বাঁহী ----- প্ৰদীপ দাস

দুপৰ নিশা নহয়
ভৰ দুপৰীয়া শুণিলো
তোৰ হৃদয় কপোঁৱা সুৰ ।
কোনে দিলে
কোনে দিলে ইমান শুৱলাকৈ
কন্ঠ তোক ?
কোন সেই অচিন পুৰুষ?

চৌদিশে ৰ’দৰ পাহাৰ
ওখ ওখ আকাশলঙ্ঘী অট্টালিকা
অসংখ্য মানুহৰ কোলাহল নেওচি
বৈ আহি প্ৰৱেশ কৰে বুকুত
তোৰ সুৰৰ তান ।

মোৰ শোকত তিতি পৰা নয়ন
ভোকত চিৰি হৈ যোৱা পেটত
প্ৰসস্তিৰ ফাঁকু চতিয়াই
তোৰ সুৰ হৈ যায়
হৃদয়ত বিলীন...।

হেৰৌ বাঁহী-
এবাৰ মাথোঁ এবাৰ ল
মোৰ মৌন ওঁঠৰ পৰশ
আৰু সমাধিস্থ কৰি তোল
তোৰ সুৰেৰে
মোৰ বুকুৰ দুখ, যন্ত্ৰণা সমস্ত...।

বৰ্তমান জনপ্ৰিয় লিখনি

শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,394
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,420
শিতান: কবিতা
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,718
শিতান: প্ৰবন্ধ
মুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:2,907