কৰি তোলা তোমাৰ

চুলিতাৰিৰ প্ৰেমত মই পৰিব পাৰোঁ

তোমাক সপোনত দেখি নিজক

সুখী কৰিব পাৰোঁ

কিন্তু তোমাক মই ভাল পাব নোৱাৰোঁ

কাৰণ তোমাক দিবলৈ মোৰ

আন একো নাই আছে মাথোঁ

এখন কঙাল হৃদয় যি তোমাৰ

প্ৰেমক ধৰি ৰাখিবলৈ অসমৰ্থ ।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,006

আপোন বতাহ জাক
আহে আৰু উভতি যায়

ভাৱনাৰ সূতাডাল কঁপি কঁপি থৰ লাগে ।

আৰম্ভণি বোৰ শেষ হয়,
আৰু শেষ বোৰ স্বাভিমানী হৈ উভতি আহে

সন্দেহ বোৰ সলনি হয়,
শেষ নহয় ।

তথাপি তোক ভালপাওঁ (সন্দেহ নাই)
তইটো মোৰ জীৱন,
মোৰ স্বাভিমান ।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 788

সেউজীয়াৰ পাৰত

হেঙুলীয়াবোৰ বুটলি থাকোতে

তুমিয়েইতো আকোঁৱালি লৈছিলা

হিয়া শাঁত পৰা

তোমাৰ কোমল আন্তৰিকতাৰে,

এদিন তুমিয়ে কৈছিলা

জোনাকত উমলি থকাই নহয় জীৱন

এইবোৰ ক্ষন্তেকীয়া

ফুটচাইৰ দৰে,

দূখবোৰ আহিলে বহিব দিয়া

কলিজাতে আসন পাতি

আঁউসীৰ আন্ধাৰকো লোৱা আকোঁৱালি

আমাৰ বাবে অন্যতম এয়া,

কিন্তূ এতিয়া যেন .....

নিসংগতা আৰু মৃত্যু একেই

নিৰব কৰি তুলিছে ই

মোৰ সকলো চেতনা …….. ।।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 937

তুমি আহিছিলা
মোৰ সপোনত
যেতিয়া শেৱালি ফুলি
তল সৰিছিল…

তুমি আহিছিলা
অতি গোপনে গুজি দিছিলা
প্ৰেমৰ এটি বীজ
মোৰ উকা হৃদয়ৰ চোতাল খনত…

আহিছিলা তুমি
কুঁৱলিৰ ফাঁকে ফাঁকে
আনিছিলা তোমাৰ
সেমেকা চুলিৰ মাদকতা..

আৰু মই কেৱল
তধা লাগি চাই ৰ’লো
শৰৎৰ চন্দ্ৰকো পিছপেলোৱা
তোমাৰ অতুলনীয়তাক…

তুমি আহিছিলা
এজন চিত্ৰকৰৰ
তুলা চালনীৰ যেন
অমৰ সৃষ্টিহৈ…
তুমি আহিছিলা
হৃদয়ৰ প্ৰতিতো ভাজত
তোমাৰ নামটি
লিখিবলৈ…

তুমি..তুমি আহিছিলা
মোৰ সপোনত
যোতিয়া মোৰ অভাবী হৃদয়খনে
উচুপিছিল
হয় তুমি আহিছিলা ।।।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,132

আকাশী তৰা মই ,
ৰাতি ফুলা আকাশী তৰা ,
পুৱাৰ কাঁচলি ৰ'দত বিচাৰিলে
মোক জানো পাবা .... ৷

দুৱৰি বনৰ বুকুত
তৰাৰ দীপালী ৰচা ,
আকাশৰ বুকুৰ পৰা হঠাৎ খহি পৰা
মই যে নিয়ৰ এটোপা ..... ৷

তোমাৰ বুকুত এচটা শিল হৈ পৰা
যাদুকৰী ওঁঠযোৰ কাহানিও ঢুকি নোপোৱা
মই যে এটি প্রেমৰ গাঁথা
অস্তিত্ব হেৰুৱা ........ ৷

এৰাতিৰ বেদনাৰে বুকু ভৰা
মই যে শেৱালি তলসৰা ,
উজাগৰী দুচকুৰ পতাত থমকি ৰোৱা
মই যে এটি সপোন
আধৰুৱা ....... ৷

