assamese kabita

কবিতা :: ছাইলেণ্ট ভেলীৰ গাভিনী হাতীজনী --- সমুজ্জ্বল ডেকা

মই ছাইলেণ্ট ভেলীৰ গাভিনী হাতীজনী
মোক সোধা — ভোকৰ তাড়না কি ?
লঘোনে পাৰ কৰিলোঁ কিমান দিন আৰু কিমান ৰাতি ৷
পেটত এটি সন্তান আছে — মই গৰ্ভৱতী
মই নাখালে সি পাব কি ?
মৰি থাকিব;
মই এগৰাকী মাতৃ
মই নাথাকিলেও জীয়াই ৰাখিব লাগিব সন্তানটি
সেয়া ভাবিয়েই ওলাই আহিছিলো
বনাঞ্চল পাৰ কৰি জনাঞ্চললৈ বুলি
শুনি আছিলোঁ— মানুহবোৰে আমাক বহুত মৰম কৰে
মানুহবোৰে আমাক প্ৰাণখুলি পূজা কৰে
মোক খাবলৈ দিছে— মোৰো পেটত ভোক আছে কিমানদিন যে একোৱেই পোৱা নাই
আনাৰস মোৰ প্ৰিয়— সেয়াও দিছে মনত আনন্দ লাগিছে ৷

কবিতা :: নিৰৱতা --- জানকী ৰায়

মোৰ মনৰ পঁজাঘৰত
নিৰলে বিচৰণ কৰি ফুৰা
মুহূৰ্তবোৰতো নাই আজি
সেই স্নিগ্ধ সৰলতা তোৰ
.
নিসংগ নিৰ্জন নিশাবোৰতো
তই আজি নাই
অবিশ্ৰান্ত মৃত্যুৰ কোলাহলে
অভ্যস্ত কৰি পেলাইছে তোক
.
বিষন্নতাই আৱৰা বুকুৰ মাজত
ধুমুহাৰ তান্ডব চলিছে
তোক বিচাৰি অবোধ হৃদয়ে
হাঁহাকাৰ কৰিছে
.
তই সঁচাই বৰ দুৰ্ভগীয়ানে
নিঠৰুৱা নাজানো
বাৰে বাৰে দেখোন পৰাজিত তই
বিজ্ঞানৰ জোঁৱাৰৰ গৰাহত
নিজৰ অস্তিত্ব হেৰুৱালি
আৰু আজি
সময়েও প্ৰতিহত কৰিছে
তোৰ মুক্ত বিচৰণত ... !!

কবিতা :: যদি কেতিয়াবা সময় পোৱা --- বিজু ভকত

যদি কেতিয়াবা সময় পোৱা
অনুগ্ৰহ কৰি ফোন এটা কৰিবা,
হয়তো তুমি ব্যস্ত এতিয়া
ঠিক মহানগৰীৰ চিটি বাছৰ হেণ্ডিমেনৰ দৰে
তথাপি,
সময় পালে ফোন এটি কৰিবা |
.
আলফুলীয়া কৈ তোমাৰ সৈতে কথা পাতিব
মন নাযায় নে মোৰ ?
নাযায় নে তোমাৰ সৈতে
গোপন প্ৰেমৰ কথা পাতিব,
আনৰ দৰে পাৰ্কে পাৰ্কে মোবাইলে |
.
নে তুমি আনৰ দৰে নোহোৱা
মই আনৰ দৰে নহওঁ,
তথাপি মনত ৰাখিবা- আমি মানুহ
আমাৰ আনৰ দৰেই হৃদয় এখন আছে,
সেই কাৰণে মোৰ মন যায় বাৰে বাৰে |
.
নেজানো তুমি কথাবোৰ বুজিবা নে নাই
কিন্তু চিন্তা নকৰিবা

কবিতা :: মোৰ পদচিহ্নই কব --- ছাবিনা আলিয়া

মোৰ পদচিহ্নৰ ওপৰেদি পাৰ হৈ যাব অজস্র ঢৌবোৰ,
যুগে যুগে কৃষকসকলে চহ কৰিব ইয়াৰ বুকুত,
দুবাহু মেলি গঢ়ি উঠিব সেউজীয়া অৰণ্য,
গৰাখহনীয়াই ঢাপে ঢাপে খহায় নিব ইয়াৰ অংশ,
বানে আকৌ গঢ়িব বুকুৰ মাটিৰে,
উত্তৰপুৰুষবোৰ পূৰ্বপুৰুষ হৈ থাকিব,
বছৰৰ পিছত বছৰ যাব, যুগৰ পিছত যুগ,
এটি নামৰ বৰ্ণবোৰে সংযোগ হেৰাব,
কিন্তু মোৰ পদচিহ্নই নিশ্চয় কব
এসময়ত মই ইয়াতে থিয় হৈ আছিলো |
.
মোৰ সংগীতে সুৰ হেৰাব ,
সুৰে তাল আৰু লয় হেৰাব,
তালবোৰ কাৰোবাৰ দাসত্বত তল-ওপৰ হব ,
মই নাথাকিম, কিন্তু ই মোৰ গীতেই গাব |

