অন্তিম ৰাগ ------ অংকুৰ জ্যোতি বুঢ়াগোঁহাই

জীৱনৰ গধূলি পৰত

হাতৰ বেকা বেতৰ

লাখুটি দালৰ খট্ খট্ শব্দ ,

মই এতিয়া

চাৰি কুৰি বসন্তই গৰকা বৃদ্ধ ,

ধিমিক ধামাককৈ জ্বলিছে

জীৱনৰ চাকি ।

স্মৃতিৰ মলঙা পাত লুটিয়াই

জীৱনৰ তুলা চালনীত

পোৱা নোপোৱাৰ হিচাপ কৰি

কেতিয়াবা হাঁহো , কেতিয়াবা হুমুনিয়াহ কাঢ়ো

আহাঁ ! প্ৰিয়জন

আৰু অলপ আগুৱাই যাওঁ

হয়তো আৰু দুটি মান দৃশ্যৰ পাছতেই

হাঁহি আৰু কান্দোনেৰে

পঞ্জীভূত হৈ ৰোৱা

এই জীৱন নামৰ নাটক খনিৰ

যৱনিকা পৰিব !

জীৱনৰ কেকুৰিত

এৰি অহা মোৰ কবিতা

পাহৰনিৰ আন্ধাৰত

এটি জোনাকী পৰুৱা হৈ

ধিমিক ধামাক কৰি জ্বলি ৰৱ ।

এদিন সময়ৰ এৰা সূতিত

জঠৰ হৈ ৰব মোৰ সমগ্ৰ সত্তা,

আৰু জুইৰ লেলিহান শিখাৰ মাজত

মই হ'ম অতীত..

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,723
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:4,094
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:3,554
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,764
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,504
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:3,284