কবিতা

কবিতা :: ফাগুন --- সমুজ্জ্বল ডেকা

মতলীয়া ফাগুনে আনিছে পছোৱা

আকাশত উৰিছে ধূলিৰ ফাঁকুৱা ৷

ডাল ভৰি ফুলিছে পলাশ শিমলু মদাৰ ফুল

হৃদয়ত প্ৰেমাকুল ৰঙা ৰঙৰ বোল ৷

দিঠকত ৰিব্-ৰিব্ সুৰৰ ফাঁকে ফাঁকে

সৰা ডাল-পাতবোৰে উচুপিছে বাটে-ঘাটে ৷

কবিতা :: প্ৰিয়তমা --- হেমেন দাস

মোৰ উষ্মা সনা দুগালত

আঁকি দিছিল দুটি ওঁঠৰ গুল গুল

অৱশ শৰীৰত তেওঁৰ

দুখনী হাতৰ পৃষ্ঠপোষকতা

থাৰ্মমিটাৰত প্ৰতিফলিত

তেওঁৰ প্ৰেম ১০৩ ১০৪

অমানিশাটো কেতিয়াবা পোৱা যায়

জীৱনৰ অপূৰ্ব মাদকতা

সিক্ত দুচকুৰ আঁৰে সেইদিনা

চাইছিলোঁ তেওঁৰ দৃষ্টি হৰা মৰম বৃষ্টি …

কবিতা :: ৰিক্সাচালক --- সমুজ্জ্বল ডেকা

ইমান ৰাতিপুৱাই ওলালি তই ৰিক্সাখন লৈ
অ' পিতাই
তোৰ দেহত অকণো দুখ-ভাগৰ নাই
ৰাতি দোভাগতহে ঘৰ সোমাইছিলি তই
ইমান সোনকালেই সাৰ পালিনে তই ?
নে তোৰ দুচকুত টোপনি নমাই নাই ৷
মই জানো
পেটৰ ক্ষুধা নিবাৰণৰ বাবেই ইমানখিনি কষ্ট
তই যে কাহানিও আমাক লঘোণে থোৱা নাই ৷
আমি বুজো অনুভৱ কৰো
সেয়েহে তোৰ সপোনবোৰ ফলিয়াবলৈ বেছি সময় নাই
এমুঠি চাউলৰ বাবে
তোৰ ৰিক্সাৰ চকা কিমান পাক ঘূৰে
কাহানিবা হিচাপ ৰাখিছানে তই ?
নাই!
মাথো হিচাপ মগজুত ঘূৰে
এমুঠি চাউলেৰে আমিবোৰৰ পেট কিমান জুৰে
সেয়েহে থাক তই ৰিক্সা চলাই ৰাতি দোভাগলে ৷

কবিতা :: বন্ধু --- হেমেন দাস

ফটা জেপেৰে মাৰ্বল সৰি
পৰা দিনৰ কথা সেয়া,
মোৰ কিশোৰ জোনালী মেঘত
ঠুপি ঠুপি তৰাৰ সমাহাৰ আঁকি
পৰিপূৰ্ণ সুখৰ লালিমা সানিলা,
তোমাৰ পৰাই জানিছিলোঁ
সাগৰ ইমান বিশাল বুলি,
য’ত হাতী যেন তিমি মাছ
অনায়াসে সাঁতোৰে,
তোমাৰ পৰাই জানিছিলোঁ পাহাৰ খনৰ
সিপাৰেও যে বাস কৰে মানুহ,
মনত আছেনে ৰজা মন্ত্ৰীৰ খেল বোৰ
লুকা ভাকু খেলা দিনবোৰ,
সাঁচি ৰখা স্মৃতিবোৰ যেন
খোপাট গুজি থোৱা নাচনী
জনীৰ কঁপৌফুল পাহি,
তাৰেই ভেটিয়ে এদিন গঢ়িছিল
মোৰ অফুৰন্ত উদ্যম কলিজা,
ফেনে ফুটুকাৰে বাঢ়ি অহা মোৰ যৌৱন

কবিতা :: আৱেগৰ চকুলোৱে --- চিত্ৰৰঞ্জন নাথ

আৱেগৰ চকুলোৱে ধুৱাই পেলাইছে
এলাগী হৈ পৰি থকা সমাজখনক !