কবিতা :: তোমাক লগ নোপোৱা হ'লে --- ছাবিনা আলিয়া

তোমাক লগ নোপোৱা হ’লে
প্রেমক কোনোদিনেই সংজ্ঞাকৰণ কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন প্রেম হিচাপে,
পিতৃ, ভাতৃ আৰু বন্ধুসকলক থিয় কৰাব নোৱাৰিলেহেঁতেন পুৰুষৰ দীঘলীয়া শাৰীবোৰত |
.
তোমাক লগ নোপোৱা হ’লে
প্রেমৰ মুকুতাবোৰ গুঠিৰ নোৱাৰিলেহেঁতেন বিশ্বাসৰ সূতাডালত,
অচিনাকী হাতবোৰত লাগি থাকিলেহেঁতেন সন্ত্রাসৰ গোন্ধ ,
যি হাতবোৰে যিকোনো সময়ত টানি আজুৰি সৰকাই নিব পাৰে দুচকুৰ সপোনবোৰ |
.
তোমাক লগ নোপোৱা হ’লে
প্রশান্তিৰ স্পন্দনবোৰেৰে অভিজ্ঞ নহলহেঁতেন মোৰ হৃদয়,
অনুভৱৰ নিসংগ কক্ষত বিচৰণ নকৰিলেহেঁতেন
এই অনামী শিহৰণ,

কবিতা :: কাশী --- চিন্ময়ী দাস

মৃত্যু উপত্যকাত উৰি ফুৰে সুৰ
বেসুৰা জীৱনৰ
.
মোৰ আৰম্ভণিৰ পৰা
সকলোবোৰ প্ৰাসংগিক‌ পংক্তিৰ পৰা
.
ইয়াত একো নাই
মৃত্যু পৰ্যন্ত আৰু
মৃত্যুৰ বাহিৰে
.
গংগাই কথা কয়
এই জীৱন উচ্ছ্বাসৰ
এই জীৱন মৃত্যুৰ...
.
পানীৰ সতেই বৈ যায় বিননি
আপোন তেজ
.
ইতিহাসৰ লিপিবদ্ধ চহৰখন
চিনাক্ত অথচ বস্তুনিষ্ঠ অচিনাক্ত চহৰখন
চাকিবোৰৰ সমুখত জ্বলি ৰয় বিশ্বনাথ
.
আকাশখন সমুখত লৈ ঘুৰি থাকে চাকিবোৰ
নিৰন্তৰ প্ৰাচীন চহৰখন
.
চাকিবোৰ মানুহৰ কৌতুহল
ভক্তৰ অৱচেতন বাসনা

কবিতা :: ফাগুন --- চিন্ময়ী দাস

দিদিজনীয়ে এটা এটাকৈ ফুল গুজিছিল শাৰীখনত
কণমইনাৰ অবাক চকুজুৰি থৰ লাগি চাইছিল
.
সোনাঝুৰিৰ শনিবাৰীয়া আবেলিটো ভাল লগা হৈ পৰিছিল
.
দিদি খৰকৈ গৈছিল
এটি এটি সৰু ফুল বাগৰি আহিছিল ধুলিয়ৰি বাটত
.
সৰু সৰু ফুলবোৰ এতিয়াও আছে
বতাহত বিয়পি পৰিছে ...
সৌৰভ !!

কবিতা :: অসীমতা --- চিন্ময়ী দাস

চিতাৰ জুইত ৰাতিবোৰ পুৱায়
আন্ধাৰ বোৰে তুলি লৈ যায় মোৰ
ঢৌবোৰৰ সোঁতে সোঁতে
অনন্তকাল বিশ্বনাথ শুই থাকে
সাৰ নাপায়
সাৰ নাপায়
জীৱনে পাৰ নাপায়
.
ব্যাকুল অসীমতাবোৰ সাবটি
গুচি যায়
উৰি যায়
উটি যায়
সমস্ত অলিখিত অশ্ৰুজল
.
(গংগাৰ দীঘল শৰীৰত মই বিয়পি পৰিছো
নগ্নস্তন গলি বৈ পৰিছে
পানীৰঙৰ আঙুলিবোৰে চুমিছে অশ্ৰুজল)
.
কঁপা কঁপা ওঁঠ যুৰি
সাৰ পাই উঠে
.
অলিখিত মায়া
বিধাতা
.
নিজৰ মাজতে গংগাৰ নিজকে হেৰুৱাই ...!

কবিতা :: বিভ্ৰান্তি --- চিন্ময়ী দাস

আজীৱন প্ৰেমৰ সংজ্ঞা...
তুমি জাগিছানে !!
কিদৰে বহন কৰিছাঁ এই প্ৰাপ্তি
.
নিদাৰুণ...কৰুণ লিপ্সা
.
ৰৈ ৰৈ কাক হেৰুৱালো মোৰ সকৰুণতাত...
এতিয়া কি ভাল পাওঁ বসন্ত উৎসৱ নে বাউলগীতি
সপোন বিভ্ৰান্তিৰ প্ৰতিৰূপ...
অনাকাংক্ষিত বিচ্ছেদ
.
সকলোবোৰ অপ্ৰাসংগিক‌ !!

কবিতা :: শব্দ --- অবিনাশ কলিতা

শব্দই
বীজ হৈ গজে
ফুল হৈ ফুলে
অনুভূতিৰ
অগনি হৈ জ্বলে।

পোহৰৰ দূত হৈ
শব্দই নিতে
অন্তৰীক্ষ ধিয়ায়
অনন্ত সুৰৰ তৃষাত
শব্দৰ যেন
কণ্ঠ শুকায়
তথাপি
গীতৰ সুৱদি বাকি
পৰাণ জুৰায় ।

কথা মালিকাৰ
গন্ধ হৈ শব্দই
জগত–জীৱন
আমোলমোলায় ।

শব্দই দেখোঁ
প্ৰেম বিগলিত বুকু
ইখনিৰ পৰা সিখনিলৈ
সেতু বান্ধে

কেতিয়াবা
শব্দই কাঁইট হৈ
আৰু সেই বুকুতেই
দেখোঁ বিন্ধে।

শব্দৰ
বিকাৰ–বিচ্যুতি
কিম্বা
অনুচিত নিক্ষেপণে

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,496
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:946
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,326
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,272
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:4,087
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:787