কবিতা :: ৰোৱনি --- দীপংকৰ শৰ্মা

তেওঁ অহাৰ বাটত

শাওণৰ মেঘ জিৰ জিৰ কৈ নামি

সাৱতি লৈছিল সেউজীয়াক ৷

নাঙলৰ মৈথুনত অন্তঃসত্বা সময়ে

কঢ়িয়াই আনিছিল

এজাক সৰল বতাহ

তেওঁ অহাৰ বাবেই ৷

তেওঁ মোৰ আই

যাৰ নখৰ চুক বিষাইছিল

সৃষ্টিৰ আনন্দত ৷

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,596
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:374
শিতান: প্ৰবন্ধ
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,454
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,294
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,369
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,348