হিংসুক জন্তুবোৰে
খেদি ফুৰিছে
সিহঁতবোৰক
একামোৰত নিশেষ কৰিবলৈ ৷

সিহঁতবোৰে জানে
দুৰ্বলী হ'লেও (??)
ভোক নিৰাময়ৰ বাবে
এয়াই এতিয়া
একমাত্ৰ খাদ্য ৷

হাতে ভৰিয়ে মূৰে
য'তে পাৰে
মাথো কামুৰিছে !

পিছে,
শৰীৰৰ মাংসবোৰ চোন চিঙিব পৰা নাই !
মাংসবোৰ কৰবাত শিলৰ দৰে টান,
কৰবাত ৰবৰৰ দৰে ঢিলা হৈ পৰিছে ৷

আক্ৰমন আৰু আক্ৰমন ৷
পত্যাক্ৰমন কৰাৰ মানসিকতা
তাহানিৰ পৰাই নাছিল
সেই জাতটোৰ ৷

কবিতা :: সেন্দূৰ --- সমুজ্জ্বল ডেকা

উদিত সূৰুযটি

অস্ত নাযায় দুখত

তোৰ হাঁহিটি ভিজা ভিজা দুওঁঠত

বিৰিঙিছে কিমান আশাৰে সুখত !

কবিতা :: সূৰ্য্য নামিছে --- মেহেনাজ সৰকাৰ

কল্পনাৰ জাল গুঠি

ব’হাগৰ সাজেৰে সূৰ্য্য নামিছে

হৃদয়ৰ পদুলি মুখত

গাভৰু ৰ’দালিৰ পৰশত

ন কৈ গজালি মেলিছে

এটি দুটি সপ্নৰ কলৰল

তাইৰ নিষ্পাপ অৱয়বটো

স্পষ্ট ৰূপত জিলিকি আছে

শয়নে সপোনে

নিৰ্জনে ...

কবিতা :: নতুন গ্ৰহলৈ --- মেহেনাজ সৰকাৰ

ব’লানা আমি যাওঁগৈ

— ক’লৈ

য’ত প্ৰেমৰ নামত

অপ্ৰেমৰ বিভিষিকা নাথাকিব

য’ত ধনৰ পৰিবৰ্তে

হৃদয়ৰ দামেৰে প্ৰেমৰ দৰ দাম নচলিব

— কিন্তু ক’লৈ

নতুন গ্ৰহলৈ

য’ত মানুহ নামৰ অমানুহবোৰ পৰ্দাপন কৰা নাই

এতিয়াও...

কবিতা :: অভিসাৰিকা --- ছানকুমাৰ কলিতা

জীৱনৰ সৰ্বস্ব হেৰুওৱা স্বত্তেও
তাইৰ ভাগৰি নপৰে..
ক্ষোভৰ জুই সেমেকি জ্বলে
তাই জানে
সতীত্বৰ মূখাগ্নিধাৰী ফাইভ হানড্ৰেডটতেই হয়তো জড়িত
পেট পো'ৰ সপোন..

পিঠিত চিগাৰেটে পোৰা দাগবোৰৰ যন্ত্ৰনাই
হয়তো হ'ব পাৰে
পেট পো' সফলতাৰ আঁৰৰ কাহিনী..

এমাডিমা ৰজনীৰ নিৰ্জনতা
কাৰ বাবে এই উপবাস !