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 827

সপোনৰ বালি ঘৰ

সাজোঁতে সাজোঁতে জীৱনৰ আধা খিনি বয়সে মহটিয়াই নিলে

মনলৈ ফাগুন নমাৰ সময়ত পচোৱাজাকে বুকু উজাৰি নিলে

ল’ৰালিৰ দিনবোৰে মন উন্মনা কৰে

যাব খুজিও সময়ে আগভেটি ধৰে ৷

পোনপটীয়া জীৱন বাটত কিমান খলাবমা

সময় আৰু পৰিস্থিতিয়ে কিমান যে খেলিব নিৰৱ নৱ খেলা ৷

ল’ৰালিৰ মিঠা সুবাস বোৰে মোক বলীয়া কৰে

নিতৌ দলিচা পাৰে নস্টালজীয়াৰ

এক জীয়া সপোনৰ ৷

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 570

কোনোবা এটা উৰুঙা বসন্তত
ৰুমালখন এৰি আহিছিলা
শূন্য চকীখনত।
ৰুমালখন উৱলি গ’ল
ৰুমালখন হেৰাই গ’ল ।

ৰুমালত লাগি থকা পাৰফিউমৰ গোন্ধটোৱে
মোক প্ৰায়েই লৈ গৈছিল সেই বাগিচাখনলৈ
যাৰ ফুলবোৰে মোক কোনোদিনে উপলুঙা কৰা নাছিল।
বাগিচাখনলৈ গ’লেই ফুলবোৰ জীপাল হৈ উঠে
ফুলবোৰ যেন একো একোখন ৰঙীন ৰুমাল ।

ৰুমালখনৰ অবিহনে পাৰ হৈ গ’ল কেইবাটাও বসন্ত
ৰুমালখন উৱলি গ’ল
ৰুমালখন হেৰাই গ’ল
ৰুমালখনৰ গোন্ধটো নাকত লগা যেন পাঁও
উভতি যাঁও বাগিচাখনলৈ হেৰুৱা বসন্তবোৰক বিচাৰি ।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 991

জোনৰ পোহৰত ৰিম-জিম কৈ

আহিলা মোৰ বুকুলৈ

চিক-মিক কৈ দূপৰ ৰাতি

আহিলা মোৰ বুকুলৈ

আকাশত জিলিকি থকা তৰাবোৰৰ দৰে

তোমাৰ যে মূখখনি জোনৰ দৰে

নিয়ৰত তিতি বুৰি কম নেকি

কোন নো তুমি ?

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 930

সন্ধিয়াৰ মুনিচুনি পৰত

বেলিৰ কোঁৱৰ

ভাগৰত ধলি ...

বুকুত সাৱতি সন্ধ্যাৰানীক

পছিমত দুবিল ।

হেপাহৰ সপোনক সামৰি ।

আজীৱন ;

খুলিব নোৱৰাকৈ

প্ৰেমৰ গাথি'

আৰু, দুয়ো দুয়োৰে

নৱনৰস হিয়াত, উমলিব নিতৌ

প্ৰতিশ্ৰুতিৰে,

দুয়ো দুয়োকে ।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,057

নিজৰ জীৱন জ্বলাই
আনক পোহৰ বিলোৱা,
অই অভিসপ্ত মোম
কোনেও নুবুজে তোৰ ত্যগৰ মূল্য ।
এনেকৈ জ্বলি জ্বলিয়ে তই
শেষ হ’বি এদিন ,
এয়াই তোৰ কপালৰ লিখন ।

হয়তো এদিন সকলোৱে বুজিব
তোৰ ত্যগৰ মূল্য,
যিদিনা অমাৱস্যাৰ ক’লা আন্ধাৰে
আগুৰি ধৰিব সকলোকে ।
যেতিয়া নাথাকিব জোনৰ পোহৰ
আৰু নাথাকিবি নিজৰ জীৱন জ্বলাই আনৰ জীৱনক পোহৰাবলৈ তই।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 987

ৰাতিপুৱা টোপনিৰ পৰা সাৰ পাওঁ যেতিয়া

চোতালত কপৌ চৰাই এজাক আহি পৰে তেতিয়া

পোহনীয়া পাৰ চৰাইবোৰে

ৰুণ দি বাৰে বাৰে মাতে

দুৱাৰ খুলি দিলেই উৰি গৈ ঘৰৰ মূধচত পৰে ৷

আহ্ আহ্ আহ্ .....

