জন্মভূমিৰ কবিতা

কবিতা :: অভিশপ্ত ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী --- বিক্ৰম কলিতা

ক্ষণিকতে অভিশপ্ত হ’লো ইতিহাসত

মানৱৰূপী দানৱৰ চলনাৰ বলি হ’লো,

দেশ ৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত আহুতি দিলোঁ নিজৰ জীৱনক

ফাগুনৰ প্ৰথমটো সূৰ্য্যৰ

কিৰণ দেখিবলৈয়ে নাপালোঁ।

শুনিছোঁ কেৱল চাৰিওফালে আর্তনাদ

দুচকুৱে দেখিছে তপ্ত ৰক্তৰ ডোঙা

আই-পিতাই;

তহঁতে দুখ নকৰিবি।

ভণ্টিক ভাল ল’ৰা চাই বিয়াখন দিবি

ভাইটিক মই বুজাই দিছো.....

মোৰ আনুপস্থিত যেন তহঁতক দুখত নাৰাখে

ভাবিছিলোঁ বহাগৰ বিহুত ঘৰলৈ যোৱাৰ

পণ মেলিছিলোঁ ।

সকলোৱে বহি আনন্দেৰে এসাজ খাম

কিন্তু দেউলগা সময়ে যেন মোক মাতি আছিল

নিষ্ঠুৰ নিয়তিৰ কি পৰিহাস

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,090
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,272
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:3,031
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,326
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,700