ষ্ট্ৰীট লাইটৰ গাভৰু বসন ফালি
শীতৰ অমানিশা দূৰ অৰ্গেনৰ পৰা ভাহিঁ আহে..
মানুস্ মানুসেৰ্ জন্যে জীৱন জীৱনেৰ্ জন্যে..
অৰ্বাচীন এপলক তৃপ্তিৰ কামনাত নিত্যনতুন গহীন কন্ঠই তাইৰ ককাঁলৰ ভাজঁত মূৰ্ছা যায়..

কবিতা :: ভোগালী --- হেমেন দাস

আকৌ এবাৰ শুকুলা আকাশত

ডাৱৰৰ নিভাঁজ চেঁচা কুঁৱলীৰ বা:

দুচকুত শৈশৱ জিলিকি উঠিছে

কৰবাত চাগে কঁহুৱা উৰিছে,

খেদি ফুৰা ঘৰচিৰিকা কিশোৰ মনত

যেন নিৰৱবধি গঙ্গা স্ৰোত,

শুকান কলপাতৰ আঁৰে আঁৰে

জীৱন আকৌ চঞ্চলা,

নৰা সাৱটি থিয় হৈ

পথাৰ শুৱনি ভেলাঘৰ,

সীমাহীন হৃদয়ত জাগি উঠে

সীমাহীন হাবিয়াস,

এপাচি চাউলত আইৰ কৌশলী হাতৰ

বুলনিত ফুলি উঠে মাঘ …

কবিতা :: মোৰ এটা সপোন আছিল --- মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান

মোৰ এটা সপোন আছিল
এদিন মই বৰক্ষেত্ৰী মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িম ।
অসমীয়া বিষয়টো প্ৰধান বিষয় হিচাপে লৈ ।

যিদিনাখন মই মহাবিদ্যালয়খন দেখিছিলো সেইদিনাখনে হয়টো
মোৰ সপোনত খোপনি পুতিছিল বৰক্ষেত্ৰী মহাবিদ্যালয়ে ।
মোৰ ভাল লাগে শিক্ষা বিষয়টো
কিন্তু দেৱান নজৰুল ইছলাম চাৰৰ ৰসগ্ৰাহী পাঠদানৰ প্ৰতি দুৰ্বলতা আছে ।

মোৰ ভাল লাগে দৰ্শন বিষয়টো কিন্তু আব্দুল মতলিব চাৰৰ খুহুতিয়া পাঠদানৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে ।

মোৰ ভাল লাগে হিন্দী বিষয়টো কিন্তু জাকিৰ হুছেইন চাৰৰ তত্ত্ব গধুৰ কথাৰ পাঠদানৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে ।

কবিতা :: মোৰ শুকান মৰুভূমিত তুমিয়েই এটোপাল বৃষ্টি --- সুজিত কুমাৰ নাথ

মোৰ শুকান মৰুভূমিত তুমিয়েই এটোপাল বৃষ্টি

আছিলা

হয়,আছিলা,

আজি দেখোন সেই বৃষ্টি আকৌ শুকাই গ’ল

আৰু পৰি ৰ’ল মোৰ শুষ্ক হৃদয় ।

আজি এই দুখীয়া কবিৰ হেৰুৱাবলৈ একো নাই,

মাথো বাকী ৰৈছে এই দেহসঁজাটি ।

তুমি ভাবিছিলা ছাগে মই

মোবাইলৰ এটা ৰিচাৰ্জ কাৰ্ড,

ব্যৱহাৰ হোৱাৰ পিছত দলিয়াই দিলা ।

কিন্তু এই কবিৰো এখন হৃদয় আছে,

কাৰোবাক হিয়া উজাৰি ভাল পোৱাৰ ক্ষমতা আছে ।

দুৰ্গাপূজাৰ যে আমাৰ সেই লগ কৰাবোৰ

তোমাৰ লগত কৰা ধেমালিবোৰ,

তুমি কৰা খং অভিমানবোৰ,

আৰু তোমাৰ সেই হাঁহিটো,

এই সকলোবোৰ স্মৃতি হিচাপে লৈয়ে

কবিতা :: মমতা --- শ্বাহিদুল ইছলাম

আই! সাৰ পাইয়েই দেখিছিলো

হাঁহি-মমতা ভৰা

তোমাৰ সুশ্ৰী মুখনি

দিগন্ত ভেদি উদিত ৰবি ।

সৌ সিদিনাৰে কথা

আছেনে মনত তোমাৰ ?