মোৰ মাতত আশাৰ ৰঙবোৰ ভাহে

কপৌজাকৰ স'তে সিহঁতে একেলগে উমলে

মিতিৰালিৰ ভাষা মৰমৰ ভাষা সিহঁতে ভালকৈ বুজে

সেয়েহে হয়তো

মৰম প্ৰতিদানত আমৰণ মৰম যাঁচিব জানে

শান্তিৰ প্ৰতিদানত আমৰণ প্ৰশান্তি যাঁচিব জানে

নহ'লেনো মূল্যবোধৰ ভাবনা উৰণৰ আচৰণত কেনেকৈ জাগে ৷

ইহঁতৰ উৰণৰ বা লাগি

মোৰ দগ্ধ হৃদয়ত প্ৰাকৃতিক শীতলতা নামে ৷

হাতত লৈ চাউল,চিৰা আৰু দাইল গুটি

মুঠি- মুঠি নিতৌ দিওঁ সিঁচি

ঠোঁটেৰে খাইছে এফালৰ পৰা বুটলি বুটলি

স্বচ্ছতাৰ ভাষাও হয়তো সিহঁতে জানে

সিহঁতে জানে স্বচ্ছতাই দেখুৱাই যে বিৰল কৃষ্টি-সৃষ্টি ৷

কি বাৰু নাজানে....!

শেৱালি সৰা বতৰত

মইনাই লৰি-ঢাপলি আহে

তলসৰা শেৱালি খৰাহীতে ভৰাই

তাই কি যে আনন্দত উমলে

ৰাতিপুৱাৰ শেৱালি আৰু ইয়াৰ সুবাস

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,055

মই যে কিয় ইমান দুৰ্ভগীয়া

কেতিয়াবা ভাৱো নিজৰ

জীৱনটোৰ কথা......

মই যে সচাঁই নিথৰুৱা

কাৰোবাক চিৰদিনৰ বাবে

হেৰুৱাৰ বেদনা......

আকৌ কাৰোবাক

নিচেই কাষত পাইও

পুনৰ হেৰুৱাৰ যন্ত্ৰনা !

তথাপি জীয়াই আছো

সকলো দুখ-বেদনা পাহৰি

বুকুত হেজাৰ আশা বান্ধি !

নাজানো কেতিয়া পৰিব....

এই সংগ্ৰামৰ অন্ত......

মোৰ মনে কেতিয়াবা

মোক কয়,মোৰ এই

সংগ্ৰাম এদিন নহয় এদিন

পৰিব হেনো বোলে অন্ত;

তথাপি যিদিনালৈ এই

সংগ্ৰামৰ নপৰে অন্ত,

সেইদিনালৈ চলি যাব

মোৰ এই সংগ্ৰামী মনৰ

সংগ্ৰামী কাৰ্য ।।।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,769

পাৰ হৈ যোৱা

সময় বোৰ আকুহি

ধুসৰিত সোঁৱৰনিৰ সৈতে,

নিতৌ সহবাস এতিয়া,

চপৰা চপৰিকৈ খহে।

অবুজ আকাংক্ষা ।

বাৰে বাৰে আহে , আৰু

যাবলৈ নিদিয়াৰ

ৰনাংগনত যেন ব্যস্ত।

আত্মপ্ৰজয়েৰে ব্যক্তিগত অনুভব এটি ।

মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা: 1,246

মই নাজানো প্ৰেমৰ
কিমান গভীৰতাত
মৌনতাই কথা কয়..।
মই নাজানো প্ৰতাৰণা
আৰু বিচ্ছেদৰ যন্ত্ৰণাৰ
অনুভৱ কেনেকুৱা হয়।
মই নাজানো,মই দেখা নাই।

শুনিছো প্ৰেমে হেনো
জীৱনক সুন্দৰ কৰে..।
বাস্তৱত মই তাৰ প্ৰতিফলন
দেখা নাই মই নাজানো।
মই কোনো দেহজ প্ৰেমৰ
কথা কোৱা নাই...
কিম্বা...
আধুনিকতাৰ বাঢ়নী পানীৰ
সোঁতৰ দৰে বাঢ়ি অহা প্ৰেম

বহুতো দেখিছো প্ৰেমৰ
প্ৰগলভ...
এইবোৰো যেন এক
প্ৰহেলিকাময় সাঁথৰ হে মাত্ৰ।
জীৱনক শেষ কৰি দিয়ে..
এনেকুৱা প্ৰেমে জীৱনৰ পথ
প্ৰশস্ত কৰে নে...
প্ৰেমক লজ্জানতহে কৰে....।

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: প্ৰবন্ধ
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: গল্প
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা
শিতান: কবিতা