অনুভৱ :: উপহাৰ --- মন্জুষা দেৱী

এই সময় বৰ মধুৰ

সময়ে আমাক দি ও যায় আমাৰ পৰা কাঢ়ি ও লৈ যায় !

নাৰীৰ পূৰ্ণতা ক'ত ?

পুস্পিতাত ? বিবাহত নে মাতৃত্বত ? মোৰ পূৰ্ণতা তোমাৰ আগমনীত । মনত অযুত সপোন , হৃদয়ত অলেখ কল্পনা কিছু ক্ষণ পিছতেই দিছিল প্ৰকৃতিয়ে তোমাৰ আগমনীৰ সূচনা

এক বুজাব নোৱাৰা আনন্দৰ লহৰ !! বুকুত বাজি উঠিছিল সাতসৰী সংগীত ।

তোমাক নিচেই কাষত পোৱাৰ হেঁপাহ ,তোমাৰ কোমল ওঠৰ প্ৰথম স্পৰ্শ মোৰ বুকুত, তোমাৰ সেই অসহায় দৃষ্টিৰে চোৱা চাৱনি " মা মোক তুমি কিয় ন মাহ দহ দিন নিজৰ গৰ্ভত লুকুৱাই ৰাখিছিলা মই বৰ কষ্ট পাইছিলো " |

মোৰ হিয়াৰ আমঠুক বুকুত মাজত ৰাখি কান্দিছিলো তুমিয়েই দিলা সোণ মোক পূৰ্ণতা আজি তোমাৰ আগমনীত সমাজত পালোঁ পূৰ্ণ নাৰীৰ স্বীকৃতি !!

আজি তোমাৰ প্ৰথম জন্ম দিন !!
তোমাৰ দীৰ্ঘায়ুৰ কামনা কৰোঁ মই!!

পৃথিৱীৰ সৰ্বস্ব সুখ তোমাৰ জীৱনলৈ বোৱাই আনিব খুজো |

মই আধুনিক নাৰী যদিও পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম দিনত মমবাতি জ্বলাই পুনৰাই ফু মাৰি জীৱনলৈ আন্ধাৰ নমাই নানো । মমবাতিৰ দৰেই উজ্জ্বল পোহৰৰ ভৱিষ্যত আজীৱন কামনা কৰোঁ মমবাতিক নুমাই যাব নিদিয়াকে বহুতো মৰম আৰু আৱেগেৰে

তোমাৰ মা
মন্জুষা দেৱী
২১/২/২০১৬