তোমাৰ হাতে হাতে

হাত ধৰি ফুৰিছিলো

বকুলৰ তল,

শৈশৱৰ প্ৰতিটো প’ল ।

তোমাৰ অবিৰত শ্ৰম,

অক্লান্ত মৰমত

ধন্য মোৰ এই জীৱন

আজি অলপ সাহসকনো নাই

অ' আই

তোমাৰ সন্মুখত আহিবলে,

কি দৰে নো পূৰাও

তোমাৰ অনাবিল মৰমৰ মান ।

আই, মোৰ জীৱনৰ আভৰণ

তুমিয়ে মোৰ স্বৰ্গ, মোৰ সত্য

তুমিয়ে কালজয়ী সৃষ্টি, জগতৰ শান্তি••••••।

কবিতা :: কবিতাৰ সমুদ্রত --- মেহেনাজ সৰকাৰ

কবিতাৰ নীল সমুদ্রৰ ঢৌৱে ঢৌৱে

এখনি দীপ্ত চিনাকি মুখ

ৰঙীন ওঁঠৰ সেউজ কোমল হাঁহি

নিৰিবিলিৰ নিস্তব্ধতাত প্ৰাণ পাই উঠা

মৰমৰ মইজনীৰ বসন্তৰ উত্তাপ ।

কবিতা :: তুমি --- মেহেনাজ সৰকাৰ

এটি দুটি এঘাৰটি তৰাৰ দেশ

নিতৌ বগাওঁ ভালপোৱাৰ জখলাৰে

দুহাত ভৰি বুটলি লওঁ

তোমাৰ নেঘেৰি খোপাত গুজিবলে

জানোচা

ঘূৰণীয়া জোনজনী হৈ তুমি উজলা ।

কবিতা :: উৰন্ত চুমা --- মেহেনাজ সৰকাৰ

এটি উৰন্ত চুমা পঠিয়াই দিলো তোমালৈ
আলফুলে সাৱটি
ধন্য কৰা প্ৰেমৰ ঠুনুকিয়া কলিজাক

জাক জাক তৰাৰ মাজত
তুমি যে সহস্ৰজনৰ নয়নৰ মণি
হিয়াৰ আমঠু....

কবিতা :: বিফল জীৱন --- সুজিত কুমাৰ নাথ

সপোনবোৰ যেতিয়া ধ্বংসস্তূপত পৰিণত হয়,

আশাবোৰ যেতিয়া নিৰাশা হৈ ৰয়,

তেতিয়া মাথোঁ বাকী ৰয় জীৱনৰ অমানিশাবোৰ ।

নৈপৰীয়া মথাউৰিটোত বহি সুধিলো

সৌ বিশাল আকাশ খনক,

মই জানো জীৱনত সফল হ’ব পাৰিম ?

পাৰিম জানো অমানিশাৰ আন্ধাৰ নাশিবলৈ ?

আকাশে উত্তৰ দিলে

বিফলতাৰ পৰাইতো সফলতা লাভ কৰে

বিফল ন’হলে সফল হোৱাৰ জানো অৰ্থ আছে ?

এতিয়া ময়ো সেই আশাকে লৈ জীয়াই আছো,

জীৱন নদীত এজন ব’ঠাহীন নাৱিক মই ।

কবিতা :: আকৌ এবাৰ চাবলৈ মন গৈছে --- মেহেনাজ সৰকাৰ

আকৌ এবাৰ তোমাক চাবলৈ মন গৈছে

হালধীয়া আবেলিটোত নহয়

নহয় নিৰিবিলিৰ মোহনাতো

প্ৰেমৰ উৱলি যোৱা সোঁতত

দুয়োৰে চিনাকি

মুখামুখি দুটি দুৱাৰৰ

দুটি প্ৰান্তত ৰৈ

লাজুক লাজুক চাৱনিৰে ...

