কবিতা :: অগম্য --- প্ৰদীপ দাস

অনেকৰ মাজত
তেওঁৱেই একমাত্ৰ আছিল নেকি ?
যাৰ বাউসীত হাত থৈ
কবিয়ে মেঘৰ আঁৰৰ তৰাফুল গণিছিল !
---
সপোন তেওঁ ভাল নাপাইছিল
তথাপি তেওঁক লৈ
কবিৰ সপোনৰ শেষ নহৈছিল...
---
মৌন ওঁঠৰ শেৱালি হাঁহি
কবিৰ শিতানত বিৰহৰ বাঁহী...
---
বনফৰিং হৈ তেওঁ উৰি গৈছিল
দুচকুত পিন্ধাই মেঘফুলৰ থোপা ...
সেয়েহে কবি আকাশ আকলোৱা !
---
সপোন এটা দেখাৰ লোভতে
আজিও কবিয়ে ৰাতিতোক আজুৰি ধৰে...
তেওঁ জানো নাজানিছিল
কবিৰ এই সাহ যে ব্যৰ্থ নাছিল ?

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:3,108
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,920
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,740
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,408
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,432
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,600