কবিতা :: স্মৃতিৰ জোলোঙা --- মিৰাজ জুলফিক্কাৰ ৰহমান

পুৰণি স্মৃতিবোৰ সুঁৱৰিলে ভাল

মনটো সেইখিনি সময়লৈ ঢাপলি মেলি হয়টো মধুকৰৰ দৰে বিচাৰি ফুৰে স্মৃতিৰূপে ৰৈ যোৱা ক্ষণবোৰ ।

স্মৃতিয়ে ৰিঙিয়াই...

এৰি অহা কোনোবা এটি মুহুৰ্তই

এৰি কেইটামান দিনে

এৰি অহা কিছুমান সময়ে ।

মোৰ হৃদয়ৰ মণিকোঠাত মই সজাই ৰাখিম বন্ধুত্বৰ আপোনত্বৰ আলিংগনবোৰ

মই জীয়াই ৰাখিম স্মৃতিপটত ।

মই সঞ্চিত কৰি ৰাখিম এৰি অহা দিনৰ সুবাসিত সান্নিধ্যবোৰ

স্মৃতিৰ দিনলিপিত ।

চিৰস্মৰণীয় কৰি ৰাখিম বন্ধুত্বৰ

এনাজৰীডাল ।

স্মৃতিৰ জোলোঙা বুকুত বান্ধি মনত

কবিতা :: অস্থিত্বহীন তোমাৰ স্মৃতি --- বিপুল কাকতি

ৰিমিজিমি
মোৰ সপোন উৰে
দুচকুৰ সপোনে পথ হেৰুৱাই
তোমাৰ কাষলে উৰি যায়
মোৰ সপোনৰ ঠিকনা পাই

নিৰিৱিলি পদুলিৰ ৰজনীগন্ধাই
কাহিলি পুৱাত সুবাস হেৰুৱাই
মোৰ সপোনত তোমাৰ
সেমেকা সেমেকা পৰশ পাই

কুৱঁলীৰ কানে কানে
স্মৃতিৰ উচুপনি জানো
শুনা তুমি Rose ???
নিশাৰ আন্ধাৰে
যেতিয়া মোক ৰিনিকিয়াই!!!

জিৰি জিৰি জোনাকী পৰুৱা
তিৰ বিৰ কৰে
তোমাৰ অপেহ্মাত
মোৰ হৃদয়ত ঋতু আহে

হেপাঁহৰ বাগিছাত
সৰা শেৱাঁলী পাহিৰ চিকিমিকি
সেমেকা সেমেকা দুৱৰিৰ দলিচা
কুঁৱলীৰ আচলে ঢাকি

কবিতা :: প্ৰেমৰ অনুভৱ --- মেহেনাজ সৰকাৰ

প্ৰেম নিশ্চয় এনেকুৱাই

উজাগৰী নিশাত সপোনে ডেউকা মেলে

একে একে তিনি হোৱাৰ খেল খেলে

তুমি হীনতাৰ বেদনাত

বৰষা নিগৰে...

কবিতা :: নৱ বৰ্ষ ২০১৮ --- বিকাশ কলিতা

আকৌ আহিল নতুন বছৰ

নতুনত্বক আকোঁৱালি ল’বলৈ আমি সদায়েই প্ৰস্তুত

ন ন সপোন ৰচি

ন ন প্ৰতিশ্ৰুতিৰে

ন ন আশা ৰচোঁ বহুত হেপাহেৰে

সলনি হয় বেৰত আৰিথোৱা কেলেণ্ডাৰ খন

বহু ঘাত-প্ৰতিঘাত

আশা-প্ৰত্যাশা

সুখ-দুখ ৰ মাজেৰে পাৰ হয় বছৰ বোৰ

কিন্তু সলনি হয় জানোঁ সমাজৰ কু চৰিত্ৰ বোৰ

শেষ হয় জানো আমাৰ মনৰ ম্লানিনতা বোৰ

দিন বাগৰি বছৰ যায় বাগৰি

আমিও আগবাঢ়িব লাগে মনৰ

সমাজৰ কু চৰিত্ৰ বোৰ আতঁৰাই সু স‍ংস্কাৰ বোৰ আকোঁৱালীলৈ

নৱবৰ্ষক আদৰি লোৱা অনাগত দিনবোৰ সকলোৰে বাবে সুখৰ হওক বুলি...

কবিতা :: ভালপোৱাৰ ঠিকনা --- মেহেনাজ সৰকাৰ

মই সুধিছিলো

ভালপোৱাৰ স্হায়ী ঠিকনা ক’ত

চকুৰ চাৱনিৰ সূৰ্যমুখীত

নে কাৰোবাৰ বুকুৰ বাতৰি লৈ

ওপঙি ফুৰা শূন্যতাত

তাই আগবঢ়াই দিলে

বুকু ফালি কেঁচা কলিজা এখন …

কবিতা :: ভালপোৱা --- প্ৰদীপ দাস

ভালপোৱাটো

শীতৰ নিয়ৰৰ দৰেই দুষ্ট...

দূৰৰ পৰা কি যে অপূৰ্ব জিলিকনি

ওচৰ পালে যেন দুটুপাল অশ্ৰুকণা

অথবা

পিতাইৰ ঘামে বিৰিঙা

পৰিশ্ৰান্ত দেহা ...!

কবিতা :: আমি বেকাৰ ল'ৰাবোৰ --- শেখৰ ভট্ৰাচাৰ্য

আমি বেকাৰ ল'ৰাবোৰ

একো একোজন গুণ্ডা

এই ভদ্ৰ সমাজৰ চকুত ।

পেট্ৰল-ডিজেলৰ দাম বৃদ্ধি

বিদ্যুতৰ মাচুল বৃদ্ধি

সাধাৰণ মানুহক হাৰাশাস্তিৰ

ফলত আহ্বান কৰা অসম বন্ধৰ বাবে

আমি বেকাৰ ল'ৰাবোৰ গুণ্ডা

চৰকাৰ আৰু প্ৰশাসনৰ চকুত ।

ধুনীয়া ছোৱালীক প্ৰপোচ কৰাই আমাৰ নিচিনা বেকাৰ ল'ৰাবোৰৰ কাম

সেইবাবে আমি গুণ্ডা

ছোৱালীহঁতৰ দেউতাৰ চকুত ,

পকেট খালি হ’লে

দামী উপহাৰ দিব নোৱাৰিলে

DSLR আৰু বুলেট নথকা হ'লে

আমিবোৰ হৈ পৰো অসভ্য ল'ৰা ছোৱালীহঁতৰ চকুত ।

আন্দোলন কৰিলে কমিউনিষ্ট

সমালোচনা কৰিলে বিৰোধী ,

কবিতা :: বৰষুণৰ বতৰত --- মেহেনাজ সৰকাৰ

আকাশ ছিদ্ৰ হোৱাদি বৰষুণ পৰিছে

এজাক ৰুনুক জুকুন বৰষুণ

শান্ত সমাহিত নিৰিবিলি কোঠালি

বাহিৰত বৰষুণৰ মধুৰ ধেমালি

আস ! বৰষুণৰ এই নান্দনিক দৃশ্যত

তোমাৰ সৈতে অলপ তিতাৰ আমেজ ল’ব পৰা হ’লে

মন মগজু শিহঁৰিত হ’লহেতেন

জিৰ জিৰ এজাক হিম চেঁচা শব্দৰ বতাহত

নাইবা কৰ্ণ কুহৰ গুঞ্জৰিত হৈ উঠিলেহেঁতেন

হেজাৰ সুৰৰ অযুত কল্লোল

হেই ! বৰষুণৰ বতৰত

মনত পৰেনে

তোমাৰ কবিৰ কবিতাৰ পক্তি

বৰষুণৰ নান্দনিক দৃশ্যত হেৰাই যোৱা

তোমাৰ কবিক কাষতে পাবা ।

কবিতা :: গল্প --- মেহেনাজ সৰকাৰ

নিৰ্জন নিশাৰ
শাৰদীয় জোনাকৰ মোহনাত
তোমাক এটি গল্প শুনাম

হৃদয়ৰ ভাষাৰে লিখা গল্পটো
বেছি ডাঙৰ নহয়
ৰামধেনুৰ সমস্ত ৰঙেৰে বোলোৱা
অনুগল্প

থাওঁক দিয়া
কেইটামান নিমজ শব্দৰ গল্পটো
দুচকুত পঢ়ি চোৱা ...

কবিতা :: বিয়লী আকাশৰ স্তব্ধ সময় --- মেহেনাজ সৰকাৰ

বিয়লী আকাশৰ স্তব্ধ সময়
নহয় মাথো এটি কবিতাত
জীৱন জুৰি বৈ যোৱা
স্মৃতিৰ বোকোচাত

বিয়লী আকাশ
মুখামুখি ঘৰৰ দুটি দুৱাৰত
এটিত মই
আনটোত তুমি
কি চাইছিলো তেনেকৈ দুজনে
একান্ত গোপনে

মনালিছাৰ হাঁহিৰ দৰে
তোমাৰ হাঁহি নহ’লেও
হৃদ সাগৰত ঢৌ তোলাত
কোনো গুণে কম নাছিল

মনৰ চোতালত
ৰিমজিম ৰিমজিম সপোনৰ চুমাচুমি
ফাগুনে কঢ়িয়াই
নতুন আশাৰ মৌচুমী

বছৰ বাগৰি গ’ল
সময় সলনি হ’ল
সলনি নহ’ল
বিয়লী আকাশৰ স্তব্ধ সময় ।

কবিতা :: প্ৰেম , কবিতা আৰু মই --- মেহেনাজ সৰকাৰ

প্ৰেম আৰু কবিতাৰ সৈতে
মোৰ অভিন্ন সংসাৰ
নাজানো কেতিয়া সোমাই পৰিলো এই বন্ধনত
বোধহয় তোমাক দেখাৰ পিছৰ পৰাই

প্ৰেমৰ সোৱাদ সনা
শব্দৰ বুটা বছা
মোৰ কবিতাৰ পখিলাবোৰ
ৰ'দ হৈ উমলি থাকক
তোমাৰ প্ৰত্যেকটা সুন্দৰ ৰাতিপুৱাত

প্ৰেম
কাৰো অনুমতি নোলোৱাকৈ
নিজানত ফুল হৈ ফুলি থকা
ঈশ্বৰীক অনুভূতি

কবিতা
অনুভূতিবোৰ ছন্দৱদ্ধ ৰূপে গঢ়ি তোলা
কবি মনৰ
উৎকৃষ্ট শিল্প

মই
প্ৰেম আৰু কবিতাক
জনতাৰ পদুলিত তুলি ধৰা
যাযাবৰী প্ৰেমিক ॥

কবিতা :: নষ্ট প্ৰেমিকৰ পদ্য - ৩ --- মেহেনাজ সৰকাৰ

বুকুৱেদি বৈ গৈছে প্ৰেমৰ যমুনা

হালধীয়া বেলিৰ

আলো-ছায়াৰ দোমোজাত বহি চোৱা

তাজমহলৰ হৃদ স্পন্দন

নষ্ট প্ৰেমিকৰ নিৰলা পঁজাত

মুঠি মুঠি শাৰী শাৰী জোনাক ...

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,797
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,351
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,543
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,109
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,614
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,265